II SAB/Ke 12/18
WyrokWSA w Kielcach2018-09-20
Skład orzekający: Beata Ziomek, Krzysztof Armański, Dorota Chobian
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta Kielce dopuścił się bezczynności w przedmiocie wykreślenia W.S. z ewidencji osób poszukujących pracy, pomimo braku formalnego żądania wydania decyzji w tym zakresie i nieprawomocnego rozstrzygnięcia o utracie statusu osoby poszukującej pracy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent Miasta Kielce nie dopuścił się bezczynności, ponieważ skarżący nie żądał formalnie wydania decyzji o wykreśleniu z ewidencji, a jedynie czynności materialno-technicznej. Ponadto, kwestia utraty przez skarżącego statusu osoby poszukującej pracy nie była wówczas prawomocnie rozstrzygnięta, co zgodnie z przepisami uniemożliwiało dokonanie wykreślenia. W związku z tym, skarga została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący W.S. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie wykreślenia go z ewidencji osób poszukujących pracy. Skarżący powołał się na swoje pismo z 26 października 2017r., w którym domagał się wykreślenia oraz zarzucił bezczynność w przyjęciu do protokołu ustnego żądania złożonego 13 września 2017r. Organ administracji argumentował, że skarżący nie żądał wydania decyzji, a jedynie czynności materialno-technicznej, a ponadto kwestia utraty statusu osoby poszukującej pracy nie była rozstrzygnięta. Sąd rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Dorota Chobian, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018r. sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wykreślenia z ewidencji osób poszukujących pracy oddala skargę.
W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, zawartą w piśmie z 10 grudnia 2017r., na bezczynność organu w zakresie wydania decyzji o wykreśleniu go z ewidencji Miejskiego Urzędu Pracy w Kielcach "za wszystkie okresy pozostawania w ewidencji MUP jako osoba poszukująca pracy". Jak dalej wynikało ze skargi, na powyższą okoliczność wniosek złożył w dniu 26 października 2017r. (data pisma 26.10.2017r.) w kancelarii Urzędu Miasta Kielce. Skarga została skierowana do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewody Świętokrzyskiego.
We wspomnianym w skardze piśmie z dnia 26 października 2017r., adresowanym do Wojewody Świętokrzyskiego za pośrednictwem MUP w Kielcach i Prezydenta Miasta Kielce, W.S. złożył "skargę na bezczynność MUP w Kielcach w zakresie przyjęcia do protokołu" jego ustnego żądania wykreślenia go z ewidencji MUP złożonego w dniu 13 września 2017r. na podstawie art. 63 kpa. Dalej z pisma wynikało, że w/w składa skargę na bezczynność MUP w zakresie wydania decyzji o wykreśleniu go z ewidencji MUP za wszystkie okresy pozostawania w ewidencji MUP.
Jak wynika z nadesłanej przez organ dokumentacji, w dniu 13 września 2017r. W.S. złożył w Miejskim Urzędzie Pracy trzy pisma, w tym pismo zawierające żądanie natychmiastowego zaprzestania przechowywania jego danych osobowych, niezgodnych ze stanem faktycznym i przepisami prawa. Na wszystkie trzy w/w pisma, w tym wspomniane ostatnio, Miejski Urząd Pracy udzielił skarżącemu odpowiedzi oddzielnymi pismami z dnia 28 września 2017r. W piśmie stanowiącym odpowiedź na pismo dotyczące zaprzestania przechowywania danych osobowych organ odwołał się m.in. do treści § 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy. Jak stwierdził, z przepisu tego wynika, że bezrobotnego albo poszukującego pracy wyłącza się z rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy jedynie w przypadku utraty odpowiednio statusu bezrobotnego albo poszukującego pracy.
Na rozprawie sądowej w dniu 20 czerwca 2018r. skarżący wyjaśnił, że chodzi mu o to, iż Prezydent Miasta Kielce nie chce wykreślić go z karty osoby poszukującej pracy. Wniosek w tym zakresie składał we wrześniu 2016r., ale potem cofnął ten wniosek. Nie pamięta już o co mu chodzi bo składał tysiące wniosków. Nie wie też czy składał ponaglenia do organu wyższego rzędu.
W odpowiedzi na skargę Miejski Urząd Pracy w Kielcach wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że W.S. od lat składa skargi i odwołania od decyzji, czynności, na bezczynność, myląc pojęcia, właściwość organów, przy czym za każdym razem organ, jeśli zostaje w sposób właściwy zawiadomiony lub zostanie mu doręczone odpowiedniej treści pismo, reaguje bez zbędnej zwłoki na żądania skarżącego. Co do pewnych żądań organ nie jest w stanie zadowolić beneficjenta, jako że przepisy obowiązujące urzędy pracy nie pozwalają na dokonanie niektórych czynności, jak np. na usunięcie w ogóle z ewidencji określonych danych. Ponadto spraw inicjowanych przez skarżącego jest tyle i w tylu organach, że dokumenty krążą pomiędzy Prezydentem, Wojewodą, WSA a MUP w Kielcach, a o pewnych krokach skarżącego MUP dowiaduje się po wielu miesiącach przypadkowo, np. z pisma błędnie skierowanego do innego organu i przekazanego MUP w Kielcach z wielomiesięcznym opóźnieniem. Wedle zarzutów skarżącego, to nie MUP w Kielcach, a Wojewoda Świętokrzyski miał dopuścić się bezczynności odnośnie wydania decyzji, o której mowa powyżej, tak więc wszelkie dokumenty niezbędne do rozstrzygnięcia zostały na żądanie organu II instancji właśnie jemu przekazane. Tym samym po stronie organu - jeśli skarżący jako organ potraktował MUP w Kielcach, nie zaś Wojewodę Świętokrzyskiego, nie doszło do naruszenia żadnych procedur, skutkujących bezczynnością organu.
W związku z zarzutami skarżącego organ - MUP w Kielcach pismem z dnia 30 kwietnia 2018r. na żądanie Sądu udzielił wyczerpującej odpowiedzi na pismo z dnia 10 kwietnia 2018r. znak: II DK 13/18, będącej de facto odpowiedzią na skargę, w którym wyjaśnia okoliczności, zaprzeczające zarzutom skarżącego, jakoby dopuścił się bezczynności. Na pismo W. S. z dnia 27 października 2017r. zgodnie z treścią art. 65 § 1 kpa, MUP w Kielcach pismem z dnia 3 listopada 2017r. (a więc w ustawowym terminie i bez zbędnej zwłoki) przekazał pismo skarżącego do Wojewody Świętokrzyskiego. W dniu 20 listopada 2017r. pismem z dnia 15 listopada 2017r. Wojewoda Świętokrzyski uznał pismo W.S. z dnia 27 października 2017r. jako ponaglenie oraz zalecił ustosunkowanie się do pisma W. S. z dnia 26 października 2017r. MUP w Kielcach pismem z dnia 23 listopada 2017r. odpowiedział na zalecenia Wojewody Świętokrzyskiego. Zgodnie z treścią art. 239 § 1 kpa skarga z dnia 26 października 2017r. i kolejne pismo z dnia 27 października 2017r., uznane przez Wojewodę Świętokrzyskiego jako pismo ponaglające, nie wnoszą nowych treści do skargi z dnia 13 września 2017r., na którą W.S. otrzymał wyczerpującą odpowiedź. W związku z tym MUP w Kielcach podtrzymał swoje stanowisko, odstępując od zawiadamiania skarżącego. Wojewoda Świętokrzyski postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017r. postanowił odmówić stwierdzenia, że MUP w Kielcach dopuścił się bezczynności w sprawie dotyczącej przyjęcia do protokołu ustnego żądania wykreślenia W.S. z ewidencji MUP w Kielcach, złożonego w dniu 13 września 2017r. Z uwagi na wywiązanie się przez organ z obowiązku przekazania odpowiednich dokumentów w toku postępowania międzyinstancyjnego Wojewodzie Świętokrzyskiemu w ustawowym terminie, nie zachodzi sytuacja, w której organ powinien uwzględnić skargę w całości, dokonując, bez przekazania akt po zakończeniu postępowania odwoławczego i bez wytycznych co do postępowania po ewentualnym uchyleniu decyzji, wykreślenia skarżącego z rejestrów MUP w Kielcach. Na marginesie nadmieniono, iż po dacie 12 grudnia 2017r. skarżący kolejny raz żądał zarejestrowania go, a następnie wyrejestrowania jako osoby poszukującej pracy. Wielokrotnie Urząd sygnalizował, iż kolejne pisma podobnej treści pozostaną bez odpowiedzi jako noszące właśnie znamiona pieniactwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).
W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę zaadresowaną do tut. Sądu, za pośrednictwem Wojewody Świętokrzyskiego, na bezczynność – jak to określił – "organu j.w.", w zakresie wydania decyzji o wykreśleniu go z ewidencji MUP w Kielcach. Jednocześnie odwołał się do treści swojego pisma z dnia 26 października 2017r. złożonego w kancelarii Urzędu Miasta Kielce. W piśmie tym, skierowanym do Wojewody Świętokrzyskiego za pośrednictwem MUP w Kielcach i Prezydenta Miasta Kielce, W.S. skarżył bezczynność tej jednostki w zakresie przyjęcia do protokołu jego ustnego żądania wykreślenia go z ewidencji MUP złożonego w dniu 13 września 2017r. na podstawie art. 63 kpa oraz w zakresie wydania decyzji o wykreśleniu go z ewidencji MUP za wszystkie okresy pozostawania w ewidencji MUP. Jak wynikało z pism złożonych przez skarżącego w MUP w Kielcach w dniu 13 września 2017r., jedynym wyrażonym wówczas żądaniem związanym z wykreśleniem jego danych było żądanie natychmiastowego zaprzestania przechowywania jego danych osobowych, niezgodnych ze stanem faktycznym i przepisami prawa. W tych okolicznościach Sąd przyjął, że skarga W.S. dotyczy w istocie bezczynności Prezydenta Miasta Kielce (Miejski Urząd Pracy w Kielcach jest jednostką organizacyjną realizującą zadania organu zatrudnienia, tj. Prezydenta Miasta Kielce) w przedmiocie wykreślenia z ewidencji osób poszukujących pracy. Świadczy o tym zarówno sekwencja powyższych zdarzeń, fakt, że w skardze chodzi o wykreślenie z ewidencji właśnie Miejskiego Urzędu Pracy w Kielcach, jak również powołanie się w skardze na pismo z dnia 26 października 2017r. oraz treść tego pisma. Potwierdzeniem prawidłowości takiego stanowiska jest zaś wyjaśnienie samego skarżącego złożone na rozprawie sądowej w dniu 20 czerwca 2018r., kiedy to stwierdził, że chodzi mu o to, iż Prezydent Miasta Kielce nie chce wykreślić go z karty osoby poszukującej pracy. Przy próbie sprecyzowania wówczas stanowiska skarżącego stwierdził on, że "już nie pamięta o co mu chodzi bo składał tysiące wniosków. Nie wie też czy składał ponaglenia do organu wyższego rzędu (...)". Wprost stwierdził jednak, że chodzi mu o bezczynność Prezydenta Miasta Kielce.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W tej sytuacji, mając na uwadze opisany stan faktyczny, Sąd uznał, że powołane w skardze pismo datowane na dzień 26 października 2017r., kierowane do Wojewody Świętokrzyskiego, stanowi ponaglenie co do bezczynności Prezydenta Miasta Kielce. Oznaczało to, że skarżący wypełnił tym samym wymóg formalny wniesienia skargi na bezczynność tego organu w postaci właśnie wniesienia ponaglenia.
Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustawowo przewidzianym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt lub czynność) nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. Z kolei postępowanie prowadzone w sposób przewlekły jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013r., sygn. II OSK 549/13, Lex nr 1369030).
Zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym zaś przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa).
Co istotne, aby móc skutecznie zarzucać organowi bezczynność należy wpierw stwierdzić, czy na takim organie ciąży wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego w nakazanym prawem terminie organ nie wypełnia (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2014r., sygn. II SAB/Ol 35/14, Lex nr 1465633).
Jak wyżej podniesiono, skoro w piśmie z dnia 26 października 2017r. skarżący wnosił ponaglenie do Wojewody Świętokrzyskiego jako organu wyższego stopnia, jedynym wyartykułowanym w dniu 13 września 2017r. żądaniem w zakresie wykreślenia z ewidencji MUP było żądanie natychmiastowego zaprzestania przechowywania jego danych osobowych, niezgodnych ze stanem faktycznym i przepisami prawa. Przede wszystkim podkreślić wypada, że skarżący nie żądał wówczas "wydania decyzji o wykreśleniu" go z ewidencji MUP w Kielcach. Żądanie dotyczyło natomiast czynności o charakterze materialno-technicznym.
Zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz.U. z 2012r. poz. 1299 ze zm.) bezrobotnego albo poszukującego pracy wyłącza się z rejestru bezrobotnych albo poszukujących pracy w przypadku utraty odpowiednio statusu bezrobotnego albo poszukującego pracy. Jak wynika z informacji posiadanych przez Sąd z urzędu, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018r. wydanym w sprawie o sygn. II SA/Ke 51/18 tut. Sąd uchylił decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 22 listopada 2017r., utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce z dnia 31 października 2017r. w sprawie utraty przez W.S. statusu osoby poszukującej pracy z dniem 22 września 2017r. Kwestia utraty tego statusu przez skarżącego, w tym także na dzień żądania przez niego "wykreślenia danych z ewidencji MUP", tj. 13 września 2017r., nie była zatem jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. W świetle przytoczonego przepisu rozporządzenia z dnia 12 listopada 2012r. brak było więc podstaw do tego, aby organ dokonał wykreślenia danych zgodnie z żądaniem skarżącego. Na pismo zawierające takie żądanie z dnia 13 września 2017r. Miejski Urząd Pracy w Kielcach udzielił zresztą pisemnej odpowiedzi z dnia 28 września 2017r., z powołaniem się właśnie m.in. na powyższy przepis. Trudno zatem w tej sytuacji w sposób zasadny twierdzić, że Prezydent Miasta Kielce pozostawał w bezczynności w opisanym wyżej zakresie.
Ponieważ zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło