II SAB/Ke 20/07

PostanowienieWSA w Kielcach2007-12-19

Skład orzekający: Renata Detka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku bezczynności organu, wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 k.p.a. Brak takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia postępowania legalizacyjnego. Skarżący domagał się wszczęcia takiego postępowania i uchylenia decyzji. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Sąd ustalił, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę. Przyznano adwokatowi J.W. kwotę 292,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Ke 20/07 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.T. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia postępowania legalizacyjnego postanawia: I. odrzucić skargę, II. przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata J. W. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 23 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga Z.T. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego, w której skarżący wskazał, że w związku z nowelizacją ustawy Prawo Budowlane umożliwiającą wszczęcie postępowania legalizacyjnego wnosi o spowodowanie wszczęcia takiego postępowania i "uchylenie krzywdzących decyzji". Organ administracji -Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego i wyjaśnień skarżącego złożonych w piśmie z dnia 18 października 2007 r. nazwanym "wyjaśnienie" (k.39 akt sądowych), Z. T. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżył bezczynności Inspektora Nadzoru Budowlanego zażaleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszym przypadku jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach udzielonej pomocy prawnej sąd orzekł na podstawie § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), w związku z art. 250 u.p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło