II SAB/Ke 154/21

WyrokWSA w Kielcach2021-12-14

Skład orzekający: Beata Ziomek, Renata Detka, Agnieszka Banach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosków o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w zakresie wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., ponieważ organ udzielił żądanych informacji po wniesieniu skargi, co uczyniło zobowiązanie do wydania aktu bezprzedmiotowym. W odniesieniu do wniosku z dnia 23 lipca 2021 r., sąd oddalił skargę, uznając, że organ udzielił stosownych wyjaśnień, a część żądań nie stanowiła informacji publicznej. Sąd stwierdził bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., jednak uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę krótki okres bezczynności i niezwłoczne udzielenie informacji po wniesieniu skargi.
Stan faktyczny
R. D. złożył do Wójta Gminy B. dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej: pierwszy z dnia 23 lipca 2021 r. dotyczący m.in. statusu pism, harmonogramu wyłożenia projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, kserokopii dokumentów oraz informacji o procedurach planistycznych; drugi z dnia 16 sierpnia 2021 r. podtrzymujący poprzedni wniosek i rozszerzający żądania o dane dotyczące liczby wniosków, wydanych decyzji podziałowych i toczących się postępowań. Organ udzielił odpowiedzi na oba wnioski, jednak skarżący wniósł skargę na bezczynność, zarzucając organowi wydawanie zdawkowych odpowiedzi i brak wydania decyzji odmownej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie żądania informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2021 r.; oddalono skargę w części dotyczącej wniosku z dnia 23 lipca 2021 r.; stwierdzono, że Wójt Gminy B. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., przy czym bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalono wniosek o zasądzenie sumy pieniężnej; zasądzono od Wójta Gminy B. na rzecz R. D. kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie żądania informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2021 r.; II. oddala skargę w części dotyczącej wniosku z dnia 23 lipca 2021 r.; III. stwierdza, że Wójt Gminy B. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w punkcie I wyroku, przy czym bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. oddala wniosek o zasądzenie od Wójta Gminy B. na rzecz R. D. sumy pieniężnej; V. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz R. D. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Ke 154/21 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 23 lipca 2021 r. (data wpływu do organu 26.07.2021 r.) R. D. zwrócił się do Wójta Gminy B. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o: - wskazanie jaki bieg ( z określeniem wprost podstawy prawnej) otrzymały jego pisma składane do Urzędu Gminy B. z dnia 7 maja 2019 r. (złożone w dniu 8 maja 2019 r.) oraz z dnia 12 lipca 2021 r. (złożone w tym samym dniu); - wskazanie w jakiej (chociażby przybliżonej dacie) wyłożony zostanie projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do publicznego wglądu; - nadesłanie kserokopii wszelkich zgromadzonych dotychczas przez Urząd Gminy B. dokumentów w sprawie sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Kolonia B., sołectwa R. i sołectwa Z., począwszy od kserokopii uchwały nr [...] Rady Gminy B. z dnia 29 października 2019 r.; - wskazanie dla jakich sołectw w ogóle toczy się procedura zmiany planu zagospodarowania, a które sołectwa mają już uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego i co do nich nie toczy się procedura zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ w piśmie z dnia 5 sierpnia 2021 r. znak: [...] wskazał, co następuje: - wnioski z dnia 7 maja 2019 r. oraz z dnia 12 lipca 2021 r. w sprawie przekształcenia nieruchomości na cele budowlane zostały zarejestrowane w rejestrze wniosków w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B.. - zakres uwzględnienia ww. wniosków w trwającej procedurze zmiany studium oraz planu zagospodarowania przestrzennego nie jest jeszcze możliwy do wskazania z uwagi na trwające od listopada ubiegłego roku wiążące uzgodnienia projektów dokumentów z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska oraz dużą ilość składanych przez organ uwag. - termin wyłożenia dokumentów do publicznego wglądu zależny jest od uzyskania ww. uzgodnień środowiskowych - zakładając, że uzgodnienia uda się uzyskać do połowy bieżącego miesiąca, wyłożenie dokumentów do publicznego wglądu możliwe by było z końcem sierpnia/w połowie września br.; w przypadku konieczności kolejnego powtórzenia uzgodnień z RDOŚ wyłożenie do publicznego wglądu możliwe będzie najwcześniej w miesiącu październiku bądź później. - zgromadzona dotychczas w toku trwającej procedury dokumentacja planistyczna nie jest możliwa do udostępnienia w uwagi na ochronę danych osobowych oraz będące w toku postępowania administracyjne. Z dokumentacją, mającą charakter informacji publicznej, tj. projektem zmiany studium oraz planu wraz z całością dokumentacji środowiskowej oraz uzgodnieniami, będzie można zapoznać się w czasie obligatoryjnego wyłożenia dokumentów do publicznego wglądu. - obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje cały obszar gminy w granicach administracyjnych; procedowane zmiany ustaleń planu odnoszą się do wszystkich sołectw gminy B. i mają charakter zmian punktowych (miejscowych). Nadto organ zawarł w piśmie umotywowane stanowisko odnośnie składanych przez R. D. wniosków co do przekształcenia nieruchomości stanowiących jego własność na działki budowlane, wskazując, że nie są one dla organu gminy wiążące. W kolejnym wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r. (data wpływu do organu 18.08.2021 r.) R. D. podtrzymał w całości swój wniosek z dnia 23 lipca 2021 r., domagając się na podstawie art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej wydania decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia, albo udostępnienia żądanych danych stanowiących informację publiczną, w tym nadesłanie kserokopii żądanych przez niego dokumentów. Dodatkowo wystąpił o wskazanie: - ile wniosków zostało zarejestrowanych w rejestrze wniosków w sprawie przeprowadzanej aktualnie zmiany studium oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B.; - ile spośród tychże wniosków dotyczy przekształcenia nieruchomości na cele budowlane; ile spośród w/w wniosków zostało dotychczas załatwionych i w jaki sposób - z nadesłaniem kserokopii wszystkich decyzji wydanych dotychczas w nawiązaniu do tychże wniosków; czy i ile decyzji podziałowych nieruchomości (po dacie 29.10.2019 r.) zostało wydanych odnośnie działek położonych na terenie Gminy B. a objętych procedurą zmiany ustaleń planu, gdzie położonych - z nadesłaniem kserokopii tychże decyzji; jakie postępowania administracyjne, przed jakimi organami oraz odnośnie których konkretnie działek i gdzie położonych "pozostają w toku" - w związku z trwającą procedurą zmian studium i planu z.p.; czy w stosunku do jego wniosków z dnia 7 maja 2019 r. oraz z dnia 12 lipca 2021 r. podjęte zostały dotychczas jakiekolwiek czynności proceduralne i pod jakimi znakami wnioski te zostały zarejestrowane. W dniu 11 października 2021 r. (data wpływu do urzędu) R. D. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w sprawie rozpatrzenia ww. wniosków o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o: 1. zobowiązanie Wójta Gminy B. do niezwłocznego ich rozpatrzenia; 2. stwierdzenie, że bezczynność organu – Wójta Gminy B. ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądzenie od organu Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł; 4. zasądzenie od organu Wójta Gminy B. na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w odpowiedzi na jego szczegółowe wnioski organ udzielił zdawkowych odpowiedzi, zwykłymi pismami z dnia 5 sierpnia i 30 sierpnia 2021 r. Zgodnie zaś z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznych, udostępnienie informacji następuje w drodze decyzji, a takiej decyzji Wójt nie wydał. Tym samym organ celowo blokuje całą procedurę wynikającą z art. 16, art. 21 i art. 23 ww. ustawy. Skarżący stwierdził ponadto, że możliwe jest udostępnienie informacji publicznej w sposób nie naruszający dóbr chronionych, czemu służy m.in. anonimizacja danych wrażliwych. Podkreślił również, że nie nadużywa swojego prawa do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że R. D. 8 maja 2019 r. złożył wniosek o przekształcenie jego działek na działki budowlane w ramach trwających prac planistycznych. Był wielokrotnie informowany, na jakim etapie są te prace. Zdaniem organu, skarżący otrzymał wszystkie wyjaśnienia w piśmie z dnia 8 sierpnia 2021 r. Po wpłynięciu skargi na bezczynność jeszcze raz przeanalizowano całość zgromadzonej dokumentacji i pismem z dnia 20 października 2021 r. jeszcze raz udzielono wszystkich żądanych informacji publicznych, załączając 52 kserokopie decyzji dotyczących podziału nieruchomości wydanych po dacie 29 października 2019 r., tj. po przystąpieniu do sporządzenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. Etap I i Etap II, wskazując, że procedura planistyczna nadal jest w toku. Organ powtórzył prezentowane w piśmie z dnia 16 sierpnia 2021 r. stanowisko, podkreślając, że samo złożenie wniosku w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów, wbrew twierdzeniom skarżącego nie inicjuje żadnych postępowań administracyjnych, ani nie wymaga wydawania żadnych decyzji administracyjnych. Nie można zatem w związku ze złożeniem wniosku rościć prawa do przekształcenia gruntu na cele budowlane, gdyż ta możliwość jest zależna od wielu czynników i uwarunkowań, w tym także niezależnych od organu. Zgodnie z wyjaśnieniami organu, wyłożenie projektu m.p.z.p. i studium uwarunkowań nastąpiło w dniach 26.08.2021 do 16.09.2021, o czym organ informował w lokalnej prasie, na stronie BIP, na tablicy ogłoszeń w urzędzie gminy oraz tablicach ogłoszeń w poszczególnych sołectwach. Projekty te zostały również zamieszczone na stronie BIP urzędu gminy i każdy mógł się z nimi zapoznać i złożyć swoje uwagi. Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a.") na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasady oraz tryb udostępniania informacji publicznej reguluje powołana wyżej ustawa o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta wprowadziła w art. 1 ust. 1 definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, przy czym informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek wydania decyzji administracyjnej spoczywa na organie zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej - poza sytuacjami, gdy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania - w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bo istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Odpowiednio do okoliczności faktycznych rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej powinno polegać zatem zasadniczo na: udostępnieniu informacji publicznej będącej w dyspozycji organu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku - w drodze dokonania czynności materialno-technicznej, odmowie jej udzielenia - w drodze decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy (brak spełnienia warunku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy lub ograniczenie dostępu do informacji stosownie do art. 5 ustawy), wydaniu decyzji o umorzeniu postępowania - w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy lub poinformowaniu wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej. Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I wyroku, wskazać należy, że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, m.in. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Dla stwierdzenia bezczynności nie mają przy tym znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu. Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do Sądu wniosek skarżącego z dnia 16 sierpnia 2021 r. o udzielenie informacji publicznej, w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), dalej jako "udip", nie został merytorycznie załatwiony przez Wójta Gminy B.. Powyższe oznacza, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie tego wniosku. Rozpatrując skargę na bezczynność Sąd musi jednak rozważyć, czy po jej wniesieniu nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania. Załatwienie przez organ wniosku po wniesieniu do Sądu skargi na bezczynność powoduje, że zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe w tym przedmiocie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie budzi wątpliwości pogląd, że sprawa sądowodministracyjna przestaje istnieć na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. odnosi się również do skargi na bezczynność organu w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., ponieważ przepis ten wyraźnie stanowi, że organ, którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność może zaś nastąpić jedynie poprzez wydanie aktu administracyjnego lub dokonanie czynności z zakresu administracji publicznej. W uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08, NSA w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że ww. regulacja ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy B. w piśmie z dnia 20 października 2021 r., udzielając odpowiedzi na wniosek z dnia 16 sierpnia 2021 r., wskazał, że podtrzymuje wyjaśnienia dotyczące wniosku z dnia 23 lipca 2021 r. W szczególności, wymieniając konkretne uchwały Rady Gminy B. podjęte w sprawie przystąpienia do sporządzenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. Etap I i Etap II organ podkreślił, że zostały one zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy w B.i, gdzie strona ma możliwość zapoznania się z ich treścią. Odnosząc się do kolejnych kwestii podnoszonych w piśmie z dnia 16 sierpnia 2021 r. Wójt poinformował o liczbie złożonych wniosków w sprawie zmiany studium oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B., w tym dotyczących przekształcenia działek na cele budowlane. Jak wyjaśnił organ, wszystkie wnioski zostały rozpatrzone, zaś te, które uwzględniono, zostały naniesione na wyłożonych do publicznego wglądu projektach V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. Etap I i Etap II oraz V zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. wraz z prognozami oddziaływania na środowisko. Jednocześnie wyjaśniono, że z uwagi na obowiązujące w tym zakresie przepisy, nie były wydawane żadne decyzje. O wyłożeniu projektów do publicznego wglądu skarżący był informowany. W załączeniu do pisma z dnia 20 października 2021 r. przesłano kserokopie 52 decyzji podziałowych wydanych po dacie 29 października 2019 r. z terenu Gminy B.. Jednocześnie pismo Wójta Gminy B. zawiera wyjaśnienia dotyczące opiniowania i uzgadniania ww. projektów z organami wymienionymi w art. 11 i art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z podkreśleniem, że o uzgodnieniach tych projektów z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Kielcach, organ informował w piśmie z dnia 5 sierpnia 2021 r. Analiza treści udzielonej skarżącemu odpowiedzi pozwala na jednoznaczną ocenę, że organ w powyższym zakresie prawidłowo udostępnił skarżącemu żądane informacje, załatwiając tę część z wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r. w sposób zgodny z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. pismem w formie czynności materialno-technicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie miał obowiązku wydawania decyzji administracyjnej, albowiem jak już wcześniej podniesiono, tylko w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, ponieważ istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) – istnieje po stronie organu obowiązek wydania decyzji administracyjnej, a taka sytuacja nie miała miejsca w analizowanej sprawie. Z tych powodów Sąd umorzył postępowanie sądowe w części dotyczącej wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r., o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w pkt I wyroku. Inne natomiast okoliczności miały wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku. Nie można podzielić stanowiska skarżącego zawartego w piśmie z dnia 16 sierpnia 2021 r., że wniosek z dnia 23 lipca 2021 r. nie został przez organ załatwiony. Jak wynika z akt sprawy organ udzielił odpowiedzi na ten wniosek w formie czynności materialno-technicznej, o czym świadczy pismo z dnia 5 sierpnia 2021 r., mimo, że żądane informacje nie stanowiły w całości informacji publicznej. Za takie z pewnością nie można uznać żądania wskazania biegu jaki otrzymały pisma skarżącego z dnia 7 maja i 12 lipca 2021 r., albowiem kwestie te dotyczą indywidualnej sprawy skarżącego w toku rozpoczętej procedury planistycznej, a nie informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 u.d.i.p. Nie mniej jednak organ poinformował stronę o zarejestrowaniu tych wniosków (o przekształcenie działek stanowiących jego własność na działki budowlane) w rejestrze wniosków w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B.. Wójt jako organ właściwy do sporządzenia planu miejscowego (zmian) podejmuje działania wynikające z przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ wykonawczy ma obowiązek ogłoszenia o podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, wystąpienia o uzgodnienia i opinie w granicach procedury sporządzenia planu, a po ich uzyskaniu - wyznacza terminy, dokonuje ogłoszeń oraz rozpatruje wnioski i uwagi. Jak stanowi art. 17 pkt 9 ww. ustawy wójt (burmistrz albo prezydent miasta) wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie co najmniej jedną dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Z przyjętych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym regulacji wynika, że jeżeli organ wykonawczy wystąpił o stosowne opinie i uzgodnienia w ramach trwającej procedury planistycznej to nie ma obowiązku informowania nawet o przybliżonej dacie wyłożenia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do publicznego wglądu, gdy nie ma wpływu na terminy ich uzyskania i dokonania. Co się tyczy żądania nadesłania całej zgromadzonej w procedurze planistycznej dokumentacji począwszy od uchwały nr [...] Rady Gminy B. z dnia 29 października 2019 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia V zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. Etap I i Etap II, to zdaniem Sądu jest ono bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zagadnienia prawnego: "Czy akta zakończonego postępowania przygotowawczego jako zbiór dokumentów stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.)", podjął następującą uchwałę w składzie 7 sędziów w dniu 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13: "Żądanie udostępnienia przez prokuratora akt sprawy jako zbioru materiałów zakończonego postępowania przygotowawczego nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.)". NSA zwrócił uwagę, że żądanie akt sprawy jako całości nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Natomiast prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Taki wniosek nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przenosząc treść wspomnianej wyżej uchwały na grunt niniejszej sprawy, należy uznać, że żądanie udostępnienia całej zgromadzonej w procedurze planistycznej dokumentacji, równoznaczne z żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów, nie mogło zostać uznane za wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W odniesieniu do ostatniego z pytań zawartych w piśmie z dnia 23 lipca 2021 r. wskazanie, że procedowane zmiany ustaleń planu odnoszą się do wszystkich sołectw w granicach administracyjnych Gminy B. i są zmianami o punktowym (miejscowym) charakterze, pozwala na stwierdzenie, że sposób w jaki została udzielona na nie odpowiedź, był w pełni zgodny z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy zatem stwierdzić, że w kwestiach dotyczących wniosku z dnia 23 lipca 2021 r. skarżący uzyskał stosowne wyjaśnienia przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu. Z podniesionych wyżej względów, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia w tym zakresie skargi, w punkcie II wyroku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że odnośnie bezczynności stwierdzonej w punkcie I wyroku, organ nie dopuścił się rażącego naruszenia prawa. Ustawodawca nie zdefiniował, kiedy bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd podziela pogląd, że prawo takiego zakwalifikowania bezczynności lub przewlekłości zostało pozostawione uznaniu składu orzekającego. Uznanie to cechuje brak sztywnych ram wartościowania danego stanu rzeczy, opiera się ono na analizie całokształtu okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu pewnych wskazań ustawowych, zasad doświadczenia życiowego i zawodowego (por. np. wyrok NSA z 28 marca 2018 r., I OSK 2424/16, CBOSA). Przyjąć należy, że taka kwalifikacja będzie zasadna, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. Na tę ocenę rzutuje z kolei m.in. zbyt długi okres prowadzenia sprawy, niemający uzasadnienia ani w stopniu jej skomplikowania, ani w konieczności prowadzenia szerokiego postępowania dowodowego (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 2234/15, CBOSA i cyt. tam orzecznictwo). Organ niezwłocznie po wniesieniu skargi na bezczynność (data wpływu do organu 12.10.2021 r.), udzielił żądanych informacji. Zauważyć przy tym trzeba, że organ na bieżąco odpowiadał na pytania, które zadawał skarżący, jednakże nie wszystkie odpowiedzi były zgodne z jego oczekiwaniami. Nie można zatem dopatrzeć się ze strony organu lekceważenia skarżącego czy też celowego przedłużania postępowania. Organ ma świadomość ciążących na nim obowiązków. W realiach niniejszej sprawy należy przede wszystkim wskazać na niedługi okres bezczynności trwający około dwa miesiące a dotyczący tylko informacji żądanych we wniosku z dnia 16 sierpnia 2021 r. W tej sytuacji dla oceny, czy w rozpoznawanej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa, nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów. Musi być ono znaczne bądź też przejawiać się w braku reakcji organu na wniosek o załatwienie sprawy. Sąd miał również na uwadze stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 11 lutego 2020 r., II OSK 2546/19, zgodnie z którym, dopiero co najmniej kilkunastokrotne przekroczenie maksymalnego terminu wyznaczonego przez prawodawcę na załatwienie sprawy jest przekroczeniem na tyle dużym a przez to też i oczywistym, że nie będzie budziło wątpliwości odnośnie do uznania go za przekroczenie znaczące. W realiach niniejszej sprawy taka sytuacja nie miała miejsca. Z tych przyczyn na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie III wyroku. W punkcie IV wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę w zakresie żądania wymierzenia organowi grzywny w wysokości 1000 zł. Możliwość wymierzenia organowi grzywny i przyznania sumy pieniężnej od organu na rzecz skarżącego w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a. przewiduje art. 149 § 2 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w oparciu o ten przepis ma charakter fakultatywny i jest zależne wyłącznie od uznania Sądu. Z tych samych względów, o których była wyżej mowa, Sąd uznał, że brak jest podstaw do żądania wymienionego w punkcie 3 petitum skargi, zwłaszcza, że skarżący nie uzasadnił swojego stanowiska w tym zakresie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 206 p.p.s.a. Na koszty te złożył się wpis od skargi w kwocie 50 zł. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności szczególne uzasadniające zastosowanie art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Przywołany przepis dopuszcza możliwość tzw. miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Zastosowanie tej normy ustawowej pozostawione zostało uznaniu Sądu orzekającego i swobodnej ocenie w odniesieniu do okoliczności konkretnej sprawy. Uwzględniając fakt, że skarga została uwzględniona w części, koszty zostały zasądzone w adekwatnej do tego połowy wysokości wpisu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło