II SAB/Ke 13/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zmiany ewidencji gruntów i zapłaty za zajęty grunt postanawia odrzucić skargę. W dniu 25 maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęło pismo T. W., które ze względu na jego treść akcentującą nieudzielenie przez organ administracji publicznej – Prezydenta Miasta, odpowiedzi na żądania dokonania zmiany w ewidencji gruntów i zapłaty za zajęty grunt, zostało potraktowane jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i zapłaty za zajęty grunt. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wyjaśnił, że nie mógł zrealizować wniosku T. W. z dnia [...] o uregulowanie należności za 17 m² jego nieruchomości nr [...] położonej w K. przy ulicy [..], odstąpionej, jak twierdził skarżący, przez niego zgodnie z decyzją z dnia[...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pod budowę drogi oraz nie mógł zrealizować wniosku o "zdjęcie ze stanu ewidencyjnego" działki T. W. zajętej powierzchni, gdyż zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...], na podstawie której został zatwierdzony projekt budowlany i wydane pozwolenie na budowę tej ulicy, przedmiotowy pas gruntu w ogóle nie został zajęty pod drogę publiczną pod nazwą ul. [...]. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2007 r., T. W. został wezwany do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi, potraktowanej przez Sąd jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie zmiany ewidencji gruntów i zapłaty za zajęty grunt, złożył w trybie art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem uznania braku odpowiedzi za przyznanie faktu niezłożenia zażalenia. W odpowiedzi na to wezwanie T. W. w dniu 31 lipca 2007 r. złożył pismo w którym poinformował, że "nie składał skargi na bezczynność Prezydenta Miasta" oraz, że nie był poinformowany, "że takie odwołanie mu przysługuje". Wyjaśnił też że istotą jego pozwu jest odmowa zapłaty za przekazany grunt pod ulicę oraz obciążanie go podatkiem za ten grunt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1) i 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a także jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. O niedopuszczalności skargi z innych przyczyn można mówić m. in. w sytuacji, o jakiej mowa w art. 52 § 1 i 2 u.p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Według art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 u.p.p.s.a. O nie należeniu sprawy do właściwości sądu administracyjnego można natomiast mówić m. in. wtedy, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Jak wynika z akt sprawy, w tym zwłaszcza z treści pisma T. W. wszczynającego niniejsze postępowanie, istniały w sprawie podstawy do zakwalifikowania tego pisma jako skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i zapłaty za zajęty grunt. W piśmie tym bowiem skarżący wskazał, że na jego ostatnie pismo skierowane do Prezydenta Miasta w dniu 14 marca 2007 r. w przedmiocie zapłaty za przekazany pod ulicę grunt i zdjęcia ze stanu ewidencyjnego 17 m² z jego działki – organ nie udzielił odpowiedzi. Ponieważ równocześnie skarżący wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżył bezczynności Prezydenta Miasta do organu II instancji zażaleniem o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa, Sąd uznał, że wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, co czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli by natomiast, kierując się treścią pisma T. W. z dnia 30 lipca 2007 r. uznać, że nie złożył on skargi na bezczynność, lecz pozew o zapłatę należności za grunt przekazany decyzją Prezydenta Miasta pod ulicę, to również i taka skarga podlegałaby odrzuceniu, jako wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 u.p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.