II SAB/Ke 44/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Marka Birosa na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: zwolnić M. B. od kosztów sądowych w całości. M. B. złożył w dniu 20 września 2016 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z działalności gospodarczej przynoszącej roczny dochód w wysokości 4600 zł oraz sędziowania zawodów sportowych, z czego osiąga dochód w wysokości 7191 zł rocznie. Średni miesięczny dochód skarżącego wynosi 982 zł netto. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, oświadczył, że został pozbawiony przez żonę oszczędności, rzeczy osobistych i dostępu do mieszkania. Skarżący posiada jedynie na rachunku w biurze maklerskim 2110 sztuk akcji Elektrim nienotowanych na giełdzie o wartości 0 zł. Wnioskodawca zadłużył się u rodziny na kwotę 12 tysięcy złotych, obecnie nie jest w stanie spłacić zadłużenia. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód z prowadzonej przez niego działalności, zadłużenie i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.