II SAB/Ke 32/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpatrzenia wniosku S. D. z dnia [...] stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 4 – zdanie drugie i trzecie, w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz S. D. kwotę [...](pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Ke [...] UZASADNIENIE Pismem z 7 marca 2021 r. Stowarzyszenie [...] w Dąbrowie (dalej: Stowarzyszenie) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek Skarżące Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 3 stycznia 2022 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, stwierdzenie, czy organ dopuścił się bezczynności oraz czy miała ona charakter rażącego naruszenia prawa, a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 3 stycznia 2022 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej wystosował wniosek o udostępnienie informacji publicznej do Wójta Gminy. Organ udzielił odpowiedzi pismem z 14 stycznia 2022 r., w którym odmówił częściowo informacji w zakresie pkt.4 dotyczącego podania kwot wynagrodzenia dla poszczególnych sołtysów, którzy są inkasentami podatku, z uwagi na to, że są to dane wrażliwe. W ocenie skarżącego, sołtys jest jednostką pomocniczą organu, zatem pełni funkcje publiczne. Zasady poboru inkasa i wynagrodzenia zostały określone, jak podaje organ, w uchwale [...], w której zadanie to powierzono sołtysom, w związku z czym nie może być mowy o ograniczeniu jawności ze względu na ochronę danych osobowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej ewentualnie odrzucenie z uwagi na fakt, że informacja została udzielona i wydano decyzję odmowną, niewymierzanie organowi grzywny i niezobowiązanie do udzielenie informacji, gdyż została ona udzielona. W uzasadnieniu wskazano, że odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia z 3 stycznia 2022 r. organ udzielił pismem z 14 stycznia 2022 r. Co do pkt 4 wniosku Wójt Gminy wskazał, że "z uwagi na ochronę danych osobowych oraz, że są to dane wrażliwe nie może podać kwot wynagrodzenia z przypisaniem do konkretnej osoby." Organ podkreślił, że niewątpliwie odmówiono odpowiedzi częściowo na pkt 4 żądania. "Nie można jednak przyjąć, że odpowiedzi nie udzielono w ogóle. Do organu bowiem należy merytoryczna ocena powodów odmowy udzielenia odpowiedzi natomiast do organu nadzoru, czy była ona prawidłowa. W ocenie organu, pomimo, że odpowiedzi nie nazwano formalnie decyzją, to należy ją potraktować jak decyzję pomimo, że została udzielona zwykłym pismem. (...) Jeżeli z pisma wynika, jaka jest treść ewentualnego rozstrzygnięcia, kto jest stroną w sprawie oraz jaki organ pismo wydał – należy je uznać za wadliwą decyzję administracyjną. Jeżeli stronie nie odpowiada treść rozstrzygnięcia zawartego w piśmie, może wnieść na nie odwołanie do organu II instancji, ale nie do Sądu." Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z przedstawionej Sądowi dokumentacji, w dniu 3 stycznia 2022 r. skarżące Stowarzyszenie wysłało drogą elektroniczną do Wójta Gminy P., na adres e-mail Urzędu Gminy w P. , wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Jakie są zasady wynagradzania inkasentów? 2. Jakie kwoty podatku pobierali inkasenci w 2021 r. oraz jakie wynagrodzenie zostało wypłacone? 3. Jakie kwoty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami zostały pobrane przez inkasentów w 2021 r. oraz jakie wynagrodzenie zostało wypłacone? 4. Czy inkasentami są sołtysi? Jeśli tak, prosimy o podanie kwot wynagrodzenia z przypisaniem do konkretnej osoby. Jeżeli natomiast dany sołtys pełni też funkcję radnego prosimy o zaznaczenie tego faktu. 5. Czy pobierane jest inkaso od firm? W wiadomości z 14 stycznia 2022 r. organ udzielił odpowiedzi na pkt 1-3, pkt 5 i pkt 4 zdanie pierwsze, co nie jest kwestionowane przez strony. W zakresie pkt 4 organ wyjaśnił, że "Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy P. z dnia 30 kwietnia 2019 r. inkasentami są sołtysi. Ze względu na ochronę danych osobowych oraz że są to dane wrażliwe nie możemy podać kwot wynagrodzenia z przypisaniem do konkretnej osoby. Wśród sołtysów znajdują się dwie osoby które pełnią funkcję radnego". W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądane informacje stanowiły informację publiczną. Wójt jest bowiem organem władzy publicznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r.,poz. 902 t.j.), zwanej dalej ustawą. Nie ma również sporu co do tego, że żądane przez Stowarzyszenie informacje dotyczące kwot wynagrodzenia inkasentów podatków, w tym sołtysów, są – co do zasady - informacją publiczną. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego. Informacją publiczną jest więc każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Nie ulega wątpliwości, że wysokość wynagrodzenia za inkaso wypłacana inkasentom przez gminy w oparciu o uchwałę podjętą na podstawie art. 19 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 z późn. zm.) jako informacja o środkach wydatkowanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy. Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej i został skierowany do właściwego podmiotu, to odpowiedź powinna być udzielona na zasadach i w trybie określonych w ustawie, a mianowicie: w przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). W tej ostatniej sytuacji podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy). Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy). W tym miejscu podkreślić należy, że bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot ten nie reaguje na wniosek o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym w ustawie, tj. nie podejmuje czynności przewidzianych w art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2 lub art. 16 i nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji odmownej w tym zakresie. Bezspornym w sprawie jest, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w zakresie pkt 4 zdanie drugie i trzecie, uzasadniając to koniecznością ochrony danych osobowych oraz tym, iż żądane informacje stanowią dane wrażliwe. Z nadesłanej Sądowi dokumentacji wynika, że nie wydano w tym zakresie decyzji administracyjnej, a odpowiedzi o charakterze odmownym udzielono w formie wiadomości e-mail przesłanej na adres poczty elektronicznej Stowarzyszenia. Wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, pisma z 14 stycznia 2022 r., co do odmowy udzielenia informacji z pkt. 4 wniosku – zdanie drugie i trzecie, nie sposób potraktować jako decyzji w rozumieniu art. 107 k.p.a. Pismo to nie zawiera pouczenia o środkach odwoławczych (art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a.), nie został oznaczony organ administracji publicznej (art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a.), którym w tym przypadku powinien być Wójt Gminy (na piśmie widnieje jedynie pieczęć Urzędu Gminy w P. , a podpisał je Skarbnik Gminy - Główny Księgowy Budżetu), nie ma rozstrzygnięcia (bo trudno za takowe uznać zdanie: "Ze względu na ochronę danych osobowych oraz że są to dane wrażliwe nie możemy podać kwot wynagrodzenia z przypisaniem do konkretnej osoby"), podstawy prawnej odmowy udzielenia informacji publicznej oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego (art. 107 § 1 pkt 4, 5 i 6 k.p.a.). Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., Sąd: - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ustalenie w stanie sprawy, że informacja publiczna wnioskowana przez Stowarzyszenie została udzielona jedynie częściowo, powoduje konieczność uwzględnienia skargi i przyjęcie, że organ pozostaje w bezczynności, o czym Sąd orzekł w pkt I i II wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. Mając na uwadze treść art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w pkt II wyroku Sąd stwierdził także, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie pozostawił bowiem wniosku skarżącego bez żadnej reakcji, nawet co do stanowiącej przedmiot sporu treści części pytania z pkt 4. Odpowiedź została udzielona w ustawowym terminie, lecz w formie niezgodnej z ustawą. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w łącznej wysokości [...] zł składają się: uiszczony wpis od skargi - [...] zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika wedle stawek przyjętych na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.).