II SAB/Ke 62/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 30 grudnia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Burmistrza postanawia: zwolnić Z.L. od kosztów sądowych w całości. Z. L. w dniu 14 grudnia 2015 r. złożył urzędowy formularz PPF w sprawie z jego skargi na bezczynność Burmistrza. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 150 m² z częścią mieszkalną o powierzchni 20 m², nieruchomością rolną o powierzchni 6,14 hai 20 kurami. Wyłącznym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 450 zł miesięcznie. Osiągany dochód jest w całości przeznaczany na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych skarżącego. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim fakt utrzymywania się wyłącznie z małego niskodochodowego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.