II SAB/Ke 22/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie : Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, , Protokolant sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2006r. sprawy ze skargi E.R. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie niewydania dokumentów dotyczących ochrony środowiska zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpatrzenia w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wniosku E. R. z dnia 11 lipca 2005r. o wydanie kserokopii dokumentów dotyczących usunięcia drzew i krzewów. Sygn. akt. II SAB/ Ke 22 / 06 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 11 lipca 2005r. E. R. wystąpiła do Prezydenta Miasta o wydanie kserokopii: 1/ wniosków w sprawie zezwoleń na usunięcie drzew i krzewów, 2/ zezwoleń na ich usunięcie, 3/ decyzji ustalających kary pieniężne za usunięcie drzew bez wymaganego prawem zezwolenia w okresie od 01.01.2004r. do dnia wpływu podania. Pismem z dnia 12 lipca 2005r. organ, powołując przepisy art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a, art. 6 pkt. 1, art. 9 ustawy z 9 .09. 2000r. o opłacie skarbowej ( Dz. U. z 2004r. nr 253, poz. 2532 ze zm.) w związku z § 5 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 5.12.2000r. w sprawie sposobu pobierania, zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposobu prowadzenia rejestrów tej opłaty ( Dz. U z 2000r. nr 110 poz. 1176) oraz art. 64 § 2 k.p.a. wezwał skarżącą do uzupełnienia opłaty skarbowej w kwocie [...]zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pouczając, że nieusunięcie tego braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Skarżąca pismem z dnia 12.07.2005r., otrzymanym przez organ 13.07.2005r., w oparciu o art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwała organ – Prezydenta Miasta do "usunięcia zaniechań i zaniedbań polegających na bezczynności w sprawie wydania dokumentów określonych w piśmie z dnia 11 lipca 2005r., a dotyczących ochrony środowiska". Jednocześnie podniosła, że dalsze uchylanie się od realizacji wniosku ponad 14 dni, liczone od daty doręczenia organowi pisma spowoduje konieczność podjęcia przez nią przewidzianych prawem działań. W dniu 28 lipca 2005r. E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie niewydania dokumentów dotyczących ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie przepisy ustawy p.p.s.a, powtarzając w tym zakresie uregulowanie zawarte w ustawie o NSA z 1995r. – inaczej niż czynił to art. 216 k.p.a., nie określają na czym polega stan bezczynności organów, to w orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności ( por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN , Warszawa 1996, s. 62-63). Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty, lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania ( por. wyrok NSA - OZ we Wrocławiu z 14.06.1983r.,sygn. akt. SA/ Wr 6/ 83, " Gazeta Prawnicza 1983r., nr 24), albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy ( por. wyrok NSA z 05.11.1987r., IV SAB 23/87, ONSA 1988, nr 1 poz. 13. oraz W. Bochenek: Bezczynność a milczenie organu administracji, Samorząd Terytorialny 2003r., nr 12, s. 49). Skargę na bezczynność można wnieść dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( § 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa ( §3 ). Warunek ten w rozpoznawanej sprawie został spełniony, ponieważ przed wniesieniem skargi skarżąca wyczerpała tryb wskazany w/w przepisie, poprzez skierowanie do organu wezwania z dnia 12.07.2005r.( data wpływu do organu 13.07.2005r.- k. 29 akt sprawy). Na gruncie obowiązujących przepisów brak podstaw do uzależniania przez organ administracji publicznej rozpoznania wniosku strony skarżącej od uiszczenia przez nią opłaty skarbowej. Zgodnie z art. 3 ustawy z 9.09.2000r. o opłacie skarbowej ( Dz. U. z 2004r. nr 253, poz. 2532 ze zm.) - nie podlegają opłacie skarbowej podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, zaświadczenia oraz zezwolenia, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają innym opłatom o charakterze publicznoprawnym lub są od tych opłat zwolnione. Inna opłatą o charakterze publicznoprawnym w rozumieniu w/w przepisu jest bez wątpienia opłata pobierana w oparciu o rozporządzenie Ministra Środowiska z 25.02.2003r. w sprawie opłat za udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie oraz sposobu uiszczania opłat ( Dz. U nr 50, poz. 435), wydane na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 27.04.2001r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U nr 62, poz. 627 ze zm.). Skoro przepisy tego rozporządzenia określają wysokość opłat za udostępnianie informacji o środowisku, to uwzględniając brzmienie art. 3 ustawy o opłacie skarbowej w związku z art. 24 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, brak uzasadnienia prawnego do dodatkowego naliczania i pobierania opłaty skarbowej w zakresie objętym wnioskiem skarżącej. W świetle powyższych regulacji prawnych należy stwierdzić, że uzależnienie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 11.07.2005r. od uzupełnienia przez nią opłaty skarbowej, nie znajduje uzasadnienia prawnego. Należy również podkreślić, że w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może określić, w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym, w której organ pozostaje bezczynny, a zatem nie może nakazywać organowi wydania decyzji lub podjęcia czynności określonej treści. W rozpoznawanej sprawie udostępnianie informacji o środowisku oraz tryb udostępniania tych informacji reguluje ustawa z dnia 27.04. 2001r. Prawo ochrony środowiska ( DZ. U. nr 62, poz. 627 ze zm.). Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 149 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.