II SAB/Ke 3/09
PostanowienieWSA w Kielcach2009-03-25
Skład orzekający: Sylwester Miziołek, Teresa Kobylecka, Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku zakończenia postępowania administracyjnego po wniesieniu skargi na bezczynność organu, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe?Ratio decidendi
W przypadku, gdy organ administracji publicznej wydał decyzję merytoryczną lub umarzającą postępowanie administracyjne po złożeniu przez stronę skargi na bezczynność, przedmiot postępowania sądowego przestaje istnieć. W takiej sytuacji sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ ocenie sądu podlega stan faktyczny na datę orzekania, a nie zgodność z prawem wydanej decyzji administracyjnej, która może być przedmiotem odrębnego postępowania.Stan faktyczny
Skarżący K. J. i L. J. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Wójt Gminy zwlekał z zakończeniem postępowania, mimo wyznaczonego terminu. Po złożeniu skargi, Wójt Gminy wydał decyzję umarzającą postępowanie rozgraniczeniowe i przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu. Decyzja ta stała się ostateczna przed datą orzekania WSA.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i przyznano wynagrodzenie adwokatowi z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. J. i L. J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata G. K. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT, oraz kwotę 34 (trzydzieści cztery) złotych opłaty skarbowej – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 5 grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Kielcach wpłynęła skarga K. J. i L. J. na bezczynność Wójta Gminy, który w przekonaniu skarżących "w sposób uporczywy wydłuża czas zakończenia rozgraniczenia działek o nr [...] i [...], położonych we wsi P., gmina B".
Skarżący wskazali, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] wyznaczyło organowi termin do załatwienia sprawy do dnia 15 grudnia 2006 r. Wójt Gminy postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia linii granicznej i do przeprowadzenia czynności wyznaczył Z. Ch. z Pracowni Usług Geodezyjnych w O.
Autorzy skargi podali, że przez kolejny rok nie były podejmowane w niniejszej sprawie żadne czynności. W dniu 11 lipca 2007 r. ustalono linię graniczną, na skutek czego areał działki zmniejszył się z 0,76 ha do 0,685 ha.
Skarżący zarzucili, że do chwili obecnej postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało zakończone, pomimo podjęcia licznych interwencji, gdyż Wójt nie może wyegzekwować od geodety złożenia dokumentów dotyczących rozgraniczenia.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wnosząc o nieuwzględnienie skargi przedstawił tok czynności podjętych w niniejszej sprawie i podniósł, że postępowanie rozgraniczeniowe nie mogło dotychczas zostać zakończone z powodu braku dokumentów od geodety, natomiast w dniu 2 stycznia 2009 r. operat pomiarowy z rozgraniczenia nieruchomości został złożony przez uprawnionego geodetę, wobec czego po przeanalizowaniu zebranych materiałów zostanie podjęta decyzja co do dalszego trybu postępowania.
W piśmie z dnia 16 marca 2009 r. Wójt Gminy poinformował, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...], którą umorzono postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości gruntowej w miejscowości P., gmina B. oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność K. i L. J. z nieruchomością gruntową oznaczoną jako działka nr [...], użytkowaną przez J. G. i przekazano sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w O.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, o której można mówić wtedy, gdy organ nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.
Rozpatrując skargę na bezczynność wojewódzki sąd administracyjny ustala stan faktyczny na datę własnego orzekania i w zależności od tego wydaje stosowne rozstrzygnięcie.
Jak wynika z akt sprawy, już po złożeniu przez K. J. i L. J. skargi, Wójt Gminy w dniu [...] wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia, którego przeprowadzenia domagali się skarżący oraz przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Opatowie. Decyzja ta została doręczona skarżącym w dniu 21 stycznia 2009 r. i w dniu 5 lutego 2009 r. stała się ostateczna. Tym samym przedmiot postępowania sądowego – jakim jest bezczynność organu – przestał w dacie orzekania istnieć, powodując konieczność umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, że przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie nie mogła być zgodność z prawem wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] Decyzja to mogła być przedmiotem kontroli sądowej, w odrębnym postępowaniu, jeżeli zainteresowana strona wniosłaby – po wyczerpaniu trybu odwoławczego - w terminie ustawowym skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono zgodnie z art. 250 p.p.s.a., w myśl którego wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 ust. 2 i 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz.1348 ze zm.) Sąd ustalił wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie w kwocie 292,80 zł oraz 34 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło