II SAB/Ke 43/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. W dniu 1 czerwca 2016 r. E. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, tj. nieskorzystanie z zażalenia w trybie art. 37 Kpa. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do złożenia dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał kserokopie następujących dokumentów: skargi wniesionej w trybie art. 217 Kpa do Rady Gminy na przewlekłe załatwianie jego sprawy przez Wójta, uchwały Rady Gminy nr [...] z dnia 25 maja 2016 r. uznającej ww. skargę na bezzasadną oraz zażalenia skierowanego w trybie art. 227 Kpa do Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia 25 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu administracji publicznej jest zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie zażalenia na bezczynność organu administracji do organu wyższego stopnia. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu wyższego stopnia. Złożenie zażalenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał środki zaskarżenia na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości przedstawił jedynie opisane na wstępie dokumenty, z których żaden nie był zażaleniem skierowanym w trybie art. 37 § 1 Kpa do organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego (art. 17 pkt 1 Kpa), co oznacza, że skarżący nie wykazał, że wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W szczególności zażaleniem takim nie było pismo datowane na 3 czerwca 2016 r. skierowane do Wojewody. Po pierwsze było skierowane do Wojewody, który nie jest organem wyższego stopnia nad wójtem gminy, a po drugie z jego treści wynikało, że kwestionowana jest uchwała Rady Gminy z dnia 25 maja 2016 r. Poza tym pismo nosi datę o dwa dni późniejszą niż data wniesienia skargi do Sądu. Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje sąd do odrzucenia skarg jako niedopuszczalnej. Odrzucenie skargi nie zamyka jednak skarżącemu drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa.