II SAB/Ke 27/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 października 2009r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki bezodpływowego zbiornika na nieczystości płynne oddala skargę. W dniu 4 sierpnia 2009r. K. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę "o uznanie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe usytuowanego w miejscowości R. przy ul. Ś. 21, gm. K.". W uzasadnieniu skargi K. S. opisała bardzo obszernie historię wybudowania przedmiotowego szamba usytuowanego na działce sąsiedniej, jego stanu technicznego, prowadzonych od 2004r. w sprawie tego szamba postępowań administracyjnych, wydawanych w tej sprawie decyzji administracyjnych. W końcowej części uzasadnienia skargi K. S. stwierdziła, że "na podstawie znanych dowodów nadzory budowlane zgodnie z art. 147 kpa powinny z urzędu wznowić postępowanie administracyjne i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 kpa wydać decyzje o uchyleniu aktów wydanych przez PINB z powodu potwierdzenia nieprawdy, gdyż zostało popełnione przestępstwo". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a nadto podał, że postępowanie administracyjne w sprawie znak [...] zostało zakończone ostateczną decyzją, natomiast w wyniku kolejnych interwencji K. S. w sprawie przecieku zbiornika na ścieki A. i B. P. organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające (akta sprawy znak [...]), w wyniku którego stwierdzono, że brak jest podstaw do wszczynania postępowania administracyjnego w sprawie. Ponadto organ podał, że w sprawie przedmiotowego zbiornika Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał kilkanaście wyroków, postanowień i zarządzeń nie podważając postępowania organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organy te w przewidzianym prawem terminie nie wydadzą któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy aktów administracyjnych, w tym decyzji administracyjnej (pkt 1). Stosownie do treści art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Pokreślić trzeba, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w których stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe podnieść trzeba, iż w przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W rozpoznawanej sprawie wskazać należy, że K. S. nie wymieniła w skardze, jakiej konkretnie czynności, czy też wniosku dotyczy bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Żądanie zawarte w skardze "o uznanie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie bezodpływowego zbiornika na nieczystości" jest zbyt ogólnikowe. Z uzasadnienia skargi oraz z odpowiedzi na skargę wynika, że w sprawie tego zbiornika organ nadzoru budowlanego prowadził kilka postępowań (co najmniej od 2004r.) w związku z licznymi skargami K. S. i jej męża i zostały one zakończone. Postępowanie administracyjne znak:[...], dotyczące przedmiotowego zbiornika na ścieki zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] nakazującą A. i B. P. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie wyszczególnionych w rozstrzygnięciu zmian i przeróbek przy tym zbiorniku na ścieki. Natomiast postępowanie z wniosku Z. S. z dnia 24 listopada 2008r. o stwierdzenie nieważności postanowienia PINB z dnia [...] znak: [...] (nakładającego na małż. P. obowiązek przedłożenia oceny technicznej zbiornika na ścieki) zakończyło się umorzeniem tego postępowania administracyjnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] (znak [...]), z uwagi na brak po stronie Z. S. legitymacji strony postępowania (WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 4 czerwca 2009r. sygn. akt VII SA/Wa 527/09 oddalił skargę Z. S.). Z akt sprawy administracyjnej wynika, że po rozpoznaniu wniosku K. S. z dnia 23 lipca 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] znak [...], nakazującej A. i B. P. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, ponieważ K. S. nie przysługuje przymiot strony tego postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 37 § 2 kpa, po rozpoznaniu zażaleń K. S. postanowieniami z dnia [...] oraz [...] odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowego terminu załatwienia sprawy dotyczącej zbiornika na ścieki zlokalizowanego na terenie działki należącej do A. i B. P., uznając że organ ten nie pozostaje w bezczynności, gdyż postępowania administracyjne prowadzone w trybie zwykłym i nadzwyczajnym zostały zakończone. Należy podnieść, że na skutek pisma K. S. z dnia 5 kwietnia 2009r. skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, domagającego się po raz kolejny "wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia przepisów przez właścicieli szamba", przekazanego według właściwości do organu I instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził postępowanie wyjaśniające w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, które dotyczą "utrzymania obiektów budowlanych" i postanowieniem z dnia [...] znak [...] nałożył na inwestorów obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego zbiornika na ścieki na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego. W piśmie z dnia 10 czerwca 2009r., informującym K. S. o powyższym organ nadzoru podał, że w tym postępowaniu, w którym stronami mogą być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego nie ma ona przymiotu strony i nie będzie informowana o jego przebiegu. Takie stanowisko organu nie może być uznane za bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a. i Sąd w sprawie niniejszej nie może badać jego legalności. Skarżąca może w tamtym postępowaniu podejmować czynności przewidziane prawem. Sąd nie odniósł się merytorycznie do żądań zawartych w skardze, dotyczących nieprawidłowości zbiornika, bowiem z uwagi na dyspozycję art. 149 i art. 151 p.p.s.a. w rozpatrywanej sprawie możliwe było jedynie wydanie wyroku zobowiązującego do wydania rozstrzygnięcia lub nieuwzględnienie skargi na bezczynność. Nie może świadczyć o bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzenie skarżącej zawarte w skardze, że "na podstawie znanych dowodów nadzory budowlane zgodnie z art. 147 kpa powinny z urzędu wznowić postępowanie administracyjne i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 kpa wydać decyzje o uchyleniu aktów wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z powodu potwierdzenia nieprawdy, gdyż zostało popełnione przestępstwo". Ze złożonego wraz ze skargą odpisu postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wynika, że organ ten, jako właściwy uczynił przedmiotem rozpoznania należący do jego właściwości wniosek K. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] oraz pouczył skarżącą o sposobie złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wyżej wymienionego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...]. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżąca nie wykazała, aby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.