II SAB/Ke 24/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 27 stycznia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi R. H. na bezczynność Starosty w przedmiocie przyznania bezrobotnemu środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego J. B. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 8.VII.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. H. na bezczynność Starosty w przedmiocie przyznania bezrobotnemu środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3.IX.2010 r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 19.X.2010 r. pełnomocnikiem R. H. radcę prawnego J. B. W dniu 2.XI.2010 r. wyznaczona pełnomocnik z urzędu przedłożyła opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, a w dniu 30.XII.2010 r. złożyła wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały przez skarżącego uiszczone w żadnej części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł zł, w tym VAT 39,60 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.