II SAB/Ke 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.H. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. E.H. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Starosty S., zarzucając, że ten nie rozpatrzył jego wniosku dotyczącego wyodrębnienia gruntów wsi J., przez co pozbawił go korzyści majątkowych z tytułu gospodarowania na obszarach o niskiej zasobności gleby. Powyższa skarga została przekazana przez sekretariat WSA w Kielcach do organu w dniu 8 października 2010 r. W odpowiedzi na skargę Starosta Staszowski wskazał, że zmiana granic wsi W. zaburzyłaby obecny podział jednostki ewidencyjnej na obręby i wymusiłaby przeprowadzenie gruntownej modernizacji ewidencji gruntów, która jest procesem czasochłonnym i skomplikowanym, a nadto tworzenie nowych obrębów ewidencyjnych niesie z sobą negatywne konsekwencje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium"wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Skarżący wezwany zarządzeniem sędziego z dnia 11 listopada 2010 r. wskazał, iż przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżył zarzucanej Staroście bezczynności, zażaleniem do organu II instancji (którym zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6a ust. 1 pkt 2 b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne tekst jednolity Dz.U.10.193.1287, jest w sprawach ewidencji gruntów i budynków wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego), a zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach skargę odrzucił.