II SA/Ke 993/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a jej realizacja stworzy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody zarówno inwestorom jak i właścicielom działek sąsiednich oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dodał, że na skutek niezgodności zaskarżonej decyzji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i przepisami techniczno-budowlanymi istnieje duże prawdopodobieństwo, że decyzja ta zostanie uchylona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia powyższego wymogu. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że realizacja decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody zarówno inwestorom jak i właścicielom działek sąsiednich oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki, jednak w żaden sposób nie sprecyzował na czym szkoda ta miałaby polegać, nie wskazał też jakie konkretnie nieodwracalne skutki realizacja decyzji spowoduje. Podkreślić należy, że nie jest rolą Sądu szukanie za stronę argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie. Ponadto należy wyjaśnić, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dostępna w internecie orzeczenia.nsa.gov.pl). Sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Dlatego jedynie na marginesie należy zauważyć, że wykonanie decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych – czy też jak w niniejszej sprawie na budowę - w zasadzie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Co więcej, niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną przez sąsiada skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora, który musi być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego." - postanowienie NSA z 3 marca 2005r., sygn. akt II OZ 22/05 (dostępna w internecie orzeczenia.nsa.gov.pl). Podmiotowi korzystającemu z wolnościowego prawa zabudowy należy zapewnić realny system gwarancji przed nieuzasadnioną ingerencją innych podmiotów w tę wolność. (zob. W. Jakimowicz: "Konstrukcja i istota wolnościowego prawa zabudowy", publ. w: Samorząd Terytorialny, 2005 r., nr 6, s.59). Jeżeli więc, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego, wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę/wykonanie robót budowlanych stanowi realizację "prawa zabudowy" (art. 4 Prawa budowlanego), to należy uznać, iż wstrzymanie wykonania takiej decyzji musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których rzeczywiście zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczenia w tym zakresie mogą być przykładowo podyktowane koniecznością ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu – np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony środowiska. Mając to wszystko na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia