II SAB/Ke 48/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 25 września 2008r. K. T. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie orzeczenia nakazu rozbiórki budynku warsztatowego, wybudowanego na działce o nr ewid. [...] przy [...]. Skarga K. T. została przesłana Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który następnie przekazał ją w dniu 31 października 2008r. do tut. Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2008r. tut. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego, ustanowionego z urzędu – adwokata T. A. do wskazania, czy K. T. przed wniesieniem w/w skargi składał zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismem z dnia 19 listopada 2008r. pełnomocnik skarżącego poinformował tut. Sąd, iż K. T. przedstawił mu jedynie zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2005r. o zawieszeniu postępowania w sprawie samowolnego wybudowania budynku warsztatowego. Nie przedstawił natomiast innego zażalenia adresowanego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano: 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, iż w przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (przez co rozumie się również brak wydania decyzji administracyjnej). Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż skarżący nie spełnił warunku wyczerpania środków zaskarżenia, koniecznego dla skutecznego wniesienia niniejszej skargi. Z pisma jego pełnomocnika z dnia 19 listopada 2008r., jak również z akt administracyjnych wynika bowiem, iż przedmiotowa skarga nie została poprzedzona zażaleniem na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego skierowanym do organu wyższego stopnia – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W aktach sprawy znajdują się jedynie pisma K. T. z dnia 5 listopada 2007r. oraz 14 kwietnia 2008r., skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – nie zaś do organu wyższego stopnia – w których domaga się "przyśpieszenia" postępowania dotyczącego nielegalnie wybudowanego budynku warsztatowego, usytuowanego na działce o nr ewid. [...] przy [...] w K. Stwierdzić zatem trzeba, że wskazany w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. wymóg dopuszczalności skargi nie został w niniejszej sprawie spełniony, co czyni złożoną przez K. T. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.