II SAB/Ke 38/12

PostanowienieWSA w Kielcach2012-11-20

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, będącej w trudnej sytuacji materialnej, przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, ze względu na swoją trudną sytuację materialną (bezrobocie, niski dochód, brak majątku, zadłużenie), wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Ponadto, w sprawach dotyczących działania lub bezczynności organu w przedmiocie pomocy społecznej, w tym dodatku mieszkaniowego, skarżący są zwolnieni z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1a PPSA.
Stan faktyczny
M. K. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. Do skargi dołączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, przedstawiając swoją trudną sytuację materialną (bezrobocie, niski dochód, brak majątku, utrzymywanie się z pomocy społecznej i wsparcia matki). Skarżąca wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił ustanowić dla M. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 20 listopada 2012 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia ustanowić dla M. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. M. K. do swojej skargi na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wicach w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego dołączyła urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W formularzu wnioskodawczyni wskazała dwudziestodwuletniego syna jako osobę, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, ale nadmieniła, że "z uwagi na dobro syna prowadzimy odrębne gospodarki finansowe". Skarżąca oświadczyła, że jest bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku otrzymywała zasiłek w wysokości 378,50 zł. Wnioskodawczyni korzysta ze wsparcia finansowego ze strony swojej matki. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, uzyskiwane środki finansowe w całości przeznacza na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania. Czynsz za mieszkanie wraz z opłatą za wodę wynosi średnio 684 zł miesięcznie, wnioskodawczyni wpłaca miesięcznie do spółdzielni mieszkaniowej 60 zł. Ponadto płaci miesięcznie 50 zł za prąd i 50 zł za telefon komórkowy. Syn wnioskodawczyni jest studentem, otrzymuje alimenty w wysokości 600 zł miesięcznie oraz stypendium socjalne, którego wysokość nie była ustalona w dniu składania formularza PPF. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącej, przede wszystkim: bezrobocie, niski dochód z pomocy społecznej, brak własnego majątku i zadłużenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym również dodatku mieszkaniowego. Zatem skarga M. K. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło