II SA/Ke 987/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 31 grudnia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30.XI.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżąca złożyła w dniu 28.XII.2015 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1lit a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej w tym, zasiłku celowego . Zatem skarga A.S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1lit a, art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.