II SAB/Ke 42/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 13 stycznia 2012 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi K. M. na bezczynność Starosty p o s t a n a w i a I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych całości, II. ustanowić dla K. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, III. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. K. M. złożyła w dniu 30.XII.2012 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie z jej skargi na bezczynność Starosty. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2146,22 zł brutto miesięcznie, częściowo zajętej przez komornika. Do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota 1247 zł netto. Skarżąca spłaca dwa kredyty w wysokości 11000 zł. Raty kredytu wynoszą 416 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności domu, który wymaga remontu oraz udziału we współwłasności działki rolnej o powierzchni 1,27 ha oraz własności działki o powierzchni 0,57 ha. Wnioskodawczyni przeznacz dochód na zakup lekarstw, opłacenie rachunków związanych z utrzymaniem domu, ubezpieczenie i wyżywienie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni w sposób przekonujący wykazała, że nie stać jej na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru i poniesienie kosztów sądowych. Przemawia za tym przede wszystkim przede fakt, że skarżąca jest zadłużona i po przymusowym uregulowaniu należności z różnych tytułów wobec kilku wierzycieli do jej dyspozycji pozostaje kwota, która może wystarczyć jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, a posiadane nieruchomości nie tylko nie przynoszą dochodu, ale i wymagają nakładów finansowych. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.