II SAB/Ke 122/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z 11 maja 2025 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 15 czerwca 2026 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy, zarzucając organowi brak reakcji na jego pismo z 11 maja 2025 r., dotyczące przeprowadzenia wywiadu środowiskowego z córką skarżącego, sposobu ustalenia jej miejsca pobytu oraz ujawnienia adresu skarżącego bez jego zgody. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że 11 maja 2025 r. wpłynęło do niego pismo skarżącego zatytułowane "FW: Rodo", z którego treści wynikało, że dotyczy ono postępowania prowadzonego przez GOPS w N. . W związku z tym, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., pismo zostało przekazane według właściwości do tej jednostki, o czym zawiadomiono skarżącego. W ocenie organu podniesiony w skardze zarzut braku reakcji na pismo jest zatem niezasadny i powinien zostać oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także: - w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), - w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 - 4, § 2a i § 3 p.p.s.a. zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Z treści skargi wynika, że skarżący zarzuca Wójtowi Gminy bezczynność w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z 11 maja 2025 r. Przedmiotowe pismo nie stanowiło jednak wniosku inicjującego postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji administracyjnej ani innego aktu lub dokonania czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. Z jego treści wynika, że skarżący zażądał udzielenia konkretnej odpowiedzi, kto zlecił przeprowadzenie wywiadu z jego córką i w jaki sposób doszło do ustalenia miejsca pobytu córki oraz dlaczego ujawniono jego miejsce pobytu w schronisku. Wójt, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, pismem z 13 maja 2025 r., znak: SG.1610.2.2025, przekazał pismo skarżącego - stosownie do art. 65 § 1 k.p.a. - według właściwości do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. , zawiadamiając o tym skarżącego. Przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie ma bowiem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z 18 stycznia 2012 r., I OSK 38/12, z 19 listopada 2024 r., III OSK 4606/21; dostępne na: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zaś sama czynność przekazania podania nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, to również zarzut bezczynności odnoszący się do jej podjęcia nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. W niniejszej sprawie brak jest zatem przedmiotu zaskarżenia, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność dotyczy bowiem czynności procesowej niewymienionej w katalogu spraw podlegających sądowej kontroli administracji publicznej. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę jako wniesioną w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.