II SAB/Ke 22/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. sprawy ze skargi Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego na bezczynność Rady Powiatu w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym zobowiązuje Radę Powiatu do rozpoznania wniosku Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego z dnia [...] i podjęcia uchwały w przedmiocie wyrażenia bądź odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radną L. K. w terminie 30 dni od dnia doręczenia akt Radzie Powiatu. Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 2 sierpnia 2007r. złożył skargę na bezczynność Rady Powiatu w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z L. K. radną Rady Powiatu będącą jednocześnie pracownikiem Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i domagał się zobowiązania Rady Powiatu do podjęcia w terminie dwóch tygodni od dnia ogłoszenia wyroku uchwały w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z w/w. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Dyrektor ARiMR, w oparciu o przepis art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, zwrócił się w dniu 24 maja 2007 r. do Rady Powiatu o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z L. K. z powodu utraty do niej zaufania. W piśmie tym zaznaczono również, iż rozwiązanie stosunku pracy nie jest związane z wykonywaniem przez L. K. mandatu radnego. Z kolei szczegółowe wyjaśnienie przyczyny rozwiązania stosunku pracy z w/w nastąpiło w piśmie z dnia 4 czerwca 2007 r. Wynikało z niego, że L. K., mimo ciążącego na niej obowiązku nie poinformowała pracodawcy o śmierci swojego ojca J. K., co skutkowało wypłaceniem nienależnych środków finansowych w zakresie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności niskotowarowych. W odpowiedzi na powyższy wniosek Rada Powiatu pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. poinformowała, iż projekt uchwały o wyrażeniu przez nią zgody na rozwiązanie stosunku pracy z L. K. był przedmiotem obrad X sesji Rady Powiatu, ale nie uzyskał wymaganej przez prawo większości głosów i tym samym uchwała nie została podjęta. W związku z powyższym Dyrektor ARiMR wezwał Radę do usunięcia naruszenia uprawnienia poprzez podjęcie w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym stosownej uchwały. Wezwanie to było przedmiotem obrad XII sesji Rady Powiatu w dniu 19 lipca 2007r. jednak projekt uchwały w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radną L. K. stosunku pracy ponownie nie uzyskał większości głosów i uchwała w tym przedmiocie nie została podjęta. Zdaniem autora skargi Rada Powiatu nie podejmując przedmiotowej uchwały pozostaje w bezczynności, gdyż przepis art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym daje Radzie prawo do odmowy wyrażania zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem będącym jednocześnie radnym powiatu tylko w przypadku gdy pracodawca chce rozwiązać stosunek pracy z powodów wynikających z wykonywania przez pracownika mandatu radnego. Zatem jeżeli pracodawca wykaże, iż powody rozwiązania umowy o prace z radnym nie mają nic wspólnego z wykonywanym przez niego mandatem, a wynikają wyłącznie z naruszania obowiązków pracowniczych to organ nie powinien odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z takim pracownikiem i ma obowiązek podjąć uchwałę o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Przyjęcie bowiem, że rada bez względu na okoliczności nie musi podjąć uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem będącym radnym w praktyce powodowałaby całkowitą jego bezkarność, gdyż mimo naruszenia obowiązków pracowniczych nie mógłby on być zwolniony z pracy. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu reprezentowana przez jej Przewodniczącego wniosła o jej oddalenie. Rada wskazała, że w przedmiotowej sprawie w porządku obrad dwóch sesji znalazł się punkt dotyczący podjęcia uchwały o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy w drodze wypowiedzenia z radną L. K., jednak uchwała ta nie została podjęta z powodu nie uzyskania wymaganej przez prawo większości głosów. Powyższe zdaniem Rady wskazuje, że zarzut bezczynności jest niezasadny, gdyż wszystkie czynności zmierzające do podjęcia uchwały bez zbędnej zwłoki zostały podjęte. Ponadto trudno mówić o bezczynności organu skoro wolą radnych biorących udział w głosowaniu było niepodjęcie uchwały o wyrażeniu zgody. Ponadto zgodnie z § 30 ust. 4 załącznika nr 3 do statutu Powiatu projekt uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie z radną L.K. umowy o pracę w drodze wypowiedzenia uzyskał negatywną opinię zarządu i komisji rady, a sama wspomniana radna odnosząc się do stawianych jej zarzutów twierdziła, że zamiar wypowiedzenia jej umowy o pracę ma związek z wykonywaniem funkcji radnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący zarzucił Radzie Powiatu bezczynność polegającą na niepodjęciu w trybie art. 22 ust 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz.U.01.142.1592/ zwanej dalej ustawą, uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Z kolei zdaniem Rady Powiatu /jak wynika z odpowiedzi na skargę/ , nie można jej postawić zarzutu bezczynności, gdyż projekt uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy był dwukrotnie przez nią głosowany, jednak za każdym razem nie uzyskał on wymaganej ustawowo liczby głosów, dlatego nie było podstaw do podejmowania uchwały w tym przedmiocie. Z takim stanowiskiem Rady Powiatu nie sposób się zgodzić. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Z powyższego przepisu wynika, że rada powiatu rozpatrując wniosek o rozwiązanie stosunku pracy może podjąć dwa rodzaje rozstrzygnięć tj. wyrazić zgodę lub odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym , przy czym rada ma obowiązek odmówić wyrażenia zgody w przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W każdym przypadku wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy pozostawione jest uznaniu rady powiatu, która ocenia wskazane w piśmie pracodawcy okoliczności wypowiedzenia. Cytowany przepis nie rozstrzyga w jakiej formie rada ma się wypowiedzieć w sprawie wyrażenia lub odmówienia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, dlatego przyjąć należy, że rozstrzygnięcia te przyjmują postać uchwały, podejmowanej na zasadach ogólnych (art. 13 ust. 1 ustawy). Wbrew rozumowaniu Rady Powiatu z treści przepisu art. 22 ust. 2 ustawy nie można wyprowadzić wniosku, że rada ma obowiązek głosowania tylko nad projektem uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie z radym stosunku pracy i podjęcie uchwały tylko w przypadku, gdy projekt uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy uzyska wymagane prawem quorum. Rada ma bowiem obowiązek ustosunkować się do kwestii rozwiązania stosunku pracy z radnym i zdecydować, czy wyraża zgodę na powyższe czy też nie, wydając w tym przedmiocie stosowną uchwałę. Nie można bowiem przyjąć fikcji prawnej i wprowadzić domniemania, że negatywny wynik głosowania nad projektem uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest równoznaczny z podjęciem uchwały odmawiającej tej zgody. W związku z powyższym stwierdzić należy, że Rada Powiatu nie wydając uchwały bądź to o wyrażeniu zgody bądź o odmowie jej wyrażenia pozostawała w bezczynności, albowiem bezczynność organu administracji publicznej zachodzi nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu. Rację ma więc skarżący twierdząc, że postępowanie Rady Powiatu naruszyło art. 22 ust. 2 ustawy. Nie można natomiast podzielić jego stanowiska, że Sąd ma zobowiązać radę do wydania uchwały o proponowanej przez skarżącego treści tj. wyrażającej zgodę na rozwiązanie stosunku pracy. Rada samodzielnie ocenia przesłanki będące podstawą do wyrażenia zgody ewentualnie do jej odmowy i Sąd nie może ingerować w powyższe uprawnienia rady. Podjęta w tym zakresie uchwała musi zawierać uzasadnienie, z którego będą wynikać motywy, jakimi kierowała się rada przy jej podjęciu, a w szczególności ocena okoliczności rozwiązania stosunku pracy wskazanych w piśmie pracodawcy. Mając na uwadze niniejsze rozważania Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.