II SAB/Ke 6/11

II SAB/Ke 6/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. II SAB/Ke 6/11 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 16 marca 2011 r. pełnomocnik D.K. zobowiązany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 30 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej uiścił wpis sądowy od skargi i nadesłał pismo informujące, że w załączeniu do skargi z dnia 28 lutego 2011 r. przekazał Sądowi 1 egzemplarz odpisu skargi, który był przeznaczony dla organu oraz złożył poświadczony notarialnie odpis pełnomocnictwa z dnia 9 sierpnia 2006 r. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie samowoli budowlanej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika wprawdzie, że do skargi istotnie załączono poświadczone notarialnie w dniu 28.02.2011r. pełnomocnictwo, opatrzone datą 9 sierpnia 2006r., i skarga nie była dotknięta brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa procesowego, jednakże złożenie tylko jednego odpisu skargi, w sytuacji gdy w sprawie występuje dwoje uczestników (M.Ł. i B.Ł.), powoduje konieczność jej odrzucenia. W dniu 28 kwietnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że Sąd nie uwzględnił faktu, że uchybienie polegające na nienadesłaniu odpisu skargi wynikało z wprowadzenia go w błąd wezwaniem z Sądu, w którym niesłusznie zobowiązano go do złożenia pełnomocnictwa procesowego dołączonego już wcześniej do skargi z dnia 28 lutego 2011 r. II SAB/Ke 6/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu pełnomocnik skarżącej upatruje w fakcie, że omyłkowo został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi, pomimo że dołączył je wcześniej do skargi, dlatego też dalszą jego część, wzywającą do nadesłania odpisu skargi, również potraktował jako omyłkę. Powyższe nie może jednak stanowić okoliczności nadzwyczajnej, uzasadniającej przywrócenie terminu. Z analizy treści zarządzenia z dnia 16 marca 2011r. wynika, że zostało ono sformułowane w sposób jasny i nie budzi wątpliwości. Pełnomocnik skarżącej natomiast nie był uprawniony do dokonywania interpretacji zarządzenia pod kątem jego słuszności. W przypadku pojawienia się wątpliwości co do zasadności nałożonych obowiązków pełnomocnik skarżącej mógł osobiście stawić się w Sądzie w celu ich wyjaśnienia, bądź też telefonicznie uzyskać informację w tym zakresie. R.S. natomiast samowolnie zdecydował o słuszności treści zarządzenia i wykonał tylko te dyspozycje, z którymi się zgadzał, co powoduje, że okoliczność ta nie może uzasadniać przywrócenia terminu, zwłaszcza, że nie podjął żadnych działań w celu wyjaśnienia wątpliwości. Mając to wszystko na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.