II SAB/Ke 138/21

II SAB[...] 138/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. – Prezesa Zarządu "Wieczorna.pl" spółki z o.o. z siedzibą w Z. G. na bezczynność Okręgowej Rady Lekarskiej Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. F. kwotę [...](sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. II SAB/Ke [...] Uzasadnienie W piśmie datowanym na 15 lipca 2021 r. skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (data wpływu na Biuro Podawcze Sądu - 20 lipca 2021 r.), A. F. wskazał, że "napisał skargę do OIL", lecz ma wrażenie, że "podmiot unika konfrontacji ze skarżącymi". Podniósł również, że "po telefonie – jakoby list email nie dotarł, wysłał przesyłkę listownie, ale wróciła". Ponadto przedstawił swój pogląd na temat szkodliwości dla zdrowia i życia ludzi szczepień przeciwko [...] Do ww. pisma załączył "list wysłany 1 lipca 2021 r. i zwrócony przez pozwanego nadawcy" datowany na 29 czerwca 2021 r. oraz kopertę, w której list ten został nadany na poczcie. Z koperty wynika, że nadawcą była "[...].pl" spółka z o.o. w Z. G., a adresatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach "za pośrednictwem Członkowie [...] Izby Lekarskiej ul. [...] [...]". Przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją doręczyciela "Adresat wyprowadził się". Pismo noszące datę 29 czerwca 2021 r. ma wprawdzie formę wydruku z poczty mailowej z adresu [...] do [...].pl (adres podany do kontaktu na stronie internetowej [...] Izby lekarskiej), jednak podpisane zostało podpisem odręcznym przez A. F., który – co wynika ze znajdującej się w aktach informacji z Krajowego Rejestru Sądowego - pełni funkcję Prezesa jednoosobowego Zarządu spółki z o.o. "[...].pl" z siedzibą w Z. G. i jest uprawniony do jej reprezentowania. Pismo zostało zatytułowane "Pismo przed pozwem sądowym o nękanie - do członków [...] OIL" i zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach za pośrednictwem "członków Okręgowej Izby Lekarskiej". W jego treści skarżący wskazał, że "w imieniu agencji prasowej na podstawie art. 3 par. 2 pkt 8) p.p.s.a." wnosi skargę na "doniesione redakcji nękanie osób niezaszczepionych eksperymentalnym produktem medycznym". Skarżący wniósł w omawianym piśmie o: 1. zobowiązanie strony przeciwnej do zaniechania czynności w zakresie nękania oraz o wypłacenie nękanym odszkodowań wg norm przepisanych; 2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; 3. kontrolę wątpliwych prawnie, moralnie, etycznie działań strony "pozwanej" w zakresie eksperymentów medycznych na pacjentach. W uzasadnieniu skargi wskazał, że za pomocą poczty elektronicznej złożył w "OIL pismo przed pozwem sądowym, skierowane do lekarzy członków". Wnosił o udostępnienie informacji publicznej – odpowiedzi na temat nękania w sprawie szczepień pacjentów eksperymentalnym produktem medycznym. Następnie przedstawił argumenty na poparcie twierdzenia o szkodliwości szczepień, z pomocą których możliwe będzie w przyszłości "znakowanie lub programowanie ludzi". Podkreślił, że do dnia wniesienia skargi jego "wniosek – pismo w sprawie zaniechania nękania – nie został wykonany, jakaś osoba zauważyła, że jego wnuczka była nękana za niezaszczepienie się nowatorskim prod. medycznym i skarżyła się" w jego obecności. Na końcu wniósł, aby Sąd "rozpatrzył sprawę samej odpowiedzi jak i wątpliwych etycznie i moralnie działań członków OIL w sprawie licznych niejasności wokół tych nowatorskich produktów medycznych". W związku ze złożeniem opisanych wyżej pism i potraktowania ich jako skargę na bezczynność organu, zarządzeniem z 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt II DK/Ke [...], dokumentacja wniesiona przez A. F. bezpośrednio do Sądu przekazana została do [...] Izby Lekarskiej w K. (ŚIL) zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Pismem z 1 sierpnia 2021 r. Prezes Rada Lekarska przekazał powyższą skargę wraz z odpowiedzią na skargę, wnosząc o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga dotyczy zwrotu do nadawcy przez operatora pocztowego przesyłki nadanej na adres w K., przy ul. [...], pod którym poprzednio mieściła się siedzibą [...] Izby Lekarskiej w K.. Data stempla pocztowego wskazuje, że skierowano ją do odbiorcy w lipcu 2021 r., kiedy pod tym adresem nie było siedziby skarżonego organu, albowiem w lutym 2019 r. siedziba instytucji została przeniesiona i do chwili obecnej znajduje się przy Al. [...]. J. P. 43 w K.. Organ podniósł, że w sytuacji, gdy do [...] Izby Lekarskiej w K. z przyczyn niezależnych od tej instytucji nie dotarło pismo, nie może być mowy o mającej mieć miejsce bezczynności, a ponadto poruszone w nim kwestie nie należą do zadań wskazanych w art. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Niezależnie od tego podniesiono, że pismo z 29 czerwca 2021 r. kierowane jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach jedynie za pośrednictwem członków ŚIL, a więc jeżeliby uznać, że przedmiotem postępowania ma być bezczynność któregoś z tych podmiotów, to nie dotyczy to osoby prawnej, jaką jest [...] Izba Lekarska, co uzasadnia wniosek o oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. Po wpływie skargi wraz z odpowiedzią na skargę, zarządzeniem z 1 września 2021 r., sygn. akt II DK/Ke [...], A. F. został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych pism z 29 czerwca 2021 r. oraz 15 lipca 2021 r., potraktowanych jako skarga na bezczynność Rada Lekarska poprzez wskazanie, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia tych pism bez rozpoznania, jakiej konkretnie bezczynności organu skarga dotyczy. W odpowiedzi z 27 września 2021 r. A. F. wskazał, że nie otrzymał od organu żadnej odpowiedzi na list i uznaje, że "temat zapytania podważa światopogląd członków tutejszej Izby lekarskiej". Podtrzymał wcześniej wyrażone stanowisko co do szkodliwości szczepień przeciwko [...] podkreślając, że "lekarze, sprzedawcy leków mogą zechcieć w imię własnego wyznania, własnego światopoglądu – dokonać ludobójstwa". Wskazał, że list, wysłany na adres [...] dołączył do skargi. OIL w K. odpowiedziała na inną korespondencję redakcji (pytanie o zgony w [...]) z 6 czerwca 2021 r., gdzie pytał, czy "OIL wie i potwierdza że zgony w sezonie grypowym w [...] w 2020 r. były takie same jak w sezonach grypowych 2017 i 2018". Odpowiedziano, że "Izba nie posiada informacji na ten temat". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, a co za tym idzie zarzucana przez skarżącego bezczynność organu nie może być poddana merytorycznej kontroli. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tych przypadkach przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Celem skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia przez organ administracji innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z treści pisma z 29 czerwca 2021 r. (określanego w dalszym ciągu jako skarga) przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność w sprawie "udostępnienia informacji publicznej – odpowiedzi na temat nękania w sprawie szczepień pacjentów eksperymentalnym produktem medycznym". Wprawdzie w aktach sprawy brak jest wniosku, skierowanego drogą mailową do "lekarzy członków", o jakim mowa w skardze, jednak wobec niebudzącego wątpliwości przedmiotu tego zapytania, opisanego przez samego skarżącego i potwierdzonego w złożonym przez niego piśmie procesowym z 27 września 2021 r., Sąd uznał, że złożona dokumentacja jest wystarczająca do rozstrzygnięcia sprawy. Bez względu bowiem na ustalenie, czy wniosek wysłany został elektronicznie przed 29 czerwca 2021 r. (na co może wskazywać uzasadnienie skargi), czy w dniu 29 czerwca 2021 r. (o czym świadczy treść skargi nazwanej "pismem przed pozwem o nękanie"), a co za tym idzie sama skarga, będąca wydrukiem z poczty mailowej, podpisana podpisem własnoręcznym przez skarżącego i przesłana pocztą do Sądu, jest w istocie jednocześnie wnioskiem o udzielenie informacji, uznać należy, że przedmiot zapytania, dotyczący nękania pacjentów "eksperymentalnym produktem medycznym", przypisywanego lekarzom Okręgowej Rady Lekarskiej w K. (błędnie określanej przez skarżącego jako Okręgowa Izba Lekarska – OIL), nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2020 r. poz. 2176 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Prawo dostępu do informacji publicznej wyrażone zostało w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Stosownie do art. 61 ust. 2 Konstytucji RP prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu. Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ustawa wskazując m.in. podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1), jak też katalog informacji (otwarty) mieszczących się w zakresie przedmiotowym prawa do informacji publicznej (art. 6 ust. 1). W okolicznościach sprawy kluczowa jest ocena, czy objęty skargą na bezczynność wniosek dotyczył informacji podlegającej udostępnieniu w trybie wskazanym ustawą, a więc, czy w ogóle jest informacją publiczną. Zapytanie o informację, która nie należy do publicznych, a następnie nieudzielenie jej przez organ, nie podlega bowiem kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w tej ustawie określonych. Sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i wskazanych wcześniej samorządów oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 25 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Rz [...], dostępny na stronie [...]). Takie rozumienie informacji publicznej potwierdza również treść art. 6 ust. 1, który w pkt 1-5 wymienia przykładowe obszary działania organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, stanowiące informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że informacja publiczna dotyczy każdorazowo sfery faktów, a nie subiektywnych opinii pytającego. Nie mogą więc za wnioski o udzielenie informacji o sprawach publicznych zostać uznane takie zapytania, które zawierają w sobie ocenę moralną czy światopoglądową, nie poddającą się obiektywnym kryteriom weryfikacji, choćby były skierowane do organów władzy publicznej i dotyczyły ich ogólnie pojmowanej działalności w sferze publicznej. Jak wynika z niespornych okoliczności sprawy, przedmiotem wniosku, co do którego skarżący zarzuca organowi bezczynność, nie była informacja o działalności Rada Lekarska (ŚIL), a informacja na temat "nękania" pacjentów przez bliżej nieokreślonych lekarzy, przy czym źródła owego "nękania" upatruje skarżący w realizowaniu programu szczepień przeciwko [...], które postrzega jako szkodliwe dla zdrowia, zagrażające ludzkiemu życiu i powodujące możliwość zdalnego sterowania ludźmi. Nie jest rolą Sądu ocena merytoryczna poglądów prezentowanych przez skarżącego w tej sprawie. Istotnym jest bowiem to, że zapytanie skierowane do Rada Lekarska nie dotyczy informacji publicznej, rozumianej jako przedstawienie konkretnych faktów dotyczących sfery zadań publicznych danego podmiotu, w tym przypadku organu samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów. Zadania izb lekarskich, w tym zadania o charakterze publicznym, określone zostały w art. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1342). P. A. F. nie dotyczy realizacji żadnego z tych zadań. W szczególności, zadaniem izb lekarskich nie jest realizacja Narodowego Programu Szczepień przeciw [...], a jedynie współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi oraz innymi organizacjami w kraju i za granicą w sprawach dotyczących ochrony zdrowia i warunków wykonywania zawodu lekarza (art. 5 pkt 20 ww. ustawy). W art. 5 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy jako jedno z zadań izb lekarskich wymieniono "zajmowanie stanowiska w sprawach stanu zdrowotności społeczeństwa, polityki zdrowotnej państwa oraz organizacji ochrony zdrowia". Zapytanie skarżącego nie obejmowało jednak tego, czy ŚIL wyrażała stanowisko na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 15 ustawy o izbach lekarskich, lecz dotyczyło "nękania" pacjentów przez lekarzy. W istocie rzeczy, "list" skierowany do członków ŚIL, tworzących samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów w rozumieniu art. 2 ust. 1 ww. ustawy, zawiera subiektywny pogląd skarżącego na temat rzekomych szkodliwości szczepień przeciwko [...] dla całej populacji, przy czym udział lekarzy w tych szczepieniach skarżący uważa za "nękanie". "List" ten (wniosek o udzielenie informacji publicznej, jak go nazywa w skardze A. F.) można traktować jako próbę wywołania reakcji ze strony lekarskiego samorządu zawodowego, która zawierałaby odniesienie się do tez stawianych przez skarżącego. Wniosek taki wynika z lektury dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy i przyjąć go należy jako podstawę rozważań niezależnie od tego, czy skierowane do organu pytanie zawarte zostało w mailu z 29 czerwca 2021 r., w mailu z wcześniejszą datą, czy też w piśmie wysłanym pocztą na niewłaściwy adres (które nie dotarło do adresata). Jak powiedziano wyżej, skarżący nie zarzuca, że konkretni członkowie izby lekarskiej "nękają" pacjentów, lecz za "nękanie" uważa generalnie działalność leczniczą polegającą na realizacji programu szczepień. Z tych przyczyn oczekiwana przez skarżącego odpowiedź na "list", która miałaby faktycznie dotyczyć konfrontacji jego ocen i poglądów ze stanowiskiem ŚIL w przedmiocie – ogólnie rzecz ujmując - wartości zdrowotnej szczepień przeciwko [...], nie stanowi informacji publicznej, a więc ustawa nie może mieć w tej sytuacji zastosowania. Jakkolwiek nie budzi żadnej wątpliwości, że – co do samej zasady - Okręgowa Rada Lekarska jako organ [...] Izby Lekarskiej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy, to jednak skoro informacje na temat "nękania" pacjentów przez lekarzy, w kontekście opisanych wyżej okoliczności, nie dotyczą realizacji zadań publicznych Izby, a co za tym idzie nie mają charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, to nie można przyjąć, aby organ ten pozostawał w bezczynności. Tym samym, wobec faktu, że przedmiot bezczynności nie istniał w dacie wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I postanowienia. Wpis od skargi zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.