II SAB/Ke 41/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku przedłożenia oceny technicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż D. K. wniosła uprzednio zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zdaniem skarżącej bezczynność ta polegała na braku wyegzekwowania obowiązku przedłożenia oceny technicznej szczelności zbiornika na ścieki zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] przy [...] w K. - nałożonego na E. G., M. G. oraz Z. G. postanowieniem organu I instancji z dnia [...] , znak: [...] - w terminie do dnia 28 lutego 2006r. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] organ odwoławczy uznał przedmiotowe zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że ze względu na planowane rozpoczęcie w bieżącym roku budowy kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] w K., do której nastąpi podłączenie (ujętego w projekcie kanalizacji sanitarnej) budynku mieszkalnego przy [...], a tym samym i likwidacja zbiornika znajdującego się na tej działce, ewentualne dalsze czynności, zmierzające do wyegzekwowania nałożonego obowiązku przedłożenia oceny szczelności przedmiotowego zbiornika, winny być poprzedzone ustaleniem terminu wykonania kanalizacji sanitarnej w ulicy [...]. Mogłoby się bowiem okazać, że wykonanie kanalizacji sanitarnej nastąpi szybciej niż opracowanie oceny szczelności, której wykonanie wiąże się z dość znacznymi kosztami. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi. Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 29 października 2008r. pełnomocnik D. K. - jej mąż R. S. sprecyzował skargę oświadczając, iż "upatruje bezczynności organu w tym, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyegzekwował swojego postanowienia nakładającego obowiązek wykonania oceny technicznej. Organ powinien to zrobić poprzez zastępcze zlecenie sporządzenia takiej oceny technicznej na koszt państwa G. w trybie art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organy te w przewidzianym prawem terminie nie wydadzą któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy aktów administracyjnych, to jest: 1) decyzji administracyjnej, 2) postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia został spełniony. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych skarżąca przed wniesieniem skargi do tut. Sądu złożyła stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia nad Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, którego bezczynność zakwestionowała. Pełnomocnik D. K. na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 29 października 2008r. jednoznacznie sprecyzował treść żądania objętego skargą. W związku z tym nie budzi wątpliwości, że skarżąca domaga się wyegzekwowania obowiązku dostarczenia oceny technicznej spornego zbiornika na nieczystości lub zlecenia wykonania tej ekspertyzy na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia - w trybie art. 81c ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1188 ze zm.). Zdaniem skarżącej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w tym zakresie bezczynny, ponieważ nie egzekwuje tego obowiązku ani nie zleca wykonania tej oceny na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia. Odnosząc się do żądania D. K. stwierdzić należy, iż przepis art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu nadzoru budowlanego w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku przedłożenia oceny technicznej obiektu budowlanego. Postanowienie wydawane w trybie art. 81 c ust. 2 cyt. ustawy Prawo budowlane jest postanowieniem dowodowym. To zaś oznacza, że jest wydawane w toku prowadzonego postępowania w sprawie. Postanowienie o jakim mowa wyżej, na gruncie niniejszej sprawy, zostało podjęte w trakcie postępowania prowadzonego w sprawie stanu technicznego zbiornika na ścieki. Z akt sprawy wynika, że postępowanie to nie zostało dotychczas zakończone. Wskazać także trzeba, iż postanowienie, wydane w trybie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego nie może stanowić tytułu egzekucyjnego uprawniającego do wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej w przypadku nie wykonania przez stronę obowiązku nałożonego tym postanowieniem. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że postanowienia tego rodzaju nie różnią się od wydawanych w toku postępowania administracyjnego postanowień, określonych w art. 123 § 2 k.p.a., a nałożony nim obowiązek ma wyłącznie charakter dowodowy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że żądanie wyegzekwowania obowiązku przedłożenia oceny technicznej, nałożonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy, nie mieści się w zakresie przedmiotowym spraw objętych właściwością sądu administracyjnego. W konsekwencji tych rozważań trzeba podnieść, iż każdej ze stron postępowania administracyjnego służy prawo wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej tylko w przypadkach o jakich mowa w art. art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy p.p.s.a. Z tego też względu skargę D.K. - jako niedopuszczalną - należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.