II SAB/Ke 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wypłaty odprawy i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia: odrzucić skargę. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, B. M. zaskarżył bezczynność Wójta Gminy w sprawie "zaniechania wypłacenia skarżącemu odprawy w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy - w związku z ustaniem stosunku pracy w Urzędzie Gminy". Wniósł także o "dopuszczenie do sprawy" akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach II SO/Ke 20/08. W uzasadnieniu B. M. podniósł, że w dniu 1 lutego 2007r. złożył do Wojewody w K. skargę na wyżej określoną bezczynność Wójta Gminy. Wojewoda przekazał skargę według właściwości Przewodniczącemu Rady Gminy informując jednocześnie, że zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do jej rozpatrzenia jest rada gminy, posiadająca ustawowe uprawnienia do kontroli działalności wójta. Ponieważ do dnia 19 marca 2007r. skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi, skierował ponownie skargę do Rady Gminy, informując o powyższym Wojewodę oraz radnych Rady Gminy. Wojewoda pismem z dnia 5 czerwca 2007r., kolejną w tej sprawie skargę przesłał według właściwości na ręce Przewodniczącego Rady Gminy. Skarżący podniósł, że mimo upływu ponad 24 miesięcy organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na powyższą skargę. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Podkreślił, że pismem z dnia 5 stycznia 2007r. skarżący wystąpił o wypłatę należnej mu odprawy z tytułu rozwiązania stosunku pracy w związku z upływem kadencji oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W odpowiedzi na powyższe B. M. został poinformowany, iż w miarę możliwości finansowych Gminy, zobowiązania wobec niego będą realizowane. Brak wypłaty świadczeń spowodował wniesienie przez skarżącego pozwu do Sądu Rejonowego w Sandomierzu, który wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2007r. sygn. akt IVP 25/07 zasądził od "Urzędu Gminy na rzecz skarżącego" kwotę 51.497,40 zł. wraz z odsetkami. Wyrok ten został wykonany. Organ podniósł, że sprawa była już przedmiotem zainteresowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie II SO/Ke 20/08, aczkolwiek wniosek skarżącego został odrzucony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga jest niedopuszczalna, a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak widać z powyższego, przedmiotem bezczynności może być zaniechanie organów administracji publicznej jedynie w takich sprawach, w których w toku postępowania administracyjnego mogą zapaść rozstrzygnięcia opisane w pkt 1-4. Jak wynika natomiast z treści skargi oraz znajdujących się w aktach dokumentów, B. M. kwestionuje bezczynność Wójta Gminy w sprawie z zakresu stosunku pracy, która nie podlega kognicji sądu administracyjnego, lecz powszechnego. Skarżący powołuje się na art. 14a ust.1 nieobowiązującej już ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych (Dz.U.01.142.1593 j.t.), zgodnie z którym pracownikowi samorządowemu zatrudnionemu w ramach stosunku pracy na podstawie wyboru, z którym został rozwiązany stosunek pracy w związku z upływem kadencji, przysługuje odprawa w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia obliczonego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Stosunek prawny łączący skarżącego z Wójtem Gminy nie ma zatem charakteru administracyjno-prawnego, a wójt w tym zakresie nie wydaje żadnych decyzji, postanowień bądź też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a. W tym znaczeniu nie może także pozostawać w bezczynności, przewidzianej w pkt 8 powyższego przepisu. Mając na uwadze powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego. Ubocznie Wojewódzki Sąd Administracyjny informuje, że akta sprawy II SO/Ke 20/08 dotyczą wniosku B. M. o ukaranie organu - Wójta Gminy- grzywną na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2009r. wniosek został odrzucony z uwagi na jego niedopuszczalność (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Wynik tej sprawy oraz dokumenty zgromadzone w aktach nie mają zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi B. M. na bezczynność Wójta Gminy.