II SAB/Ke 18/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2009r. sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Starosty w przedmiocie szkód będących następstwem pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. II SAB/Ke 18/09 Uzasadnienie H.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Starosty polegającą na braku wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie "podtapiania domu" przez Spółkę "A" z siedzibą w K. Skarżący powołał się przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 marca 2008r., sygn. akt II SA/Ke 551/07, którym uchylono decyzję Wojewody z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o udzieleniu wspólnikom Spółki "A" w K, pozwolenia wodnoprawnego. H.K. wskazał także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 sierpnia 2007r., sygn. akt II SA/Ke 342/07 o uchyleniu postanowienia Wojewody z dnia [...], utrzymującego w mocy postanowienie Starosty z dnia [...], którym zwrócono wniosek H.K. w sprawie przyznania odszkodowania za poniesione straty, wynikające z eksploatacji stawów rybnych przez Spółke "A". Zdaniem skarżącego organ lekceważy składane przez niego doniesienia, nie wydając poleceń dotyczących zaprzestania podtapiania jego domu. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2009r. Sąd zobowiązał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty składał w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez ten organ. Jednocześnie pouczono stronę, iż brak wyczerpania w/w trybu skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność. W odpowiedzi w piśmie z dnia 18 czerwca 2009r. (data wpływu 22 czerwca 2009r.) H.K. wskazał, iż skargą z dnia 3 czerwca 2009r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zaskarżył bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego. Strona załączyła także korespondencję w tym przedmiocie. W kolejnym piśmie skierowanym do Sądu z dnia 25 czerwca 2009r. H.K. stwierdził, że Starosta do miesiąca stycznia 2008r. nie wszczął postępowania w przedmiocie szkód za podtapianie domu oraz poinformował, że w miesiącu styczniu 2008r. skierował pismo na bezczynność Starosty do Wojewody, jednakże daty złożonego pisma lub potwierdzenia o złożeniu takiego pisma nie posiada w obecnym miejscu zamieszkania i nie pamięta czy otrzymał odpowiedź. Wezwany do udzielenia informacji na temat ewentualnego zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Starostę sprawy dotyczącej "podtapiania domu" H.K. oraz nadesłania stosownej dokumentacji, Wojewoda przesłał dokumentację będącą w jego posiadaniu dotyczącą przedmiotowej sprawy, bez ustosunkowania się do złożenia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest tyko wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Na gruncie rozpoznawanej sprawy opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, dokumentujących postępowania prowadzone z wniosku H.K., bądź też z jego udziałem nie wynika bowiem, aby przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach strona zaskarżyła bezczynność Starosty zażaleniem do organu wyższego stopnia, to jest do Wojewody. Sam skarżący udzielając odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 16 czerwca i 25 czerwca 2009r. również poza gołosłownymi twierdzeniami nie wykazał, że składał zażalenie w trybie art. 37§ 1 kpa. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych skarga na bezczynność Starosty złożona bez zachowania wymogu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a., nakazującego wyczerpanie środków zaskarżenia, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.