II SAB/Ke 24/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 27 lipca 2007r. S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach, domagając się nakazania zamurowania, bezprawnego jej zdaniem, odkucia okna w podpiwniczeniu werandy budynku położonego przy [...], należącego do Z. W. Skarżąca wskazała, iż pomimo jej interwencji kierowanych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach, organy te nie znalazły podstaw do podjęcia działań w niniejszej sprawie. Skarga S. K. - jako mylnie złożona - została przesłana w dniu 6 sierpnia 2007r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Kielcach, który następnie przekazał ją w dniu 14 września 2007r. do tut. Sądu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 18 maja 2007r. pracownicy organu I instancji dokonali oględzin w/w nieruchomości. Nie stwierdzono jednakże podstaw do podjęcia jakichkolwiek działań administracyjnych, o czym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował stronę pismem z dnia 24 maja 2007r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach, po rozpatrzeniu skargi S. K. na działania organu I instancji, podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, informując o tym stronę w piśmie z dnia 17 lipca 2007r. Organ odwoławczy wskazał , iż decyzja, którą uprzednio nakazano zamurowanie przedmiotowego okna, zapadła na gruncie odmiennego stanu faktycznego. Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 26 października 2007r. S. K. oświadczyła, iż wniesioną w niniejszej sprawie skargę złożyła na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wyjaśniając jednocześnie, iż nie składała zażalenia na bezczynność tego organu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, iż w przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (przez co rozumie się również brak wydania decyzji administracyjnej). Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż skarżąca nie spełniła warunku wyczerpania środków zaskarżenia, koniecznego dla skutecznego wniesienia niniejszej skargi. Z oświadczenia S. K. złożonego na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 26 października 2007r. jak również z akt administracyjnych wynika bowiem, iż przedmiotowa skarga nie została poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia - Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Stwierdzić zatem trzeba, że wskazany w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. wymóg dopuszczalności skargi nie został w niniejszej sprawie spełniony, co czyni złożoną przez S. K. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.