II SAB/Ke 39/12

PostanowienieWSA w Kielcach2012-12-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy przez organ wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. Oznacza to konieczność skorzystania z przewidzianego w art. 37 § 1 KPA zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Brak wniesienia takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżąca M.K. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. w przedmiocie zapłaty zadłużenia z tytułu czynszu za mieszkanie oraz kosztów komorniczych i kosztów procesu o eksmisję. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie wnosiła ona zażalenia na niezałatwienie sprawy przez organ do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. w przedmiocie zapłaty zadłużenia z tytułu czynszu za mieszkanie postanawia: odrzucić skargę. M.K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (MOPS) w S. polegającą na odmowie zapłaty zadłużenia w kwocie 41.418,04 zł powstałego z tytułu nieopłacenia przez skarżącą czynszu za mieszkanie w latach 2008-2012, kwoty kosztów komorniczych w wysokości 4.615,92 zł oraz kwoty 337 zł tytułem kosztów procesu o eksmisję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie wnosiła ona zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na niezałatwienie przez Dyrektora MOPS w S. sprawy zapłaty zadłużenia z tytułu czynszu za mieszkanie do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest zatem dopuszczalne dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Przepis art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po skorzystaniu z zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia, w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło