II SA/Ke 98/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2026 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 4 grudnia 2025 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach na rzecz R. C. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach decyzją z 4 grudnia 2025 r., [...], po odwołania R. C. od decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 13 maja 2024 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Eksploatacji wapieni dewońskich ze złoża N. S. II" w miejscowości N. S., gmina Ł., powiat kielecki, województwo świętokrzyskie, przewidzianego do realizacji na działkach o nr ewid:[...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb N. S., gm. Ł., powiat kielecki, województwo świętokrzyskie, po uwzględnieniu wytycznych zawartych w wyroku z 18 lutego 2025 r., II SA/Ke 595/24, na podstawie art.138 § 1 pkt 3 k.p.a., umorzyło postępowanie odwoławcze od ww. decyzji, wszczęte odwołaniem R. C.. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 18 lutego 2025 r., II SA/Ke 595/24, uchylił decyzję SKO w Kielcach z 28 sierpnia 2024 r. – wydaną na skutek odwołania R. C. od decyzji Burmistrza z 13 maja 2024 r. Sąd uznał, że Kolegium nie zbadało prawidłowo interesu prawnego skarżącego. Dalej organ II instancji, cytując treść art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. z 2024 r., poz. 1112 ze zm.) podkreślił, że R. C. posiada prawo własności działki nr [...] Działki te, jak wynika z ustaleń raportu, znajdują się w odległości ponad 260 m od terenu inwestycji. Ponadto planowana inwestycja nie spowoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki R. C., ponieważ nie posiada on działki znajdującej się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu jego nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Odnośnie wykonania zobowiązania Sądu dotyczącego ustalenia położenia nieruchomości odwołującego, Kolegium zaznaczyło, że w piśmie z 22 lipca 2025 r. Burmistrz [...] i Gminy Ł. podał, że dla sołectwa N. S. nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i w takiej sytuacji należy odnieść się do faktycznego zagospodarowania terenu, ponieważ to ono przesądza o kwalifikacji terenu na potrzeby stosowania rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu. Organ ustalił, że działki nr [...] i [...] zlokalizowane są na terenie zabudowy zagrodowej. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2007 r. poz. 826), dla przedmiotowego terenu dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej wynosi 55 dB, a w porze nocnej 45 dB. Co do kolejnej kwestii wskazanej w wyroku organ odwoławczy podniósł, że autor sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania Raportu podał, że w ramach obliczenia tła akustycznego zostały uwzględnione wszystkie źródła hałasu, którymi były prace sąsiednich kopalń i ruch po drogach lokalnych. W tle akustycznym prócz należącej do inwestora pracującej kopalni N. S. znalazły się inne pracujące kopalnie z rejonu projektowanej inwestycji w tym: kopalnia Ł. IV, Ł. III/V oraz kopalnia [...]. Kolejno w pkt. 11 zał. nr 5 do Raportu dokonano analizy oddziaływania skumulowanego, przez co należy rozumieć łączne oddziaływanie akustyczne wszystkich źródeł hałasu, jakie znajdują się w rejonie planowanej inwestycji, wraz ze źródłami związanymi bezpośrednio z tą inwestycją. Autor raportu wskazał, że w Raporcie oddziaływanie skumulowane zostało obliczone w ten sposób, że w trzech punktach pomiarowych P1, P2, P3 zostało obliczone tło, gdzie zostały uwzględnione wszystkie źródła hałasu, w tym pojazdy poruszające się po drogach w pobliżu inwestycji i wszystkie inne kopalnie pracujące w rejonie projektowanej inwestycji i na to została nałożona dokładna analiza projektowanej kopalni N. S. II. Jest to widoczne w tabelach z wynikami w zakresie badania emisji hałasu w analizie akustycznej. W tabeli są wyszczególnione punkty pomiarowe, wyniki obliczeń dla przedsięwzięcia, tło oraz kumulacja z tłem. Z kolei w pkt. 4. charakterystyka otoczenia zakładu jest zapis "Teren górniczy - w otoczeniu pracują kopalnie i zakłady przerobu kruszyw." Na końcu pod wynikami z pomiaru jest opis: "W porze dnia: Droga numer [...] Kielce-Opatów, bardzo ruchliwa, wpływające na natężanie hałasu w punkcie pomiarowym. Zakłady w sąsiedztwie pracowały". Ponadto w ramach obliczeń tła akustycznego wśród źródeł hałasu tj. drogi lokalne były również uwzględnione oddziaływania akustyczne z pozostałych w otoczeniu pracujących kopalń w tym wskazane w wyroku: kopalnia Ł. IV, Ł. III/V oraz kopalnia [...], które, jak wyjaśnia autor, tego dnia pracowały i zostało uwzględnione ich oddziaływanie w pomiarach tła akustycznego. Odnosząc się do stwierdzenia Sądu, że autor Raportu mógł złożyć wnioski o udostępnienie informacji o środowisku i pozyskać decyzje środowiskowe z innych, sąsiednich kopalń, a tym samym dane źródeł hałasu, które mógł wykorzystać w obliczeniach, autor analizy wyjaśnił, że jeżeli nawet pozyskałby takie decyzje środowiskowe od pozostałych kopalń stanowiących konkurencję, to będzie w nich określona ilość urządzeń i ich moce akustyczne. Natomiast będzie brakować innych danych niezbędnych do prawidłowego obliczenia - lokalizacji tych urządzeń w terenie własności pozostałych kopalń, do których inwestor czy autor Raportu nie ma prawa wstępu, tj. nie będzie podane, gdzie te urządzenia pracują na poszczególnej z kopalń, w sytuacji gdy każda z konkurencyjnych kopalń zajmuje powierzchnię średnio 20 ha i eksploatacja jest prowadzona na dwóch lub trzech poziomach eksploatacyjnych. Powyższe oznaczałoby, że autor Raportu według własnego uznania umiejscawia każde ze źródeł hałasu. Dlatego zgodnie z przyjętą metodyką badań wiarygodnym kryterium jest wykonanie pomiarów tła akustycznego, w którym zawarte zostały wszystkie źródła hałasu. Zatem przeprowadzona analiza z uwzględnieniem sąsiednich kopalń jako tło akustyczne jest najbardziej właściwym sposobem wykonania symulacji oddziaływań planowanej inwestycji. Jeśli chodzi o podnoszoną przez Sąd kwestię, że w Raporcie i Wyjaśnieniach do Raportu dokładnej analizie poddano przede wszystkim skumulowanie oddziaływań trzech kopalni inwestora, to w decyzji wyjaśniono, że w Raporcie dokładnie analizowano projektowaną kopalnię N. S. II i jej wpływ na klimat akustyczny, a w obliczeniach tła akustycznego zostały uwzględnione oddziaływania z pozostałych źródeł hałasu, w tym również oddziaływania z kopalń Ł. IV, [...] i Ł. III/V. Natomiast dokładnej analizie poddano skumulowanie oddziaływań trzech kopalni inwestora (w tym projektowanej kopalni N. S. II) dopiero w Wyjaśnieniach do Raportu z września 2023 r., które zostały opracowane w związku z wezwaniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w piśmie z 31 sierpnia 2023 r. Do obliczenia rozprzestrzeniania się hałasu przeprowadzono badanie dla oddziaływań skumulowanych trzech kopalń należących do inwestora. Wymóg ten został nałożony przez organ uzgadniający -RDOŚ-w celu przeanalizowania łącznego oddziaływania wydobycia i przerobu z trzech kopalń inwestora na tereny zabudowy mieszkaniowej, co do których kopalnie inwestora znajdują się najbliżej. W przypadku tych trzech kopalni inwestor jest właścicielem i oczywistym jest, że ma prawo do terenu własności, wiedząc równocześnie gdzie są umieszczone poszczególne źródła emitujące hałas na każdej z kopalni. Wobec tego zasadnym było posłużenie się wydanymi decyzjami środowiskowymi, które również obowiązują inwestora, co do ich wykonywania i przestrzegania. RDOŚ nie podważał tak przeprowadzonych obliczeń, gdzie w tych zestawieniach praca pozostałych podmiotów (kopalni) została uwzględniona w tle akustycznym. Kolegium stwierdziło, że niezależnie od ilości dokonanych obliczeń, przeprowadzone obliczenia w ramach analizy akustycznej w raporcie i w jego kolejnych wyjaśnieniach za każdym razem wykazały, że w wyniku realizacji projektowanego przedsięwzięcia nie dojdzie do przekroczenia dopuszczalnych wartości poziomu hałasu w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r., gdzie dopuszczalny poziom dla terenu zabudowy zagrodowej wynosi dla pory dziennej 55 dB. Organ odwoławczy także zauważył, że w wyjaśnieniach autora Raportu wskazano, że przy kopalni N. S., zgodnie z zapisami decyzji środowiskowej wydanej dla tej Kopalni, inwestor zrealizował zwałowisko zewnętrzne wschodnie, które jest naturalną barierą o wielkości ok. 3,7 ha, oddzielającą zabudowania wsi N. S. od kopalni N. S., w tym nieruchomości odwołującego. Na obecną chwilę zwałowisko jest w pełni zrekultywowane, porośnięte zielenią i krzewami oraz wyłączone z użytkowania kopalni. Prawidłowość powyższych działań została stwierdzona decyzją Starosty Kieleckiego uznającą rekultywację zwałowiska zewnętrznego wschodniego za zakończoną. Stanowi to naturalną barierę izolacyjną i ochronną dla zabudowań wsi N. S.. Odnosząc się do treści odwołania Kolegium podkreśliło, że nieruchomość odwołującego nie znajduje się w żadnej ze stref związanych z prowadzeniem robót strzałowych. Z kolei emisja zanieczyszczeń pyłowych i metod ich redukcji zawarta w Raporcie wykazała, że przedsięwzięcie poza terenem inwestycji nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. Wszystkie powyższe okoliczności czynią zasadnym pogląd, że R. C. nie posiada w niniejszej sprawie legitymacji procesowej strony. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, R. C., zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa, a w szczególności: art. 28, art. 29, art. 40 § 1 i art. 10 kpa oraz art. 74 ust. 3 ustawy środowiskowej, a także działanie przez Kolegium na szkodę interesu prywatnego poprzez zaniechanie obowiązku poinformowania skarżącego o podejmowanych działaniach, co może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego opisanego w art. 231 § 1 kk; stronnicze działania na rzecz inwestora i świadome uniemożliwianie skutecznego złożenia zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 27 kwietnia 2026 r. uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że ponownie rozpoznając sprawę Kolegium uwzględniło wytyczne zawarte w wyroku wydanym w sprawie II SA/Ke 595/24 i przeanalizowało sprawę pod kątem w nim wskazanym. Na rozprawie sądowej pełnomocnik skarżącego poparł skargę i cofnął wniosek o zawieszenie postępowania, a pełnomocnik uczestnika wniósł o jej oddalanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sprawy była decyzja umarzająca na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem R. C. od decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 13 maja 2024 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na Eksploatacji wapieni dewońskich ze złoża N. S. II w miejscowości N. S.. Analogiczna decyzja umarzająca na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem R. C. od tej samej decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 13 maja 2024 r., była już przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Prawomocnym wyrokiem WSA w Kielcach z 18 lutego 2025 r. wydanym w sprawie II SA/Ke 595/24, poprzednia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach umarzająca postępowanie z tego samego powodu, co obecnie, tj. z powodu uznania braku przymiotu strony u wnoszącego odwołanie R. C.,została uchylona. Ponieważ zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, a w niniejszej sprawie ta ostatnia okoliczność nie zaszła, w pierwszym rzędzie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało od stwierdzenia, czy wskazania zawarte w ww. wyroku WSA w Kielcach zostały wykonane, a także czy ocena prawna w nim wyrażona została uwzględniona przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ odwoławczy. Jak wynika z uzasadnienia wyroku WSA w Kielcach z 18 lutego 2025 r., Sąd ten przytoczył treść art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 t.j. ze zm.), dalej powoływanej jako ustawa środowiskowa oraz wyjaśnił, że ustawodawca w sposób odmienny określił pojęcie strony postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i w sprawach tego rodzaju nie będą znajdowały zastosowania reguły ogólne wynikające z art. 28 k.p.a. Zasięg oddziaływania przedsięwzięcia w rozumieniu art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej musi być interpretowany z uwzględnieniem przepisów tej ustawy. Wynika to z tego, że jest to regulacja wyjątkowa, stanowiąca wyjątek od ogólnej zasady ustalenia stron postępowania z art. 28 k.p.a. i jako wyjątek musi być interpretowana ściśle (por. wyrok NSA z 5.04.2022 r., III OSK 713/21). Uznanie za stronę postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla danego przedsięwzięcia wymaga posiadania prawa rzeczowego do nieruchomości, która znajduje się w określonym położeniu wobec przedsięwzięcia (wyrok NSA z 12.07.2022 r., III OSK 5531/21). Następnie Sąd ustalił, że planowane przedsięwzięcie należy do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 39 i 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o czym wprost stanowi postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach z 29 grudnia 2022 r. Do elementów, które mają wpływ na powyższą kwalifikację należy m.in. prowadzenie działalności z użyciem materiałów wybuchowych albo gdy w odległości nie większej niż 0,5 km od miejsca planowanego wydobywania kopalin metodą odkrywkową znajduje się inny obszar górniczy ustanowiony dla wydobywania kopalin metodą odkrywkową. Nieruchomość skarżącego znajduje się w otoczeniu licznych przedsięwzięć mogących oddziaływać na działki nr [...] Obok ww. inwestycji funkcjonują: Kopalnia Ł. V/III, Kopalnia [...] oraz Kopalnia N. S.. Bezsporne jest, że otoczenie nieruchomości skarżącego to teren podlegający ciągłym zmianom na skutek podejmowania nowych przedsięwzięć z uwagi na występujące złoża wapieni dewońskich. Istotnym zagadnieniem mającym wpływ na ocenę legitymacji skarżącego jako strony postępowania jest kumulacja oddziaływań od istniejących już kopalni, a także kopalni N. S. II, która, zdaniem Sądu, nie została należycie rozważona. W Raporcie oraz Wyjaśnieniach do Raportu dokładnej analizie poddano skumulowane oddziaływanie trzech Kopalń należących do inwestora tj. Kopalni N. S., N. S. I i N. S. II. Natomiast w odniesieniu do: Kopalni Ł. IV, [...] i Ł. III/V, znajdujących się w obszarze oddziaływań górniczych, w części Analiza Emisji Hałasu do Środowiska z Terenu Objętego Inwestycją stwierdzono: "Podmioty te stanowią bezpośrednią konkurencję, w związku z powyższym nie udzielają informacji na temat swojej wielkości produkcji, wykorzystywanego sprzętu, czasu pracy. Jednocześnie z uwagi na tajemnicę, nie udzielają informacji odnośnie terenów własności. W związku z powyższym nie ma możliwości przeprowadzenia w sposób poprawny analizy oddziaływań skumulowanych z innymi sąsiednimi kopalniami. Oddziaływania skumulowane tych podmiotów zewnętrznych zostały uwzględnione w obliczeniach jako tło rejonu inwestycji." (str. 21 załącznika do Wyjaśnień do Raportu). Z Raportu wynika, że wartość tła akustycznego określono w ramach pomiarów własnych wykonanych w marcu 2022 r. (str. 9). Pomiary wykonano w trzech wybranych punktach, przy czym punkt trzeci został zlokalizowany na nieruchomości skarżącego. Z kolei w Wyjaśnieniach do Raportu poziom mocy akustycznej z Kopalni N. S. obliczono w oparciu o decyzję z 17.01.2022 r.; z Kopalni N. S. I w oparciu o decyzję z 27.03.2020 r. We wszystkich kopalniach (w tym też N. S. II), prace w wyrobisku związane z pozyskaniem kopaliny mają być prowadzone na dwie zmiany po 16 godzin na dobę. Zdaniem Sądu, organ powinien wyjaśnić, czy w ramach obliczeń tła akustycznego uwzględniono oddziaływania z Kopalni Ł. III/V, IV i Kopalni [...], zwłaszcza, że sam autor Raportu wskazuje, że inwestor nie miał dostępu do informacji odnośnie terenów ich własności. Uzasadnione wątpliwości budzi taka analiza klimatu akustycznego, która opiera się na różnych kryteriach, to znaczy jednorazowych pomiarach tła akustycznego oraz danych dotyczących źródeł hałasu zawartych w wydanych decyzjach o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd zauważył, że przepisy ustawy środowiskowej w art. 4 gwarantują każdemu prawo do informacji o środowisku, zaś zgodnie z ust. 1 art. 8 władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej, a w przypadku sądów i trybunałów - działalności orzeczniczej. Nadto, jak stanowi ust. 2 art. 8 ustawy środowiskowej, władze publiczne są obowiązane do udzielania niezbędnej pomocy i wskazówek przy wyszukiwaniu informacji o środowisku i jego ochronie. Katalog informacji podlegających udostępnieniu określa art. 9 ust. 1 ustawy środowiskowej. Z materiału dowodowego nie wynika, aby autor Raportu podejmował konkretne działania celem uzyskania miarodajnych informacji na temat wykorzystywanego sprzętu, czasu pracy czy też obliczeń hałasu docelowego dla kopalni funkcjonujących w otoczeniu nowego przedsięwzięcia. Tymczasem skarżący podnosił, że jego nieruchomość znajduje się w obszarze górniczym Kopalni [...]. Z tych względów przedstawiona w dokumentach inwestora charakterystyka klimatu akustycznego dla skumulowanych oddziaływań przy realizacji inwestycji nie daje podstaw do jednoznacznych twierdzeń, że w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia nie zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska. WSA w Kielcach uznał również w wyroku z 18 lutego 2025 r., że szczegółowego wyjaśnienia wymaga kwestia położenia nieruchomości skarżącego. Autor raportu wskazał bowiem, że w pobliżu inwestycji występuje zabudowa oznaczona symbolem RM – tereny zabudowy zagrodowej na obszarach otwartych oraz RMN – tereny zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, zagrodowej i usług. Stwierdził też, że zabudowa RMN występuje jedynie na nieruchomości nr [...] w N. S., należącej do inwestora. Organ powyższej kwestii nie zweryfikował, zaś rodzaj zabudowy ma zasadnicze znaczenie dla określenia dopuszczalnego poziomu hałasu, który dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wynosi 50 dB (pora dzienna) i 40 dB (pora nocna) natomiast w zabudowie zagrodowej odpowiednio 55 dB i 45 dB. Z Wyjaśnień do Raportu z grudnia 2023 r. wynika, że w punkcie pomiarowym nr 3 poziom hałasu w porze dziennej to 51,3 dB, a zatem przekracza przewidzianą przepisami dla tej pory wartość dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Nie wiadomo również, dlaczego w Raporcie lokalizacja nowego przedsięwzięcia jest przedstawiona w odniesieniu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego skoro zgodnie z informacją Burmistrza [...] i Gminy Ł. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 22 lipca 1993 r. stracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. Sąd zauważył przy tym, że zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 54), w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów; przepis art. 114 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W podsumowaniu Sąd stwierdził, że z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę, czy w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska na działkach o nr ewid.[...] i [...] należy uznać, że Kolegium nie zbadało prawidłowo interesu prawnego skarżącego w kontekście art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej. Rozpoznając sprawę ponownie i wykonując zobowiązanie Sądu dotyczące ustalenia położenia nieruchomości odwołującego, organ II instancji na podstawie pisma Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 22 lipca 2025 r. ustalił, że dla sołectwa N. S. nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym o kwalifikacji terenu na potrzeby stosowania rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu decyduje faktyczne zagospodarowanie terenu, co wynika z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2024.85. t.j. ze zm.). Zgodnie z tym przepisem bowiem, w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów; przepis art. 114 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W oparciu o ten przepis organ I instancji ustalił, że działki nr [...] obręb N. S., należące do skarżącego zlokalizowane są na terenie zabudowy zagrodowej. Dlatego organ II instancji przyjął, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. 2007.826), dla przedmiotowego terenu dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej wynosi 55 dB, a w porze nocnej 45 dB. Powyższe ustalenie i wynikający z niego wniosek należy zaakceptować zważywszy na treść art. 115 Prawa ochrony środowiska przesądzającą sposób kwalifikacji terenu ze względów ochrony akustycznej, jednoznaczne wyjaśnienie charakteru nieruchomości skarżącego w oparciu o ten sposób kwalifikacji terenu działki skarżącego oraz ze względu na brak w tej kwestii zarzutów zarówno w skardze, jak i w toku ponownego postępowania przeprowadzonego przez organ II instancji. Organ II instancji wykonał również wskazanie WSA w Kielcach dotyczące ustalenia, czy nieruchomość skarżącego znajduje się na obszarze górniczym Kopalni [...]. Z wyjaśnienia zamieszczonego w piśmie Marszałka Województwa Ś. z 30 czerwca 2025 r. (k. 1339 akt administracyjnych) wynika, że działki o nr. ewid.[...] i [...], obręb N. S. (0009), położone w gminie Ł., powiat kielecki, nie znajdują się w obszarze górniczym złoża [...] ustanowionym koncesją Ministra Środowiska nr [...], z dnia 16 grudnia 1999 r. To ustalenie nie było podważane przez skarżącego w toku ponownego postępowania administracyjnego, ani też w skardze. Powyższe ustalenia nie przesądzają jednak rozstrzygnięcia kwestii nieprzekroczenia standardów jakości środowiska na działkach skarżącego oznaczonych numerami ewid. [...] i [...], a w konsekwencji i nieposiadania przez skarżącego przymiotu strony w niniejszej sprawie, ponieważ organ nie wykonał należycie pozostałych wiążących wskazań prawomocnego wyroku WSA w Kielcach z 18 lutego 2025 r. dotyczących ponownego określenia wartości skumulowanego oddziaływania całego tła akustycznego rejonu przedmiotowej inwestycji pochodzącego ze wszystkich kopalń położonych w pobliżu nieruchomości skarżącego. Organ uznał bowiem, że wystarczającym sposobem stwierdzenia powyższej okoliczności było ponowne przeanalizowanie tych samych materiałów i dowodów, które były przedmiotem oceny tego organu przy poprzednim rozpatrzeniu sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy, jedynym dowodem przyjętym przez organ w związku z zapadłym wyrokiem WSA w Kielcach uchylającym poprzednią decyzję, a zarazem jedynym dokumentem dotyczącym skumulowanego oddziaływania otoczenia nieruchomości skarżącego na tę nieruchomość oraz obliczeń tła akustycznego - było odebranie wyjaśnień od wspólników spółki jawnej K. P. podpisanych dodatkowo przez Ł. O., autora sporządzonej w sprawie Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (dalej KIP) i Raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia z wyjaśnieniami. W wyjaśnieniach tych, z których nie wynika, aby pochodziły wyłącznie od autora KIP i Raportu, skoro stanowią dokument przedłożony przez samego inwestora przy piśmie z 6 sierpnia 2025 r. (k. 1352 akt administracyjnych) i przez niego również podpisany, znalazły się stwierdzenia odnoszące się wprost do naruszeń prawa stwierdzonych przez WSA w Kielcach w wyroku z 18 lutego 2025 r. Nie wynika jednak z tych wyjaśnień, aby były oparte na jakichkolwiek nowych dokumentach, czy innych nowych dowodach. Stanowią bowiem w większości próbę wyjaśnienia wątpliwości dostrzeżonych przez Sąd, przez co w istocie stanowią niedopuszczalną polemikę z wiążącymi wskazaniami i oceną prawną Sądu. W szczególności trzeba zauważyć, że w żaden sposób nie została rozwiana wątpliwość Sądu dotycząca oparcia analizy klimatu akustycznego na różnych kryteriach, to znaczy tylko jednorazowych pomiarach tła akustycznego oraz danych dotyczących źródeł hałasu zawartych w wydanych decyzjach środowiskowych. Trzeba dodać, że te jednorazowe pomiary zostały dokonane w marcu 2022 r., a więc ponad cztery lata temu. Ponadto mimo wybrania, jak wynika z wyjaśnień inwestorów z sierpnia 2025 r., do przeprowadzenia tych pomiarów normalnego dnia roboczego i uwzględnienia przy ocenie tła akustycznego również hałasu pochodzącego z ruchliwej drogi krajowej nr 74 Kielce-Opatów i z dróg lokalnych, nie można uznać takich pomiarów za miarodajne, skoro od daty ich przeprowadzenia w otoczeniu nieruchomości skarżącego mogły powstać nowe źródła hałasu, w tym nowe kopalnie, z których hałas może obecnie być uwzględniony przy obliczaniu tła akustycznego w drodze ponownego badania przeprowadzonego w odpowiednio dobranych punktach pomiarowych. Takie badania oparte na pomiarach tła akustycznego są obiektywnym i wiarygodnym kryterium oceny klimatu akustycznego rejonu przedmiotowej inwestycji. Ponowione badania pozwolą też uniknąć wątpliwości wyrażonej również przez samych inwestorów w wyjaśnieniach z sierpnia 2025 r., dotyczącej niekompletności i nieadekwatności informacji, jakie autor Raportu mógłby – idąc za wskazaniem Sądu wyrażonym w wyroku z 18 lutego 2025 r. - uzyskać w trybie udostępnienia informacji o środowisku z innych, sąsiednich kopalń. Chodzi o brak w decyzjach środowiskowych dotyczących tych kopalń, danych niezbędnych do prawidłowego obliczenia natężenia hałasu emitowanego przez urządzenia o określonej mocy akustycznej wskazane w tych raportach jako planowane do używania w tych kopalniach, dotyczących usytuowania tych urządzeń w poszczególnych kopalniach zajmujących średnio po 20 ha powierzchni w sytuacji prowadzenia wydobycia na dwóch lub trzech poziomach eksploatacyjnych. Odnosząc się do takiej argumentacji organu opartej na wyjaśnieniu inwestorów z sierpnia 2025 r., należy zauważyć, że nie może ona uzasadniać pominięcia wskazanego przez Sąd w jego wiążących wytycznych sposobu ustalenia tła akustycznego z sąsiednich kopalni przy pomocy wskazanych przez Sąd przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, co odnosi się jednak tylko do tych kopalń, które jeszcze nie funkcjonują i nie należą do Spółki Jawnej K. P. z siedzibą w K. . Oczywiste bowiem jest, że co do takich kopalń jest to jedyna metoda pozwalająca na uwzględnienie ich przyszłego oddziaływania na klimat akustyczny, skumulowanego z oddziaływaniem innych źródeł hałasu stanowiących tło akustyczne rejonu przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do takich sformułowań należy zauważyć, że niemal wszystkie będące ich podstawą dokumenty były znane organowi oraz sądowi przy poprzednim rozpoznaniu sprawy. Nie można w związku z tym obecnie zaakceptować ich odmiennej oceny, niż wynikająca z wyroku WSA w Kielcach z 18 lutego 2025 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie polegało na ponownym niewyjaśnieniu, mimo wiążącej oceny prawnej i wskazań zawartych w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 18 lutego 2025 r., wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę, czy w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia planowanego przez K. P. Spółkę Jawną z siedzibą w K. , zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska na działkach R. C. oznaczonych nr. ewid.[...] i [...] położonymi w obrębie N. S., gmina Ł.. W konsekwencji należy uznać, że Kolegium nie zbadało prawidłowo interesu prawnego skarżącego w kontekście art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej. Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 p.p.s.a.), uchylił zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy SKO w Kielcach ponownie oceni, czy w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedmiotowego przedsięwzięcia mogą zostać przekroczone standardy jakości środowiska na działkach skarżącego, a w konsekwencji czy odwołując się od decyzji Burmistrza [...] i Gminy Ł. z 13 maja 2024 r. R. C. ma rozumiany w sposób określony w art. 74 ust. 3a ustawy środowiskowej interes prawny w jej zaskarżeniu, a więc czy jest stroną postępowania. Organ uwzględni przy tym powyższe wskazania i ocenę prawną. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty składa się kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika skarżącego obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 poz. 215, t.j. ze zm.) oraz wpis od skargi w kwocie 200 zł.