II SAB/Ke 37/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie wykreślenia - po wznowieniu postępowania - wpisu z ewidencji działalności gospodarczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 29 grudnia 2007 r. B. M. nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność "organów administracyjnych w sprawie dotyczącej wykreślenia z prowadzonej działalności gospodarczej przez Wójta Gminy– R. B.". Powyższa skarga została przekazana postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2008 r. do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach jako sądowi właściwemu miejscowo. Skarżący zażądał: 1. stwierdzenia, że decyzja Wójta Gminy z dnia [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez R. B. została wydana z naruszeniem przepisów prawa, 2. stwierdzenia, że decyzja o zarejestrowaniu prowadzonej przez syna Wójta Gminy działalności gospodarczej i wydana przez ten organ, została wydana z naruszeniem prawa, m.in. poprzez niewyłącznie się organu z prowadzenia własnej sprawy, 3. stwierdzenia, że prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie przez organy samorządowe i organ nadzoru odbyło się z naruszeniem prawa, co w konsekwencji skutkować powinno pozbawieniem R. B. mandatu Wójta Gminy. W uzasadnieniu skargi B. M. wyjaśnił, że w dniu 30 maja 2007 r. złożył pisemną skargę do Wojewody na działalność gospodarczą prowadzoną przez Wójta Gminy polegającą na dystrybucji gazu i paliw płynnych na terenie gminy K. i innych gmin województwa, co powinno spowodować wygaśnięcie mandatu wójta. Jednocześnie powiadomił o powyższym Radę Gminy, Urząd Skarbowy w S. i Wojewódzki Inspektorat Kontroli Skarbowej. Skarżący wskazał, że w odpowiedzi na powyższe Wojewoda pismem z dnia 5 czerwca 2007 poinformował go, że Wójt Gminy, na mocy decyzji z dnia [...] zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 28 lutego 2007 r. B. M. podał, że pismem z dnia 14 czerwca 2007 r. poinformował Wojewodę oraz Przewodniczącego Rady Gminy oraz Urząd Skarbowy w S. o pozornym zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej przez Wójta Gminy. Skarżący wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] Wojewoda uznał podniesione przez niego zarzuty i skierował wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] wznowiło postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminy, zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] i wyznaczyło do załatwienia sprawy Wójta Gminy w K. B. M. wskazał, że w związku z przedłużającym się postępowaniem skierował zażalenie do Wojewody na przewlekłe, biurokratyczne i nieterminowe załatwienie sprawy przez Burmistrza Miasta i Gminy w K. W dniu 21 grudnia 2007 r. skarżący otrzymał pismo od Wojewody , w którym został poinformowany, że Burmistrz Miasta i Gminy w K. wydał decyzję z zachowaniem zasad obowiązujących w kodeksie postępowania administracyjnego i stała się ona ostateczna, oraz że w stosunku do Wójta Gminy brak jest podstaw do podejmowania działań nadzorczych zmierzających do wygaszenia mandatu Wójta. Skarżący podkreślił, że do dnia 22 listopada 2007 r. Burmistrz Miasta i Gminy w K. nie załatwił sprawy, skoro decyzja wydana w dniu [...] wydana przez Wójta Gminy R. B. dotycząca wykreślenia jego osoby z ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą jest z mocy prawa nieważna, przekroczony został ustawowy termin zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem istnieją przesłanki do pozbawienia R. B. mandatu Wójta Gminy. Skarżący podał, że z oświadczenia majątkowego złożonego w dniu 28 grudnia 2006 r. przez R. B. do Wydziału Nadzoru Wojewody wynika, że rozpoczął on procedurę zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej i zakreślił ostateczny termin zakończenia na dzień 28 lutego 2007 r., tj. w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia ślubowania. B. M. wskazał, że z przepisów ustawy samorządowej wynika, że jeżeli właściwy organ wbrew obowiązkom wynikającym z przepisów art. 190 ust. 2 i 6 i art. 194 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 24 b ust. 6, art. 26 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta oraz art. 5 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, nie podejmie uchwały, Wojewoda powinien wezwać organ gminy do podjęcia odpowiedniego aktu w terminie 30 dni, a gdyby to się okazało nieskuteczne powinien wydać zarządzenie zastępcze. W niniejszej sprawie natomiast, zarówno w działaniach organu gminy jak i organu nadzorczego brak jest działania eliminującego z obrotu prawnego wadliwie wydaną decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. Skarżący podkreślił, że skoro decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] została wydana z zachowaniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz stała się ostateczna i podlega wykonaniu, to nasuwa się pytanie w jakim dniu została definitywnie wykreślona działalność gospodarcza organu wykonawczego gminy. Skarżący wskazał ponadto, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy K. nie została mu doręczona, nie może zatem odnieść się do jej treści. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi na bezczynność przez sprecyzowanie: 1. czy dotyczy ona bezczynności tylko Wojewody, czy też innych jeszcze organów administracji publicznej (jeśli tak, to należy wskazać których konkretnie), 2. na czym ma polegać bezczynność organu (względnie organów) administracji, tj. na niewydaniu jakiego konkretnie aktu administracyjnego lub niedokonaniu jakiej konkretnie czynności z zakresu administracji publicznej, oraz które ze wskazanych organów miały się dopuścić tej bezczynności - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi. W odpowiedzi na to wezwanie B. M. pismem z dnia 27 czerwca 2008 r. wyjaśnił, że jego skarga dotyczy bezczynności Rady Gminy, Burmistrza Miasta i Gminy K., Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wojewody. Bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w K. polega w przekonaniu skarżącego na tym, że od dnia przekazania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze niniejszej sprawy do rozpoznania, nie została wydana decyzja w przewidzianym ustawowo terminie, natomiast stanowisko, jakie zajął organ, ograniczało się do stwierdzenia, że zostało naruszone prawo przy wydawaniu decyzji z dnia [...] przez Wójta Gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Burmistrz Miasta i Gminy K. podał, że w dniu 21 września 2007 r. do Urzędu Miasta i Gminy wpłynęło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wójta Gminy z dnia [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez R. B. Organem właściwym do rozpoznania sprawy został wyznaczony Burmistrz Miasta i Gminy K. Organ wskazał, że w dniu 27 września 2007 r. powiadomiono R. B. o wznowieniu postępowania i o możliwości wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. R. B. nie zgłosił się do Urzędu Miasta i Gminy, natomiast w dniu 10 października 2007 r. została przeprowadzona rozmowa z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego w celu uzyskania informacji o przyczynie przedłużającego się terminu doręczenia pisma R. B., którą okazała się konieczność przechowywania pisma w Urzędzie Pocztowym przez okres 14 dni z uwagi na nieodebranie przesyłki przez adresata. Burmistrz Miasta i Gminy Koprzywnica podał, że w dniu 9 października 2007 r. wpłynęło do Urzędu pismo od Wojewody, w którym domagano się udzielenia informacji o sposobie załatwienia sprawy dotyczącej wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej R. B. W odpowiedzi na powyższe organ pismem z dnia 15 października 2007 r. wyjaśniał, że postępowanie administracyjne jest prowadzone, jednakże z uwagi na fakt, że nie upłynął 7- dniowy termin do zapoznania się przez stronę z dokumentacją, decyzja nie może zostać wydana. Organ wskazał, że w dniu 19 października 2007 r. zostało zwrócone do Urzędu Miasta i Gminy pismo adresowane do R. B., które było dwukrotnie awizowane i którego R. B. nie odebrał. Mając na uwadze powyższe w dniu [...] Burmistrz Miasta i Gminy w K. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie, która została doręczona R. B. w dniu 31 października 2007 r. R. B. nie złożył od powyższego rozstrzygnięcia odwołania, a zatem w dniu 15 listopada 2007 r. decyzja stała się ostateczna. Organ administracji pismem z dnia 22 listopada 2007 r. poinformował Wojewodę o ostatecznym sposobie załatwienia sprawy i podkreślił, że decyzja została wydana bez zbędnej zwłoki, tj. z zachowaniem procedury administracyjnej określonej w kodeksie postępowania administracyjnego. Ponadto organ podniósł, że B. M. nie był stroną postępowania prowadzonego przez Burmistrza Miasta i Gminy K. w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Przede wszystkim wskazać należy, iż skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel instytucji skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 uppsa, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została wniesiona przez B. M. już po wydaniu przez Burmistrza Miasta i Gminy K. decyzji z [...] stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dotyczącego Zakładu Usług Gazowych "[...]", przy czym organ nie uchylił decyzji z dnia [...] z tego względu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej. W niniejszej sprawie zapadło zatem orzeczenie w przedmiocie żądania skarżącego. Należy podkreślić, że zarówno w orzecznictwie ( por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 IV SAB 14/86 – ONSA 1987/1/7, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004r. sygn. II SAB/Gd 46/03 Lex nr 203323) jak i w doktrynie (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia W-ctwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005r. str. 89, B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie I str. 147) zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. skargę odrzucił. Ubocznie można dodać, że skarga nie mogła zostać uwzględniona również dlatego, że skarżący B.M. nie posiadał interesu prawnego do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Jak wynika z treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istotą tej legitymacji skargowej jest uprawnienie do żądania wydania określonego aktu lub dokonania czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie II OSK 825/05, LEX nr 194006 stanął na stanowisku, że legitymacja do uczestniczenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego, czy skarżący jest nadal stroną postępowania administracyjnego. Utrata przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa powoduje, że skarżący utracił interes prawny, który uzasadniał wniesienie skargi na bezczynność. Wskazany pogląd podziela również Sąd w niniejszym składzie. Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy należy podkreślić, że B. M. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji przez Burmistrza Miasta i Gminy K. dnia [...], a zatem nie przysługuje mu także przymiot strony w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.