II SAB/Ke 44/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2016r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do rozpoznania wniosku M. B. zawartego w punkcie 2. jego pisma z dnia 30 września 2015r. – w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałej części. M.B.wniósł skargę na bezczynność Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podał, że zgodnie z jego wnioskiem z 30 września 2015 r., domagał się udzielenia informacji w zakresie: 1. w jakiej konferencji/szkoleniu uczestniczyli sędziowie i pracownicy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniach 28-30 września 2015 r., 2. jakie koszty poniósł WSA w Rzeszowie w związku z udziałem sędziów i pracowników WSA w Rzeszowie w tym ewentualne koszty delegacji noclegów itd., 3. listy z wykazem pracowników uczestniczących w konferencji/szkoleniu w dniach 28-30 września 2015 r., 4. kto w dniach 28-30 września 2015 r. odpowiadał za działalność WSA w Rzeszowie, podczas nieobecności Prezesa i Wiceprezesa, 5. jaki pracownik sądu w dniach 28-30.09.2015 r. był odpowiedzialny za przyjęcie skarg i wniosków. Wnoszący skargę zauważył, że otrzymał pismo od Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej, który nie udzielił żądanych informacji. Zdaniem skarżącego nie udzielono mu następujących informacji: Ad. 1 nie podano tytułu konferencji. Ad. 2 nie podano całkowitych kosztów jakie poniósł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w związku z udziałem sędziów i pracowników, - udzielone informacje są szczątkowe i w żaden sposób wnioskodawca nie może z nich się dowiedzieć o całkowitych kosztach. Ad. 3 nie udostępniono listy z wykazem pracowników uczestniczących w konferencji, - udzielona informacja jest nielogiczna i sprzeczna. Ad. 4 nie udzielono informacji, kto pod nieobecność Prezesa i Wiceprezesa odpowiadał za działalność WSA W Rzeszowie, Ad. 5 nie udzielono żądanej informacji. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że ma duże wątpliwości co do zgodnego z prawem działania WSA w Rzeszowie. Za Sąd odpowiada Prezes, który jest w kontakcie telefonicznym z pracownikami i ten stan utrzymuje się przez kilka dni. Żaden z pracowników nie został wyznaczony do przyjmowania od obywateli skarg i wniosków. Został poinformowany, że w konferencji uczestniczyli wszyscy sędziowie, referendarze oraz w wąskim zakresie pracownicy WSA w Rzeszowie. Sąd jednak następnie stwierdza, że w konferencji tej nie uczestniczyło 3 sędziów, a z pracowników w szkoleniu uczestniczył tylko Dyrektor Sądu. Z niewiadomych przyczyn nie udostępniono listy uczestników konferencji. Ponadto Prezes WSA zignorował wnioskodawcę i nie przekazał informacji zgodnie z wnioskiem tj. pocztę elektroniczną, odbiór osobisty, lecz wysłał mu pismo o sygnaturze W/IS - 70/18/15 na błędny adres. Tylko dzięki zbiegowi szczęśliwych okoliczności, mógł się zaznajomić z pismem z 9 października 2015 r. Skarżący dodał, że we wniosku podał prawidłowy adres. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, domagając się jej oddalenia wskazał, że pismem z 9 października 2015r. udzielono wnioskodawcy informacji, poprzez podanie, że : 1. sędziowie, referendarze i w bardzo wąskim zakresie pracownicy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniach 28 - 30 września 2015 r. wzięli udział w konferencji sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych z udziałem sędziów Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego zorganizowanej w miejscowości Czarna; 2. koszt szkolenia jednego sędziego wyniósł 1.087,50 zł, koszty poniesione na kierowcę samochodu służbowego wyniosły 750 zł, łączne koszty delegacji wyniosły 481,14 zł; 3. w konferencji wzięli udział wszyscy sędziowie Sądu wymienieni na stronie BIP (za wyjątkiem 3, którzy nie uczestniczyli w niej z przyczyn usprawiedliwionych), wszyscy referendarze wymienieni na stronie BIP, a spośród pracowników Dyrektor Sądu wskazany na stronie BIP; 4. w okresie uczestniczenia w konferencji za pracę Sądu odpowiadał jego Prezes pozostający z pracownikami w kontakcie telefonicznym; 5. ewentualne skargi i wnioski można było składać na piśmie: w biurze podawczym Sądu i za pośrednictwem poczty, w formie elektronicznej: pocztą elektroniczną i za pośrednictwem platformy ePUAP. Dyżur Prezesa Sądu przewidziany na 29 września 2015 r. został odwołany z uwagi na jego uczestnictwo we wspomnianej wyżej konferencji, o czym zawarto informację na stronie sądowej BIP. Zdaniem organu udzielona informacja wyczerpuje zakres informacji żądanej przez skarżącego. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że: 1. zorganizowana konferencja nie miała żadnego tytułu i sposób jej określenia zawarty w piśmie z 9 października 2015 r. wyczerpuje żądanie skarżącego; 1. 2. podano skarżącemu koszt szkolenia jednego sędziego i koszt ten po wymnożeniu przez liczbę sędziów wymienionych na stronie BIP, dodanie osoby Dyrektora Sądu oraz wskazanych kosztów kierowcy samochodu służbowego i delegacji da ogólny koszt szkolenia. W tym zakresie skarżący w drodze prostych obliczeń mógł sobie wyliczyć koszty udziału sędziów i pracowników w konferencji; 3. prawdą jest, że nie doręczono skarżącemu listy osób uczestniczących w konferencji, jednak podano mu, że wzięli w niej udział wszyscy sędziowie Sądu wymienieni na stronie BIP (za wyjątkiem 3, którzy nie uczestniczyli w niej z przyczyn usprawiedliwionych), wszyscy referendarze wymienieni na stronie BIP, a spośród pracowników Dyrektor Sądu wskazany na stronie BIP, więc grupę osób uczestniczących w szkoleniu mógł skarżący ustalić z łatwością; 4 i 5. odpowiedź w tym zakresie wynika jednoznacznie z pisma z 9 października 2015 r., a problem negatywnej oceny przez skarżącego organizacji pracy WSA w Rzeszowie w dniach 28 - 30 września 2015 r. nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga częściowo zasługuje na uwzględnienie. Mianowicie zdaniem Sądu nie można uznać za wystarczającą odpowiedź na wniosek zawarty w punkcie 2 pisma skarżącego z 30 września 2015 r., w którym domagał się on podania jakie koszty poniósł WSA w Rzeszowie w związku z udziałem sędziów i pracowników tego Aądu, w tym ewentualnie koszty delegacji i noclegów. Niewątpliwie żądana informacja jest informacją publiczną, o której mowa w art.1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764), dalej w skrócie ustawa, zaś sąd administracyjny jest organem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodzić się należy ze skarżącym, że udzielona na to pytanie odpowiedź nie jest pełna. Przede wszystkim zauważyć należy, że M.B.domagał się podania łącznej kwoty jaką poniósł WSA w Rzeszowie w związku z udziałem sędziów i pracowników tego Sądu w szkoleniu. Tymczasem otrzymał dane dotyczące kosztów udziału w szkoleniu jednego sędziego, z odesłaniem, że liczba uczestniczących sędziów wyniosła tyle ile figuruje na stronie BIP minus trzech plus koszty poniesione na kierowcę i łączne koszty delegacji. W odpowiedzi nie wskazano kosztów poniesionych w związku z udziałem w szkoleniu referendarzy oraz dyrektora. W tym miejscu zauważyć należy, że skarżący w piśmie z 30 września 2015 r. wyraźnie odróżnia sędziów od innych pracowników i to rozróżnienie utrzymuje organ udzielając odpowiedzi. Skoro więc organ wskazał, że w szkoleniu oprócz sędziów uczestniczyli także referendarze wymienieni na stronie BIP i dyrektor, a nie podał kosztów związanych z udziałem tych osób, udzielona odpowiedź faktycznie nie pozwala na samodzielne wyliczenie przez skarżącego kosztów poniesionych przez WSA w Rzeszowie. Dlatego też skarga w tej części podlegała uwzględnieniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej P.p.s.a. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a.Sąd z urzędu orzekł, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Chociaż bowiem wniosek o udzielenie tej informacji wpłynął w październiku 2015 r. i do chwili obecnej skarżący nie otrzymał satysfakcjonującej go odpowiedzi na pytanie co do kosztów, to jednak zauważyć należy, że organ nie pozostawił jego wniosku zupełnie bez odpowiedzi, a jedynie udzielił odpowiedzi niepełnej. W pozostałej części skarga nie zasługuje na uwzględnienie. I tak, ponieważ Konferencja nie miała żadnej nazwy (tytułu) organ nie mógł udzielić skarżącemu bardziej szczegółowej odpowiedzi niż ta, jaka zastała zawarta w piśmie z 9 października 2015 r. Jeśli chodzi o udostępnienie listy z wykazem pracowników uczestniczących w konferencji to w tym miejscu ponownie podkreślić należy, że skarżący we wniosku wyraźnie odróżnia sędziów od pracowników, w związku z czym jego wniosek w tej części faktycznie nie dotyczył listy sędziów a tylko pracowników. W odpowiedzi na to pytanie organ wskazał, że w konferencji brali udział wszyscy referendarze oraz dyrektor, których nazwiska są ujawnione na stronie BIP. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek. Mając to na uwadze, w ocenie Sądu organ udzielił skarżącemu pełnej odpowiedzi na to pytanie. Tak samo należy ocenić udzieloną informację na wniosek zawarty w punkcie 4. pisma. Okoliczność, że jak wynika ze skargi, jej autor ma wątpliwości co do zgodności z prawem kierowania sądem i odpowiadania za jego działalność z innego miejsca niż budynek sądu nie może oznaczać, że nie otrzymał żądanej informacji. Odnosząc się do ostatniego z wniosków zawartych w piśmie z 30 września 2015 r. to zauważyć należy, że chociaż na tak sformułowane pytanie (jaki pracownik sądu...) odpowiedź została udzielona nieprecyzyjnie ( biuro podawcze), to jednak należało ją odczytać jako pracownik biura podawczego, pracownik upoważniony do odczytywania korespondencji elektronicznej. Na koniec zauważyć należy, że faktycznie organ udzielił informacji w innej formie (pisemnie), niż tego domagał się skarżący (pocztą elektroniczną) i rzeczywiście pismo zostało zaadresowane na błędny adres (numer mieszkania 115 zamiast 114). Jednakże zauważyć należy, że mogło się do tego przyczynić to, że na druku wniosku z 30 września 2015r. są postawione pionowe kreski przy każdej ze wskazanych w tym druku form przekazania informacji. Przede wszystkim jednak skoro skarżący pismo to otrzymał, tak więc udzielono mu żądanej informacji. Dlatego też w pozostałej części skarga podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. Ponownie rozpoznając wniosek zawarty w punkcie 2. organ winien udzielić informacji w sposób i w formie żądanej w piśmie z 30 września 2015 r.