II SAB/Ke 30/10

PostanowienieWSA w Kielcach2010-08-18

Skład orzekający: Jacek Kuza, Renata Detka, Mirosław Surma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, co w przypadku bezczynności oznacza konieczność złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niespełnienie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
E. J. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej odmowy wydania decyzji o umorzeniu postępowania rozbiórkowego. Skarżący nie złożył wcześniej zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę. Przyznano adwokatowi J. P. zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) na rzecz adwokata J. P. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. II SAB/Ke 30/10 UZASADNIENIE E.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie "odmowy wydania decyzji odnośnie umorzenia w całości poprzez przedawnienie" decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 18 czerwca 2001r. nakazującej skarżącemu rozbiórkę wiatrołapu wraz z pomieszczeniem gospodarczym na działce nr 2136/9 w O. oraz postanowienia tego samego organu z dnia 3 września 2003r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego oraz z oświadczenia pełnomocnika skarżącego złożonego na rozprawie przed Sądem w dniu 18 sierpnia 2010r., E.J. przed wniesieniem skargi nie zaskarżył bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 37 kpa, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II oparto na art. 250 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust.1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło