II SAB/Ke 50/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi P. G. redaktora naczelnego dziennika [...] na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w K. do rozpatrzenia wniosku dziennika "[...]" z dnia 3 marca 2015 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w K. na rzecz P. G. redaktora naczelnego dziennika "[...]" kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 24 lipca 2015 r. [...] – redaktor naczelny dziennika "[...] " z siedzibą w Gdańsku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...]w K. w przedmiocie udzielenia prasie informacji publicznej na wniosek z 3 marca 2015 r. w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w zw. z art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. poprzez bezczynność w udzieleniu prasie informacji publicznej i wniósł o nakazanie ZO [...] udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z 3 marca 2015 r. w ciągu 14 dni oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnioskiem z 3 marca 2015 r. dziennikarz dziennika "[...] " K. M. wystąpił do ZO PZŁ na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy Prawo prasowe o udzielenie informacji dotyczącej majątku organu w postaci sprzętu obsługi biurowej. Do dnia sporządzenia skargi wnioskowana informacja nie została udzielona, organ nie wykonał żadnej czynności w sprawie, o której mowa w art. 13-17 u.d.i.p. Wprawdzie pismem z 19 marca 2015 r. organ odpowiedział na wniosek, ale nie zawarł w nim ani wnioskowanej informacji, ani nie wskazał na podjęcie jakichkolwiek czynności, o których mówią ww. przepisy. W ocenie skarżącego brak odpowiedzi organu narusza art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i jest bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w tym przedmiocie. Bezczynność w niniejszej sprawie należy traktować jako rażące naruszenie prawa, ponieważ jest to kolejna skarga na bezczynność w udzielaniu informacji skarżącemu, a poprzednie skargi zakończyły się uznaniem, że organ pozostawał w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że na wniosek z 3 marca 2015 r. (data wpływu 6 marca 2015r.) odpowiedział pismem z 19 marca 2015 r., które do dnia złożenia skargi pozostało bez reakcji. W ocenie organu w sprawie została udzielona odpowiedź w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Ponadto z wniosku nie wynika, jaki był powód jego złożenia, a wniosek nie ma nic wspólnego z publicznymi zadaniami wykonywanymi przez [...]. Podniósł także, że prowadził korespondencję ze stroną skarżącą deklarując chęć współpracy, łącznie z propozycją pokrycia kosztów dojazdu i pobytu dziennikarza w Kielcach. Niestety bez jakiegokolwiek pozytywnego odzewu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z mocy art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. z 1984r., Nr 5, poz. 24 ze zm.) – w zakresie prawa dostępu do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), zwanej dalej, u.d.i.p. O ile zatem zostanie ustalone, że wnioskodawca jest "prasą" w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo prasowe, żądanie dotyczy informacji stanowiącej informację publiczną w zakresie określonym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego do udzielenia takiej informacji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. – postępowanie w przedmiocie udostępnienia tej informacji toczy się w trybie u.d.i.p. Z taką sytuacją mamy do czynienie w rozpoznawanej sprawie. Stanowisko, że Polski Związek [...] jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, do którego mają zastosowanie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, został ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013r., sygn. I OSK 89/13, postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2013r. sygn. akt I OZ 1155/13, wyrok NSA z dnia 18 września 2014r. sygn. akt I OSK 2745/13) i Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni ten pogląd podziela. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Analizując kompetencje Polskiego Związku [...]wynikające z przepisów ustawy stwierdzić trzeba, że ustawodawca przekazał mu do realizacji zadania z zakresu administracji publicznej. Zadania te wynikają m. in. z art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo [...] e (Dz.U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Tymi zadaniami są m. in.: prowadzenie gospodarki [...] ej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła [...] e, troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny. O publicznoprawnym charakterze działalności Polskiego Związku [...]świadczy także konieczność odbycia, przez osoby ubiegające się o uprawnienia do polowania, szkolenia prowadzonego przez Związek (art. 42 ust. 4 -7 Prawa [...] ego). Ponadto stwierdzić należy, że żądane wnioskiem z 3 marca 2015 r. informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.f u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 6 ust. 1 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, jakim dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.f). Przedmiotem wniosku z 3 marca 2015 r. było udzielenie informacji o rodzaju sprzętu obsługi biurowej i jego ilości będącego na wyposażeniu [...]. Skarżący żądał więc informacji o wyposażeniu technicznym, jakim dysponuje organ, a więc o jego majątku, o jakim mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit.f u.d.i.p. Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej i został skierowany do właściwego organu, to odpowiedź powinna być udzielona na zasadach i w trybie u.d.i.p., a mianowicie w przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Odmowa udzielenia informacji następuje natomiast w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze ( art. 16 i 17 u.d.i.p.). W tym miejscu podkreślić należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jak wynika z ustalonego i przedstawionego na wstępie stanu faktycznego, odpowiedź na wniosek z 3 marca 2015 r. została udzielona pismem z 19 marca 2015r., w którym organ poinformował skarżącego, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną, albowiem sprzęt nie został nabyty za środki publiczne. Skoro zatem informacja żądana przez skarżącego stanowiła informację publiczną podlegającą udostępnieniu, co przesądzono powyżej, organ winien był rozstrzygnąć wniosek skarżącego poprzez podjęcie jednej ze wskazanych wyżej czynności. Ponieważ żadnej z tych czynności nie podjął, skarga na bezczynność podlegała uwzględnieniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I wyroku na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. W nawiązaniu do stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę stwierdzić należy, że pismem z 11 marca 2015 r. organ poinformował wnioskodawcę, że udzielenie wnioskowanej informacji nie może nastąpić w sposób i formie zgodnej z wnioskiem z uwagi na niedysponowanie odpowiednimi środkami technicznymi, w tym zasobami ludzkimi, a udostępnienie informacji może nastąpić poprzez jej wyłożenie w siedzibie organu, jednakże odpowiedź ta została udzielona na "wniosek z dnia 4 listopada 2014 r.", a nie wniosek z 3 marca 2015 r. będący przedmiotem niniejszej sprawy. Propozycję udostępnienia informacji w ten właśnie sposób zawiera również pismo skierowane do skarżącego datowane na 27 kwietnia 2015r., ale niezależnie od tego, że nie odnosi się ono do wniosku wszczynającego postępowanie w tej sprawie podkreślenia wymaga, że nadal nie kończy ono tego postępowania, na co wskazuje wyraźnie treść cytowanego już wyżej art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Tym samym nie sposób przyjąć, że organ rozstrzygnął wniosek w sposób, o jakim mowa w tej ustawie. Gdyby jednak przyjąć – jak chce tego organ w odpowiedzi na skargę - że pisma powyższe odnosiły się do wniosku z 3 marca 2015 r., to podkreślenia wymaga, że z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wynika, od zasady udostępnienia informacji publicznej w sposób lub w formie określonych we wniosku można odstąpić jedynie w przypadku, gdy podmiot obowiązany do udostępnienia nie dysponuje właściwymi środkami technicznymi. Organ winien więc wykazać, że środki techniczne, którymi dysponuje uniemożliwiają mu udostępnienie dla wnioskodawcy żądanych przez niego informacji. W niniejszej sprawie organ tego nie uczynił, albowiem nie wskazał przeszkód natury technicznej uniemożliwiających udostępnienie informacji zgodnie z żądaniem (np. brak urządzeń pozwalających na udostępnienie informacji), a wobec treści samego wniosku nie do przyjęcia jest stanowisko, że odpowiedź na temat liczby urządzeń sprzętu biurowego wymaga dysponowania zasobami ludzkimi ponad te wykonujące pracę biura. Orzekając w pkt II, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, Sąd miał na uwadze okoliczność, że nieudostępnienie informacji publicznej wynikało z przekonania organu, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne, zatem wymagają dokonywania ich wykładni, a nie mechanicznego stosowania. Tak więc niewłaściwa interpretacja tych przepisów czy błędne zastosowanie, nie mogą stanowić o tym, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Inne sprawy toczące się pomiędzy tymi samymi stronami pozostają bez znaczenia dla powyższego, albowiem ich przedmiotem były wnioski dotyczącego innego rodzaju informacji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis w kwocie 100 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł i wynagrodzenie radcy prawnego – 240 zł, obliczone na podstawie § 14 ust.2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.).