II SAB/Ke 20/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odszkodowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 4 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga K. M. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie "nie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie przekazanego 4 grudnia 2007 r. do Wojewody, a skierowanego do rozpoznania 11 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego" W odpowiedzi na skargę organ administracji, przedstawiając tok podjętych działań w niniejszej sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 14 maja 2008 r. skarżąca zobowiązana została do wyjaśnienia, czy składała zażalenie w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 11 czerwca 2008 r. K. M. wyjaśniła, że "nie skarżyła bezczynności" oraz, że skargę wycofuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w zdaniu trzecim cytowanego przepisu, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.