II SAB/Ke 43/12

PostanowienieWSA w Kielcach2013-01-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Sylwester Miziołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a stan faktyczny i prawny sprawy uległ istotnej zmianie od czasu złożenia ostatniego pisma procesowego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto, niedopuszczalność skargi może wynikać z faktu, że stan faktyczny i prawny sprawy uległ istotnej zmianie od czasu złożenia ostatniego pisma procesowego, co uniemożliwia ocenę bezczynności organu w odniesieniu do wcześniejszych etapów postępowania.
Stan faktyczny
Strona D.K. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie samowoli budowlanej z 2000 r. Skarżąca zarzuciła organowi brak rozstrzygnięcia sprawy przez 12 lat. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał na podjęte działania, w tym wydanie decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia projektu zamiennego, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją o stwierdzeniu jej nieważności. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, a stan faktyczny sprawy uległ zmianie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 października 2012r. D.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w postępowaniu [...], polegającą na "braku prawnie niepodważalnego rozstrzygnięcia tym postępowaniem stwierdzonej w 2000r. rażącej samowoli budowlanej, popełnionej przy zrealizowaniu w 1993r. budynku gospodarczego – w sposób rażąco odbiegający od udzielonego pozwolenia na budowę, w tym głównie – poprzez m. in. samowolną istotną zmianę jego usytuowania – w sposób rażąco naruszający ustalenia szczegółowe miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Mając na uwadze powyższe skarżącą domaga się zobowiązania organu do "natychmiastowego, właściwie merytorycznego, tzn. prawnie niepodważalnego zakończenia dotychczasowej, już 12 – letniej bezczynności" oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że decyzją z dnia [...] znak: [...], nałożył na M. i B. Ł. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na terenie posesji w K., przy ul. S., oznaczonej numerem geodezyjnym [...]. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego., po rozpoznaniu wniosku D.K., stwierdził nieważność ww. decyzji z dnia [...] Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...]. Ponadto, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., odnosząc się do zarzutów skargi, wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sygn. akt II OSK 1999/11 Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego we wznowieniowym postępowaniu. W rezultacie dalsze rozpatrywanie sprawy będzie możliwe dopiero po wydaniu ostatecznego wyroku i zwrocie akt przedmiotowej sprawy. Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 153, poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność ) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (K-I-169) skarżąca w dniu 21 grudnia 2010r. wniosła do Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo zatytułowane "skarga", będące w istocie zażaleniem na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., polegającą na "dotychczasowym świadomym niepodjęciu żadnych ustawowo przewidzianych działań naprawczych w stosunku do budynku gospodarczego (Państwa) Ł., zrealizowanego w 1993r. w sposób rażąco odbiegający od pozwolenia na budowę". W rezultacie złożenia opisanego pisma organ wyższego stopnia wydał postanowienie z dnia [...] o odmowie wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. dodatkowego terminu załatwienia sprawy – na podstawie art. 37 § 2 K.p.a. Następnie, D. K. – wobec wyczerpania wymaganego trybu – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie samowoli budowlanej. Postanowieniem z dnia [...] tut. Sąd odrzucił ww. skargę – z uwagi na brak złożenia przez stronę wymaganego odpisu skargi. Jakkolwiek skarżąca wniosła w 2010r. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., to nie sposób uznać, aby wyczerpała tym samym przewidziany w art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 K.p.a. tryb, niezbędny do skutecznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Podkreślić bowiem trzeba, że ww. zażalenie nie dość, ze zostało złożone ponad dwa lata temu, to nastąpiło to w zupełnie odmiennym stanie faktycznym i prawnym od obecnego. W tym zakresie wskazać trzeba, że decyzją z dnia [...] (K-I-219) organ, któremu skarżąca ponownie zarzuca bezczynność, nałożył na M. i B. Ł. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na terenie posesji w K., przy ul. S., oznaczonej numerem geodezyjnym [...]. Nie budzi wątpliwości Sądu, że stanowi to okoliczność istotną dla oceny dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podjął bowiem w 2011r. określone działania – rzutujące na ocenę kwestionowanej przez skarżącą bezczynności organu. Tymczasem omawiane wyżej zażalenie pochodzi z okresu wcześniejszego, to jest z grudnia 2010r. – odnosząc się tym samym do odmiennego stanu faktycznego – przed wydaniem decyzji z dnia [...] Ponadto tut. Sąd już raz uwzględnił wniesienie ww. zażalenia, jednakże z uwagi na brak uzupełnienia przez D.K. braków formalnych skargi, nie została ona merytorycznie rozpoznana (postanowienie WSA w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2011r. o sygn. akt. II SAB/Ke 6/11). Stwierdzić zatem trzeba, że w rozpoznawanej sprawie ustawowy warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. Oceny tej nie może zmienić wyeliminowanie z obrotu prawnego ww. decyzji z dnia [...] przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – wobec stwierdzenia jej nieważności. Dla uznania, że organ administracji publicznej pozostawał w bezczynności, niezbędne jest bowiem ustalenie braku podejmowania w postępowaniu administracyjnym odpowiednich czynności i aktów (przede wszystkim decyzji administracyjnych) – nie zaś kontrola ich merytorycznej zawartości. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło