II SAB/Ke 41/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018r. na rozprawie sprawy z wniosku M. M. o uzupełnienie wyroku z dnia 11 lipca 2018r. sygn. akt II SAB/Ke 41/18 wydanego w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odmówić uzupełnienia wyroku. II SAB/Ke 41/18 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 lipca 2018 r. wydanym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargę M. M. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Powyższą skargę jej autor wniósł, jak wskazał, w związku z niezałatwieniem jego podania z dnia 24 listopada 2017 r. adresowanego do KPP w S., a przekazanego w całości do organu o wydanie zakresów obowiązków służbowych stanowiskowych z kart opisu stanowiska obowiązujących jego osobę od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia zwolnienia ze służby czynnej w Policji, w związku z podaniem z dnia 31 stycznia o uzupełnienie czynności poprzez wydanie odpisu zakresu obowiązków doręczonego wraz z rozkazem personalnym numer [...] z dnia 29 grudnia 2006 roku. Skargę wywiódł, jak wyjaśnił, w związku z niezałatwieniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. sprawy o "wydanie odpisu uwierzytelnionego żądanego dokumentu karty opisu stanowiska i szczegółowych obowiązków do niego przypisanych", wiążących M. M., jak podniósł, od dnia 1 stycznia 2007 roku, a to poprzez "niewydanie zakreślonego w razie odmowy, wraz z uzasadnieniem prawnym i faktycznym wymagalnego postanowienia o odmowie wydania żądanych dokumentów, orzeczenia w zakresie odmawiania podjęcia działań, czy czynności zmierzających do skompletowania akt osobowych, w razie uchybienia obowiązkowi i nie przekazanie kompletnych akt do archiwum KWP przez organ ds. osobowych, tj. Komendanta Powiatowego Policji w S., względnie skorzystanie z czynności przekazania spraw do załatwienia Komendantowi Powiatowemu Policji w S., w razie braku właściwości Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. ." Skarżący podniósł w skardze, że Komendant Wojewódzki Policji w K. nie załatwił zgodnie z prawem jego sprawy zainicjowanej podaniem z dnia 24 listopada 2017 r. uzupełnionego i doprecyzowanego wnioskiem z dnia 31 stycznia 2018 r. w zakresie wydania uwierzytelnionego odpisu dokumentu z akt osobowych posiadanych przez organ. tj. uwierzytelnionej kserokopii karty opisu stanowiska pracy od 1 stycznia 2007 r., która strona miała otrzymać wraz z rozkazem personalnym nr [...] z dnia 29 grudnia 2006 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że w aktach osobowych skarżącego brak jest uwierzytelnionej kserokopii karty opisu stanowiska pracy od 01 stycznia 2007 roku, która skarżący miał otrzymać wraz z rozkazem nr [...] z dnia 29 grudnia 2006 r. M. M. , podobnie jak organ, nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, którego odpis doręczony został skarżącemu, jako wydanego na posiedzeniu niejawnym, w dniu 16 lipca 2018 r. W dniu 23 lipca 2018 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek M. M. złożony dnia 18 lipca 2018 r. o uzupełnienie ww. wyroku sądowego wobec, jak podniósł, wydania orzeczenia wyłącznie w zakresie częściowym sprawy. Skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie w zakresie wniesionego zarzutu bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. , polegającego na "częściowym załatwieniu sprawy w części pozostawienia sprawy dla tej instancji bez załatwienia zgodnie z nakazami prawa, albowiem skarżony organ uchylił się do prawidłowego załatwienia wniosku o dostęp i inne prawa strony związane z aktami administracyjnymi dotyczących sprawy wnoszącego." Jak wskazał wnioskodawca, skarżony organ, działając na podstawie art. 73 k.p.a., wydał wyłącznie odpis jednego dokumentu, natomiast w zakresie dokumentu z akt osobowych, dotyczącego zakresu obowiązków wiążącego skarżącego w okresie służby czynnej w Policji od dnia 1 stycznia 2007 roku, sprawy nie załatwił, pomimo uznania się za właściwy w zakresie całości podania strony opartego i załatwionego w części w oparciu o powołany przepis, albowiem, w ocenie strony, do akt spraw związanych ze stosunkiem służbowym dla strony nie mają zastosowania przepisy o dostępie do informacji publicznej. Strona bowiem może korzystać w toku każdego postępowania w administracji, jak i po jego zakończeniu z praw określonych w art. 73 k.p.a. Zdaniem skarżącego, organ uznając się za właściwy, winien załatwić sprawę o wydanie odpisów dokumentów w całości, a w razie uznania swojej niewłaściwości w części, powinien poinformować o tym stronę, by ta mogła dochodzić uzupełnienia, względnie odtworzenia akt administracyjnych w tej części, w razie zagubienia lub zniszczenia żądanego dokumentu mającego znaczenie prawne. Na rozprawie w dniu 4 września 2018 r. M. M. podtrzymując wniosek o uzupełnienie wyroku, dodał, że w rozdziale 2 akt osobowych w kopercie nr 10 znajdują się 3 postanowienia o odmowie wszczęcia postępowań. W postanowieniu z 19 stycznia 2007r. jest zapisane, że M. M. jest referentem Ogniwa Patrolowo-Interwencyjnego, natomiast w treści dwóch postanowień zawartych w tej kopercie jest ujęty jako Zastępca Dyżurnego ZDSP KPP w S.. Ponadto podkreślił, że w aktach osobowych organ rozpowszechnia innym instytucjom dokumenty w postaci wyroku skazującego oraz inne dokumenty dotyczące tego wyroku, które powinny być dawno "zatarte" i usunięte z akt, na okoliczność czego przedłożył kopię zapytania o karalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W świetle przytoczonego przepisu, przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez Sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku. Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. W niniejszej sprawie tego rodzaju przypadek nie zachodzi, albowiem wyrok wydany dnia 11 stycznia 2018 r. rozstrzygnął o całości skargi, orzekając o jej oddaleniu. Sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w kwestii załatwienia skargi w sytuacji jej oddalenia. Zatem zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, skarżący nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia Sądu, z uwagi na nierozstrzygnięcie w sentencji wyroku o całości żądania skargi. Zdaniem wnioskodawcy, Sąd nie rozpoznał skargi dotyczącej bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w zakresie niewydania skarżącemu dokumentu z jego akt osobowych, a dotyczącego zakresu obowiązków wiążącego skarżącego w okresie służby czynnej w Policji od dnia 1 stycznia 2007 roku. Tymczasem, jak wynika z treści wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi, którą Sąd rozpoznał ww. wyrokiem z dnia 11 lipca 2018 r., dotyczyła ona nierozpoznania wniosku skarżącego w zakresie żądania wydania karty opisu stanowiska i szczegółowych obowiązków do niego przypisanych, wiążących go od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia zwolnienia ze służby czynnej w Policji. Podaniem z dnia 31 stycznia 2018 r. skarżący, jak podniósł, wnosił o uzupełnienie czynności poprzez wydanie odpisu zakresu obowiązków doręczonego wraz z rozkazem personalnym numer [...] z dnia 29 grudnia 2006 roku, a organ tego wniosku nie załatwił. Analizując treść złożonej skargi i zakres żądanego we wniosku uzupełnienia wyroku należy wskazać, że skarga została w całości rozpoznana i brak jest w niniejszej sprawie przesłanek przewidzianych w art. 157 § 1 p.p.s.a. koniecznych do uwzględnienia przedmiotowego wniosku skarżącego. Strona, która nie zgadza się z wyrokiem Sądu, w szczególności z uwagi na to, że Sąd nie odniósł się do wszystkich zarzutów skargi, może wnieść skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Takie prawo przysługiwało również skarżącemu od ww. wyroku z dnia 11 lipca 2018 r., ale autor skargi z niego nie skorzystał, jak również nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku, w którym Sąd wyjaśniłby podstawę prawną wydanego orzeczenia. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zastępować ani wniosku o uzasadnienie wyroku (w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnia motywy jego podjęcia), ani skargi kasacyjnej (w której strona może zgłosić zarzuty pod adresem wyroku Sądu pierwszej instancji, jeśli kwestionuje rozstrzygnięcie w nim zawarte). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku o uzupełnienie wyroku pozostają okoliczności podniesione na rozprawie przez skarżącego, albowiem zmierzają one do uzupełnienia twierdzeń już rozpoznanej skargi i polemiki z wyrokiem Sądu z dnia 11 lipca 2018 r. Ubocznie tylko należy wyjaśnić, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (bez udziału stron), jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.), jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.