II SAB/Ke 31/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skargą, wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, T. P. zaskarżył bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich polegającą na braku rozpatrzenia, pomimo obowiązku wynikającego z art. 35 § 3 k.p.a., wniosków skarżącego o uzgodnienie: projektu przebudowy drogi wojewódzkiej P.– B. – w [...] z dnia 21 grudnia 2006r. oraz projektu budowy chodnika przy drodze wojewódzkiej W. w miejscowości R. z dnia 22 listopada 2005r. Ze względu na powyższe T. P. domaga się zobowiązania Zarządu Dróg Wojewódzkich do wydania decyzji we wskazanym wyżej przedmiocie oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dróg Wojewódzkich wniósł o jej oddalenie wskazując, iż uzgadnianie projektów budowlanych dotyczących budowy i przebudowy dróg wojewódzkich nie jest indywidualną sprawą administracyjną, w której wydaje się decyzje administracyjne. Podkreślono, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie jest bezczynny albowiem odmowa dokonania uzgodnień spowodowana była uwagami i zastrzeżeniami do przedłożonego projektu, o czym projektant był wielokrotnie pisemnie informowany. Wątpliwości organu budziły także przedstawione przez skarżącego dokumenty dotyczące jego uprawnień budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga niniejsza podlega odrzuceniu. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest rozważenie dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność Zarządu Dróg Wojewódzkich z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - art. 3 § 2 pkt 8 lub w przypadkach określonych w odrębnych przepisach (art. 3 § 3 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z § 2 w/w ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z kolei stosownie do § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi wynika, iż T. P., będąc projektantem projektu budowlanego, upatruje bezczynności Zarządu Dróg Wojewódzkich w braku rozpatrzenia, pomimo obowiązku wynikającego z art. 35 § 3 k.p.a., jego wniosków o uzgodnienie projektu przebudowy drogi wojewódzkiej [...] z dnia 21 grudnia 2006r. oraz projektu budowy chodnika przy drodze wojewódzkiej [...] w miejscowości R. z dnia 22 listopada 2005r. Ze względu na powyższe domaga się zobowiązania Zarządu Dróg Wojewódzkich do wydania decyzji we wskazanym wyżej przedmiocie. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity z 2003r, nr 207, poz. 2016 ze zm.), do podstawowych obowiązków projektanta należy uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów. Z przepisu tego wynika zatem, że projektant zobowiązany jest przedstawić opracowaną dokumentację projektową do zaopiniowania, uzgodnienia i sprawdzenia rozwiązań projektowych przez różne instytucje. Z zasady takie uzgodnienie, sprawdzenie, zaopiniowanie następuje poprzez dokonanie stosownych adnotacji na przedstawionej przez projektanta dokumentacji projektowej. Dokonanie takiej adnotacji stanowi czynność materialnotechniczną i nie jest rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej. Jest to uzyskanie różnych opinii, uzgodnień i sprawdzeń, które w ustawie nie są nazwane. Nie jest również określony tryb ich uzyskiwania. Niewątpliwie zatem chodzi tutaj o opinie, uzgodnienia i sprawdzenia, które projektant uzyskuje poza postępowaniem administracyjnym, przeto w realizacji tego obowiązku nie mają zastosowania przepisy k.p.a.( vide: Prawo budowlane. Komentarz pod redakcją prof. zw. dr hab. Z. Niewiadomskiego, wyd. C.H.Beck,Warszawa,2006r. str. 277 i nast.). W związku z powyższym dokonywanie przez Zarząd Dróg Wojewódzkich uzgodnień, opinii i sprawdzeń przedłożonego przez skarżącego projektu budowlanego, którego jest autorem, nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.