II SAB/Ke 47/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011r. sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania przeprowadzenia kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia 8 listopada 2010 r., K. S. zawarła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w podjęciu czynności w sprawie przecieku zawartości szamba na jej nieruchomość z bezodpływowego zbiornika na nieczystości znajdującego się na działce sąsiedniej, wynikających z decyzji WINB z dnia [...]. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że odkąd została poinformowana przez PINB , że nie jest stroną ww. postępowania znak: [...] toczącego się na podstawie art. 66 prawa budowlanego, nie były jej doręczane żadne rozstrzygnięcia wydane w tej sprawie. Jednak w dniu 1 października 2010 r. weszła w posiadanie postanowienia tego organu z dnia [...] oraz uchylającej to postanowienie decyzji WINB z dnia [...]. Autorka skargi podała, że w decyzji tej organ wyższej instancji nałożył wiele obowiązków na PINB w K., które w ogóle nie są wykonywane. W związku z tym w dniu 5 października 2010 r. wniosła zażalenie, w którym między innymi zażądała wyjaśnienia przyczyn tej bezczynności. Dalej K. S. podniosła zarzuty dotyczące doręczonego jej postanowienia WINB z dnia 19 października 2010 r. w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że K. S. nie jest stroną postępowania w sprawie stanu technicznego zbiornika na ścieki położonego na działce przy ul. S. w R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten, będąc właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy, nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność przysługuje w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Ponadto, aby skutecznie można było wnieść skargę na bezczynność do Sądu, muszą być jeszcze spełnione dodatkowe warunki wynikające z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które dopiero dają podstawę do stwierdzenia, że organ był prawnie zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu. Jednym z takich warunków jest możliwość skutecznego żądania wszczęcia postępowania administracyjnego tylko przez stronę (art. 61 § 1 kpa). W niniejszym przypadku skarżąca zarzuciła, że PINB w K. nie wykonuje obowiązków jakie zostały nałożone na niego decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2009 r. Wskazanym rozstrzygnięciem WINB stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 maja 2009 r. nakładającej na A. i B.P. obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego zbiornika na ścieki oraz przedłożenia PINB w K. protokołu z tej kontroli z jednoczesnym zastrzeżeniem, że ww. kontrola powinna przede wszystkim dotyczyć szczelności zbiornika na ścieki. Materialnoprawną podstawę decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 maja 2009 r. stanowił art. 66 w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Przepis ten znajduje się w rozdziale 6 tej ustawy, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Wprawdzie ustawa Prawo budowlane nie reguluje wprost przesłanek ustalenia adresata decyzji wydanej na podstawie art. 66, jednakże - jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1597/97, LEX nr 47802 - adresatem decyzji przewidzianych w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektów budowlanych lub ich części. Z powyższego wynika więc, że stroną postępowania w trybie art. 66 ustawy - Prawo budowlane jest wyłącznie właściciel nieruchomości i jej zarządca. Tymczasem skarżąca K. S. jest właścicielką nieruchomości sąsiedniej, a zatem nie ma uprawnień strony w postępowaniu dotyczącym przeprowadzenia kontroli stanu technicznego zbiornika na ścieki, którego nie jest ani właścicielką, ani zarządcą, a w takim razie nie może ona skutecznie podnosić zarzutu bezczynności organu w tej sprawie. Brak przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, stanowi bowiem przeszkodę do wszczęcia takiego postępowania, co w konsekwencji nie powoduje stanu bezczynności organu, do którego skierowano żądanie, a to z kolei, powoduje niemożność uznania skarżącego za podmiot uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność. Powyższe wynika z tego, iż podmiot nie mający interesu prawnego w danej sprawie, nie może skutecznie /w świetle przepisów prawa/ dochodzić swych praw, opierając swoje roszczenia na zarzucie bezczynności organów (zob. wyrok NSA z 7 stycznia 2002 r., IV SAB 105/01, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również dodać, że nawet w razie przyjęcia istnienia interesu prawnego K. S. w niniejszej sprawie, jej skarga na bezczynność podlegała odrzuceniu. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał w dniu [...], a zatem przed wniesieniem skargi na bezczynność, na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. decyzję, którą nałożył na A. i B. P. obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego zbiornika na ścieki, przy czym kontrola ta powinna dotyczyć w szczególności jego szczelności. Decyzja ta następnie została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Powyższa decyzja rozstrzygnęła więc kwestie podniesione w skardze powodując, że o zarzucanej bezczynności organu I instancji nie mogło być mowy. Zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie zgodnie przyjmuje się, iż skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy; skarga na bezczynność wniesiona, tak jak w niniejszym przypadku, po wydaniu decyzji jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.