II SAB/Ke 66/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy D. w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 lipca 2018 r. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , skargę na "przewlekłe i nienależyte wykonywanie obowiązków UMIG D.". W odpowiedzi na skargę Kolegium potraktowało ją jako skargę na postanowienie własne z dnia 18 czerwca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, wnosząc o oddalenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie do wskazania, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Kolegium z dnia 18 czerwca 2018 r., czy przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy D., skarżący, w piśmie z dnia 1 sierpnia 2018 r., wyjaśnił, że przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Burmistrza Miasta i Gminy D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 52 § 1 Ppsa stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Środkiem zaskarżenia w przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest ponaglenie wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się (ust. 3): 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest więc uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia na przewlekłość do organu wyższego stopnia. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu wyższego stopnia. Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b Ppsa). Z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, aby skarżący kierował do organu wyższego stopnia nad Burmistrzem Miasta i Gminy D., tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczym (art. 17 pkt 1 Kpa), ponaglenie w trybie art. 37 § 1 Kpa, co oznacza, że nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Skierował jedynie w dniu 6 maja 2016 r., w trybie art. 37 Kpa w brzmieniu wówczas obowiązującym, zażalenie na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy D. w sprawie o rozgraniczenie, uznane przez Kolegium za nieuzasadnione postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r., znak: [...]. Zażalenia tego nie można jednak traktować jako wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy bezczynności, a nie przewlekłości postępowania, zostało złożone na etapie początkowym postępowania toczącego się przed Burmistrzem Miasta i Gminy D., kiedy nie sposób jeszcze ocenić, czy zachowanie organu nosi cechy przewlekłego prowadzenia postępowania. Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Odrzucenie skargi nie zamyka jednak skarżącemu drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa.