II SAB/Ke 36/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 7 stycznia 2014 r. B. B. skierował – w formie elektronicznej – na adres e-mail Okręgowej Izby Radców Prawnych– wniosek o udostępnienie wszystkich orzeczeń wydawanych w postępowaniach dyscyplinarnych za lata 2012 i 2013. Następnie pismem z dnia 28 lipca 2014 r. B. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, polegającą na nieudostępnieniu żądanej we wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak zdolności sądowej organu, któremu B. B. zarzuca bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd zobowiązany był do zbadania zdolności sądowej stron biorących udział w postępowaniu sądowym. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 p.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. W myśl art. 32 p.p.s.a. stronami postępowania sądowoadministracyjnego są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie stronami postępowania są skarżący oraz Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych, na którego wskazał skarżący w skardze, jako na organ zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy więc rozstrzygnąć, czy Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych posiada zdolność sądową. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 637) powołuje samorząd radców prawnych. Samorząd zawodowy radców prawnych jako taki nie ma osobowości prawnej. W osobowość prawną, zgodnie z art. 5 ustawy o radcach prawnych, wyposażone są natomiast okręgowe izby radców prawnych i Krajowa Izba Radców Prawnych, które działają przez swoje organy. Zgodnie z art. 52 ustawy o radcach prawnych, działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. Tylko rada jest uprawniona do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych w stosunkach zewnętrznych i wewnętrznych i tylko rada może umocować (w drodze uchwały) do reprezentowania izby w stosunkach zewnętrznych. Wprawdzie zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o radcach prawnych jednym z organów samorządu radcowskiego jest także okręgowy sąd dyscyplinarny, ale ani organ ten nie ma kompetencji do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych, ani też nie posiada odrębnej zdolności do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Okręgowy sąd dyscyplinarny wydaje orzeczenia w ramach odpowiedzialności dyscyplinarnej radców prawnych i aplikantów radcowskich. Skoro zatem osobowość prawną, a w konsekwencji zdolność sądową posiada jedynie okręgowa izba radców prawnych, to tylko okręgowa izba radców prawnych może być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W niniejszej sprawie stroną postępowania mogłaby być więc wyłącznie Okręgowa Izba Radców Prawnych. Jednocześnie podkreślić należy, że niewłaściwe określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 p.p.s.a. W świetle powyższego, skoro Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych nie posiada zdolności sądowej, to nie może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.