II SAB/Ke 52/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Kielce – Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach w przedmiocie zwrotu poniesionych kosztów transportu zmarłej postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie D. W. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Kielce – Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach w przedmiocie zwrotu poniesionych kosztów transportu zmarłej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Zarządzeniem z 2 lipca 2025 r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach ponaglenie w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta Kielce – Dyrektora MOPR w Kielcach postępowania w przedmiocie wniosku o zwrot kosztów transportu ciała - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący, w piśmie z 13 lipca 2025 r., poinformował, że nie złożył ponaglenia, ponieważ nie został o tym poinformowany. Podał, że jest osobą niepełnosprawną od dzieciństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Okoliczność, że przed wydaniem niniejszego postanowienia skarżący nie przedstawił dowodu, by przed wniesieniem skargi do Sądu złożył ponaglenie w zakresie bezczynności Dyrektora MOPR w Kielcach, o którym mowa wyżej, oznacza, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony. W kontekście uwagi skarżącego, że nie został poinformowany o konieczności wniesienia ponaglenia, należy wyjaśnić, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się zaś do wniosku organu o obciążenie skarżącego kosztami postępowania, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W przypadku uwzględnienia skargi, zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje od organu. W przepisach p.p.s.a. brak jest natomiast podstaw do zwrotu kosztów postępowania na rzecz organu od skarżącego, co oznacza, że złożony wniosek w powyższym zakresie jest nieuzasadniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w postanowieniu.