II SAB/Ke 53/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy Nagłowice postanawia: odrzucić skargę. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy w sprawie wycięcia drzew bez wymaganego zezwolenia. W odpowiedzi na skargę skarżony organ przedstawił stan faktyczny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016.718 ze zm.), skargę (w tym także skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z pism, które złożył – na wezwanie Sądu – skarżący, wniósł on do organu dwa pisma nazwane "skargą" na przewlekłe i niewłaściwe prowadzenie postępowania. Pisma te nie spełniają jednak wymogu wyczerpania środków zaskarżenia. Zostały one bowiem skierowane do niewłaściwego organu - Wojewody, podczas gdy zgodnie z art. 17 pkt 1 kpa samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – czyli w tym przypadku Wójta. Ponadto pisma te złożone zostały 17 września 2014 r. oraz 19 stycznia 2015 r. i jak wynika z akta administracyjnych, po ich złożeniu dalej toczyło się postępowanie przed organem, zostały w sprawie wydane decyzje administracyjne, także przez organu odwoławczy. W związku z powyższym zauważyć należy, że celem złożenia zażalenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Dlatego też zażalenie o jakim mowa w art. 37 kpa, aby spełniło powyższy cel, powinno być złożone bezpośrednio przed wniesieniem skargi do Sądu, a nie tak jak w niniejszym przypadku prawie półtorej roku wcześniej – tj. 17 września 2014 r. oraz 19 stycznia 2015 r. Ponieważ więc wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.