II SAB/Ke 16/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na bezczynność Rady Miejskiej postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] B.S. złożyła w Urzędzie Miejskim adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Rady Miejskiej w zakresie wydania decyzji stwierdzającej przewlekłe i niezgodne z przepisami art. 35 kpa załatwienie jej wniosku z dnia 21 marca 2005r. o przepisanie licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. Skarżąca domagała się wyznaczenia terminu do rozpatrzenia jej skargi złożonej w dniu [...] na przewlekłe działanie Prezydenta Miasta oraz wyjaśnienie przyczyn nie załatwienia skargi w obowiązującym terminie. Skarżąca wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, iż uchybienie terminu miało związek z niezgodnym z art. 9 kpa działaniem organu administracji publicznej. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu [...] wniosła skargę na przewlekłe działanie Prezydenta Miasta w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji nr [...] przenoszącej uprawnienia na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy. Pismem z dnia [...] została poinformowana, że przeprowadzone przez Komisję Rewizyjną Rady Miejskiej postępowanie nie potwierdziło stawianych przez nią zarzutów dotyczących przewlekłości postępowania. Zdaniem wnoszącej skargę zgodnie z art. 238 § 1 kpa zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi winno posiadać uzasadnienie faktyczne i prawne, a pismo Rady Miejskiej z dnia [...] takiego uzasadnienia nie posiada. Skarżąca pismem z dnia 16 marca 2006r. wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska domagała się jej oddalenia podnosząc, że opóźnienie w wydaniu decyzji o przepisanie licencji na wykonywanie transportu drogowego rzeczy, nie zostało zawinione przez organ lecz przez B.S., która nie dołączyła do wniosku wszystkich wymaganych prawem dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270 ze zm.). Stosownie do art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy szczególne przewidują sądową kontrolę działalności administracji publicznej (§ 3 art. 3 cyt. ustawy ) Powyższe oznacza, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 tj. gdy bezczynność dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Żądanie skarżącej stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji administracyjnej zostało wniesione do Rady Miejskiej w trybie przewidzianym art. 227 i nast. kpa. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. Kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w tego typu skargach charakteryzuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego a jedynie zawiadamia się go o czynnościach zmierzających do wyjaśnienia podniesionych w skardze okoliczności. Konsekwencją takiego unormowania jest brak możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na działania administracji publicznej podjęte w trybie art. 227 i nast. kpa, albowiem nie mieszczą się one w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 cyt. ustawy. Takie stanowisko jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17.08.2005r. sygn. I SA /Wa 1271/04, postanowienie NSA z dnia 14.09.2004r. sygn. OSK 642/04, postanowienie NSA z dnia 21.11.2000r. sygn. III SAB 108/99, postanowienie NSA z dnia 18.02.1997r. sygn. akt III SAB 1/97 – dwa ostatnie orzeczenia zapadły na tle art. 17 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 1 – 4 poprzednio obowiązującej ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, które tak samo regulowały przedmiot zaskarżenia skargi na bezczynność). Biorąc pod uwagę przedmiot skargi należy stwierdzić, że zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.