II SAB/Ke 15/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Pomocnik sekretarza sądowego Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. i Z.S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpoznania zażaleń na bezczynność organu I instancji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. K.S. i Z. S. wnieśli w dniu 13 czerwca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegającą na nierozpoznaniu złożonych przez nich w dniach 12 oraz 19 marca 2007r. zażaleń na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., jak również na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę Z. S., wniesioną na podstawie art. 246 § 2 k.p.a., a dotyczącą nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 lutego 2007r. skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy opisał szczegółowo przebieg postępowania administracyjnego w sprawie zbiornika na ścieki zlokalizowanego na terenie działki nr 1101 w R. przy [...], podnosząc jednocześnie, iż żadne z pism skarżących nie pozostało dotychczas bez odpowiedzi. Na rozprawie w dniu 21 września 2007r., pełnomocnik organu II instancji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organy te w przewidzianym prawem terminie nie wydadzą któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy aktów administracyjnych, to jest: 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż przepis art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na pozostawanie organu niższego stopnia w zwłoce. Jak wynika bowiem z przepisu art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Natomiast w użytym w art. 37 § 1 k.p.a. pojęciu "niezałatwienie sprawy" nie mieści się rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w tym przepisie. Rozpatrzenie takiego zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie rozstrzyga indywidualnej sprawy administracyjnej z zakresu administracji publicznej stąd też czynność taka nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jako że w art. 3 § 2 pkt 1 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. nie wymieniono tego rodzaju orzeczeń. Skarżący zarzucają również bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę Z. S., wniesioną na podstawie art. 246 § 2 k.p.a., a dotyczącą nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 lutego 2007r. skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Stosownie do art. 246 § 1 k.p.a. wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie określonym w rozdziale 2 działu VIII k.p.a. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu wnioskodawcy służy prawo wniesienia skargi w przypadku niezałatwienia wniosku w terminie określonym w art. 244 albo wskazanym w zawiadomieniu ( art. 245). Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w tego typu skargach charakteryzuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego a jedynie zawiadamia się go o czynnościach zmierzających do wyjaśnienia podniesionych w skardze okoliczności. Konsekwencją takiego unormowania jest brak możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na działania administracji publicznej podjęte w trybie art. 227 i nast. k.p.a., jak również ich brak (bezczynność organu) albowiem nie mieszczą się one w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 cyt. ustawy. Takie stanowisko jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17.08.2005r. sygn. I SA /Wa 1271/04, postanowienie NSA z dnia 14.09.2004r. sygn. OSK 642/04, postanowienie NSA z dnia 21.11.2000r. sygn. III SAB 108/99, postanowienie NSA z dnia 18.02.1997r. sygn. akt III SAB 1/97 - dwa ostatnie orzeczenia zapadły na tle art. 17 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 1 - 4 poprzednio obowiązującej ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, które tak samo regulowały przedmiot zaskarżenia skargi na bezczynność). Biorąc pod uwagę przedmiot skargi należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.