II SAB/Ke 41/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na bezczynność Wójta Gminy Ł. w przedmiocie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić J. W. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, zarzucając naruszenie przez Wójta Gminy Ł. przepisów art. 61 kpa oraz art. 7 kpa. W uzasadnieniu podał, że 23 marca 2016 r. zwrócił się z pismem do Wójta z prośbą o interwencję, ponieważ sąsiad pozżynał drzewa i zatarasował mu nimi wjazd na jego działkę rolną. Skarżący zaznaczył, że wjazd ten należał do jego rodziny od pokoleń. Również pracownicy Urzędu Gminy 14 kwietnia 2016 r. w czasie interwencji przedstawili mapkę z przebiegiem granic pomiędzy działkami zgodną ze stanem faktycznym, lecz sąsiad stwierdził, że on posiada swoją mapkę na której wjazd należy do niego. Dodał, że w piśmie z 20 kwietnia 2016 r. Wójt odmówił mu wszczęcia postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Ł. wniósł o jej odrzucenie. Podał, że nie miał obowiązku wszczęcia postępowania, gdyż sprawy dotyczące usunięcia ułożonych drzew przez sąsiada, czy też przywrócenia utraconego posiadania reguluje kodeks cywilny, a orzekanie w tego rodzaju sprawach należy do właściwości sądów powszechnych. Brak jest zatem po stronie organu powinności rozstrzygania spraw wskazanych w piśmie J. W. Nadto organ dodał, że skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, a więc nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że wbrew twierdzeniom organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, złożona przez J. W. skarga, nie dotyczy bezczynności Wójta w przedmiocie nakazania usunięcia ułożonych drzew, czy też przywrócenia utraconego posiadania, a więc spraw należących do właściwości sądów powszechnych. W ocenie Sądu skarga ta dotyczy bezczynności Wójta w sprawie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Powyższy wniosek wynika z faktu, że źródłem wskazanych przez organ, a także w piśmie skarżącego z dnia 23 marca 2016 r. zatytułowanym "Prośba", problemów z zablokowaniem wjazdu i naruszeniem posiadania skarżącego, jest w istocie brak rozgraniczenia działki J. W. z działką jego sąsiada H. D. Z takiej gradacji i kolejności tych spraw zdaje sobie sprawę również sam skarżący, skoro we wspomnianym piśmie z dnia 23 marca 2016 r. oraz w drugim piśmie z tej samej daty skierowanym do Wójta Gminy Ł., zatytułowanym wniosek o rozgraniczenie nieruchomości, wniósł o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości oznaczonej numerem [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], z nieruchomością sąsiednią oznaczoną numerem [...], stanowiącą własność H. D. W tej sytuacji Wójt powinien te pisma potraktować jako wniosek strony o wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Skarga podlega jednak odrzuceniu z innych względów. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012.270 ze zm.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu, J. W. nie zaskarżył zarzucanej bezczynności zażaleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z uwagi na to, że sprawa dotyczy przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego (art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz.U.2015.520 ze zm.). Ponieważ więc wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie należy podnieść, że powyższego wymogu wyczerpania środków zaskarżenia nie spełnia wniesiona przez skarżącego do Rady Gminy skarga na Wójta Gminy Ł., a następnie zażalenie na uchwałę tej Rady podjętą w wyniku rozpatrzenia skargi. Skarga ta została wniesiona bowiem w trybie art. 227 kpa, a nie w trybie zażalenia z art. 37 kpa, a ponadto była rozpatrywana przez inny organ. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.