II SAB/Ke 37/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-10-22

Skład orzekający: Dorota Pędziwilk-Moskal, Anna Żak, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej posiada zdolność sądową do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona w sprawie o udostępnienie informacji publicznej?
Ratio decidendi
Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej nie posiada zdolności sądowej, ponieważ zgodnie z Prawem o adwokaturze osobowość prawną posiadają jedynie Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie, a Sąd Dyscyplinarny jest jedynie organem izby adwokackiej. Brak zdolności sądowej po stronie podmiotu, na który skarżący wskazał jako organ zobowiązany do udzielenia informacji, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.
Stan faktyczny
B. B. złożył skargę na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej orzeczeń wydawanych w postępowaniach dyscyplinarnych za lata 2012-2013. Sąd Dyscyplinarny wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nie jest władny do udostępnienia informacji i nie otrzymał wniosku. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014r. na rozprawie sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Skargą z dnia 14 lipca 2014r. (data wpływu do Okręgowej Rady Adwokackiej 29 lipca 2014r.) B. B. zarzucił Sądowi Dyscyplinarnemu Izby Adwokackiej bezczynność polegającą na nieudzieleniu mu informacji publicznej dotyczącej wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012- 2013, o udostępnienie której zwrócił się do organu drogą elektroniczną w dniu 7 stycznia 2014r. W związku z powyższym zażądał zobowiązania Sądu Dyscyplinarnego do udostępnienia mu żądanej informacji oraz zasadzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że nie jest władny do udostępnienia informacji, o które wnosi skarżący, a do zakresu jego działania należy na podstawie art. 50 Prawa o adwokaturze wydawanie orzeczeń w sprawach dyscyplinarnych członków Izby. Z ostrożności procesowej wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że Sąd Dyscyplinarny nie otrzymał wniosku z dnia 7 stycznia 2014r., nie zna jego treści i nie wie kto jest jego autorem. Pismem procesowym z dnia 16 października 2014r. (data wpływu do Sądu 20 października 2014r.) Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej podtrzymał wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę podnosząc jednocześnie, że do Sądu Dyscyplinarnego nie wpłynął żaden wniosek skarżącego. Według informacji uzyskanych w Biurze Okręgowej Rady Adwokackiej wniosek taki nie wpłynął również do Okręgowej Rady Adwokackiej na jej adres mailowy. Z ostrożności podniósł m.in., że informacje żądane przez skarżącego nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuję: Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd jest zobowiązany w pierwszej kolejności do zbadania, czy skarga jest dopuszczalna. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest posiadanie przez strony zdolności sądowej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, Sąd odrzuca skargę. Zgodnie z treścią art. 25 § 1 - § 4 P.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. W myśl art. 32 P.p.s.a., stronami postępowania sądowoadministracyjnego są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie B. B. wskazał Sąd Dyscyplinarny jako organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Podkreślenia wymaga, że ustawa z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r., poz. 635 ze zm.) powołuje samorząd adwokatów. Osobowość prawną zgodnie z art. 10 tej ustawy posiadają jedynie Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie. Natomiast zgodnie z art. 39 cytowanej powyżej ustawy organami izby adwokackiej są: 1) zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych adwokatów; 2) okręgowa rada adwokacka; 3) sąd dyscyplinarny; 4) komisja rewizyjna. W związku z powyższym Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej nie posiada zdolności sądowej, a tym samym nie może występować w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Jednocześnie należy wskazać, że określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 P.p.s.a. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło