II SAB/Ke 3/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. T., M. T. i A. T. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania decyzji w sprawie czy nieruchomość podpada pod działanie dekretu PKWN. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia 6 grudnia 2004 r. J. T., M. T. i A. T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody, polegającą na zaniechaniu rozpoznania sprawy w związku z wnioskiem skarżących o wydanie decyzji, że określone nieruchomości położone na terenie miasta K. nie podpadają pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit.e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej ( Dz.U. nr 3, poz. 13 ze zm.). Organ - Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że mimo stosownych wezwań wnioskodawcy nie sprecyzowali, której nieruchomości ziemskiej dotyczy wniosek i nie podali rzeczywistej łącznej powierzchni majątku ziemskiego z wyszczególnieniem użytków każdego rodzaju, a także nie uzupełnili wniosku o żądane dokumenty. Okoliczności te spowodowały pozostawienie wniosku bez rozpoznania i uniemożliwiły organowi merytoryczne rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy jednocześnie podkreślić, że przepis powyższy statuuje zasadę, że strony nie mogą inicjować postępowania sądowoadministracyjnego, dopóki toczy się postępowanie administracyjne, albowiem pierwsze z wymienionych nie może zastępować drugiego. Do spełnienia przesłanki "wyczerpania środków zaskarżenia" nie wystarczy zatem samo wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa, ale także upływ czasu umożliwiającego organowi wyższego stopnia podjęcie czynności określonych art. 37 § 2 kpa. Pogląd ten pozostaje aktualny także wówczas, gdy organ wyższego stopnia faktycznie czynności takich nie podejmie. Wówczas wniesienie zażalenia uznać można za skuteczne po bezskutecznym upływie terminu do załatwienia zażalenia przewidzianego w art. 35 § 3 kpa ( por. także postanowienie WSA w Białymstoku, opublikowane w ONSAiwsa nr 6(9)/2005). Jak wynika z akt, skarżący zaskarżyli wprawdzie bezczynność Wojewody zażaleniem składając je dnia 22 listopada 2004 r. do organu I-szej instancji ( k. 18 ), jednak przed wniesieniem skargi do Sądu nie upłynął jeszcze termin do załatwienia tego zażalenia przez organ wyższego stopnia. W tym stanie rzeczy, uznając skargę za przedwczesną, bez wyczerpania środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,.