II SAB/Ke 53/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 września 2008 r. J. M. nadała w urzędzie pocztowym, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego. Organ administracji - Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o "uznanie skargi jako bezzasadnej". Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego oraz z wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie z dnia 22 stycznia 2009 r. (k.42 akt sądowych), J. M. nie zaskarżyła bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do Sądu, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.