II SAB/Ke 10/08

PostanowienieWSA w Kielcach2008-04-15

Skład orzekający: Dorota Chobian, Jacek Kuza, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję rozstrzygającą wniosek strony przed wniesieniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po tym, jak organ wydał decyzję rozstrzygającą sprawę, której dotyczyła skarga. Celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie załatwienia sprawy, a nie karanie za opóźnienie, gdy sprawa została już zakończona wydaniem aktu administracyjnego.
Stan faktyczny
Z. P. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trzech postępowaniach dotyczących wznowienia postępowań w sprawie samowolnie wybudowanego domu, budynku gospodarczego i ogrodzenia. Skarżący zarzucił opóźnienie w załatwieniu sprawy, mimo że otrzymał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania jeszcze przed wniesieniem skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W piśmie z dnia 15 stycznia 2008r., złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 16 stycznia 2008r., Z. P. zawarł skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trzech prowadzonych przez ten organ na jego wniosek postępowaniach w sprawie wznowienia postępowań dotyczących samowolnie wybudowanego domu mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz ogrodzenia. Skarżący wniósł o ukaranie na podstawie art. 37 kpa pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie jego sprawy w terminie wskazując, iż pismem z dnia 14 maja 2007r. zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego, a odpowiedź otrzymał dopiero w dniu 9 listopada 2007. Skarżący zarzucił, że załatwienia sprawy z półrocznym opóźnieniem nie uzasadnia żaden przepis. Pismo to zostało przekazane w dniu 22 stycznia 2008r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który następnie w dniu 17 lutego 2008r. przekazał je wraz z aktami spraw oraz odpowiedzią na skargi. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, skargi zostały rozdzielone. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia 2 września 1996r. w sprawie nakazania wykonania robót budowlanych w zrealizowanym bez pozwolenia budynku mieszkalnym. W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przytoczył treść decyzji oraz wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy, jakie zapadły w sprawie nakazania A. i T. małżonkom S. wykonania określonych robót budowlanych w wybudowanym przed 1994r. bez wymaganego pozwolenia budynku mieszkalnym, przebieg postępowania po złożeniu przez skarżącego wniosku o wznowienie postępowania i wskazał, że w dniu 6 listopada 2007r. wydał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody z dnia 2 września 1996r. Znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 19 czerwca 1996r., nakazującą małżonkom S. wykonanie określonych robót budowlanych. Decyzję tę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia 23 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Przede wszystkim wskazać należy, iż skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 uppsa, ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel instytucji skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi nie jest karanie organów, ani też ich pracowników za niezałatwienie sprawy w terminie, jak tego domaga się skarżący, lecz zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została wniesiona przez Z. P. już po otrzymaniu przez niego wydanej w dniu 5 listopada 2007r. decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, a więc decyzji rozstrzygającej złożony przez niego wniosek. Z tego powodu, że sprawa przez organ już została załatwiona również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając złożone przez skarżącego zażalenie z dnia 25 listopada 2007r. na bezczynność, postanowieniem z dnia 31 grudnia 2007r. odmówił wyznaczenia Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowego terminu rozpatrzenia sprawy. Zarówno w orzecznictwie / por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 IV SAB 14/86 – ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004r. sygn. II SAB/Gd 46/03 Lex nr 203323/ jak i w doktrynie /por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia W-ctwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r. str. 89, B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie I str. 147/ zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło