II SAB/Ke 62/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Z. L. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2015 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jego skargi na bezczynność Burmistrza postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Z. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza S. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, skarżący został wezwany do wypełnienia oraz nadesłania stosownego formularza w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone 5 listopada 2015 r., zatem 7- dniowy termin upłynął 12 listopada 2015 r. W tym terminie skarżący nie złożył wypełnionego urzędowego formularza PPF. Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W związku z tym prawidłowo zarządzeniem z 2 grudnia 2015 r. Referendarz wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze pozostawił bez rozpoznania. Dlatego też zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a Na marginesie natomiast zauważyć należy, że przed doręczeniem zaskarżonego zarządzenia Z. L. złożył nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy na wypełnionym formularzu PPF, który do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął 16 grudnia 2015 r. W wyniku rozpoznania tego wniosku, postanowieniem z 30 grudnia 2015 r., skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w postaci całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.