II SAB/Ke 35/08
PostanowienieWSA w Kielcach2008-09-04
Skład orzekający: Dorota Chobian, Sylwester Miziołek, Dorota Pędziwilk-Moskal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, gdy organ wydał już decyzję merytorycznie rozpoznającą sprawę, a strona skarżąca wniosła skargę po otrzymaniu tej decyzji?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po wydaniu i doręczeniu stronie decyzji merytorycznie rozpoznającej sprawę. Celem skargi na bezczynność jest zdyscyplinowanie organu do załatwienia nierozstrzygniętej sprawy, a nie do wydania ponownej decyzji w sprawie zakończonej ostatecznymi decyzjami.Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w przedmiocie powołania biegłego i nakazania rozbiórki obiektu. Skarżący wskazał, że PINB nie podjął czynności po przekazaniu mu przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z dnia 31 stycznia 2008 r. PINB argumentował, że sprawa została już rozpatrzona w decyzji z dnia 14 lutego 2008 r. i wydanie kolejnej decyzji byłoby niedopuszczalne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie powołania biegłego i nakazania rozbiórki obiektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 16 czerwca 2008r. za pośrednictwem organu Z. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "brak podjęcia czynności przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w sprawie wydanego w dniu 31.01.2008r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia znak: [...], znak [...]". W uzasadnieniu swojej skargi wskazał, że w dniu 31 stycznia 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie, "które przekazał w celu rozpatrzenia" przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie to został wydane na podstawie prawomocnego wyroku WSA z dnia 20 listopada 2007r. oraz na podstawie jego wniosków z dnia 9 i 10 stycznia 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podjął żadnych czynności, dlatego też skierował on zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2008r. zobowiązał PINB do rozpatrzenia sprawy
w terminie 30 dni.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego
wskazał, że przesłane według właściwości przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma jako nie wnoszące nic nowego do sprawy uwzględnione zostały i rozpatrzone w uprzednio wydanej decyzji znak: [...] z dnia 14 lutego 2008r. Podjęcie jakichkolwiek czynności w tej samej sprawie, zakończonej ostatecznymi decyzjami prowadziłoby do wydania ponownej decyzji
w tej samej sprawie, co w świetle obowiązujących przepisów kpa jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:
Powołanym w skardze postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał na podstawie art. 65 § 1 kpa Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, zgodnie
z właściwością, dwa pisma skarżącego: z dnia 9 stycznia 2008r. zatytułowane "wniosek o rozpatrzenie sprawy powołania biegłego w zakresie zbadania szczelności szamba na działce w [...] przy ul. [...] 21 pod względem merytorycznym" oraz z dnia 10 stycznia 2008r. zatytułowane "wniosek o rozpatrzenie sprawy usytuowania szamba na działce w [...] przy ul. [...] 21 pod względem merytorycznym".
Postępowania administracyjne w sprawie stanowiącego własność małżonków [...] szamba prowadzone były od 2004r. W dniu 29 września 2004r. została wydana przez PINB decyzja nakazująca inwestorom wykonanie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia samowolnie wybudowanego zbiornika do stanu zgodnego z prawem, która to decyzja została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 10 listopada 2004r. Po ponownego rozpoznaniu sprawy postanowieniem z dnia 20 grudnia 2004r. PINB nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia oceny technicznej zbiornika na ścieki. Postanowienie to nie zostało zaskarżone w zwykłym trybie, natomiast postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2005r. ŚWINB stwierdził jego nieważność w części. Następnie decyzją z dnia 20 lutego 2006r. PINB
na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał inwestorom usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wykonanie przy zbiorniku na ścieki szeregu czynności. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu 20 maja 2006r. inżynier [...] poinformował organ, że wymieniony w decyzji zakres robót został pod jego nadzorem wykonany. Pomimo tego Z. S. jak i jego żona cały czas wysyłali do różnych organów, w tym również organów nadzoru budowlanego wszystkich instancji, pisma w sprawie szamba, domagając się nakazania jego usunięcia, zakazania użytkowania, a także wnioski w sprawie wznowienia postępowań dotyczących tego obiektu.
W dniu 14 lutego 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego
wydał dwie decyzje:
1/ odmawiającą wydania nakazu rozbiórki zbiornika na ścieki, zlokalizowanego na terenie działki w [...] oznaczonej numerem geodezyjnym 1101, należącej do A. i B. małżonków P. oraz
2/ odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia postanowienia z dnia 20 grudnia 2004r., nakładającego na małżonków P. obowiązek wykonania oceny technicznej.
Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
/ Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel instytucji skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania
w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została wniesiona przez Z. S. już po otrzymaniu przez niego wydanych w dniu 14 lutego 2008r. / a więc wydanych po wniesieniu przez niego pism z dnia 9 i 10 stycznia 2008r. i po ich przekazaniu przez GINB organowi I instancji/ decyzji, w tym decyzji merytorycznie rozpoznającej sprawę - odmawiającej nakazania usunięcia zbiornika
/ decyzja organu II instancji z dnia 4 kwietnia 2008r. wydana na skutek wniesionego odwołania została przez Z. S. zaskarżona do WSA - sprawa o sygn. [...]/.
Zarówno w orzecznictwie / por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 IV SAB 14/86 - ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004r. sygn. II SAB/Gd 46/03 Lex nr 203323/ jak i w doktrynie /por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia W-ctwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r. str. 89, B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie I str. 147/ zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna. Również podnieść należy, iż stosownie do art. 3 ust. 2 pkt 8 uppsa sprawowana przez sądy administracyjne kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg nie na każdą bezczynność organów lecz tylko bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4. Odnosząc to do niniejszej sprawy wskazać należy, iż niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność polegającą na nieuwzględnieniu wniosku dowodowego, zawartego w piśmie skarżącego z dnia 9 stycznia 2008r., które to pismo jako jedno z dwóch zostało według właściwości przekazane przez GINB Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008r. Dopuszczenie bowiem dowodu nie następuje w drodze decyzji czy też postanowienia, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 lub 3, ani też w drodze innego aktu lub czynności, o jakich mowa w pkt 4 art. 3 § 2 uppsa.
Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło